Η Οδύσσεια του Βαρβάκη για να συναντήσει την αυτοκράτειρα Αικατερίνη της Ρωσίας. Η μεσολάβηση του στρατηγού Ποτέμκιν που τον έκανε πάμπλουτο και εθνικό ευεργέτη

ΠΗΓΗ: Όσα δεν γνωρίζατε για την τουρκοκρατία και την επανάσταση του 1821, εκδόσεις Μεταίχμιο

Στην επανάσταση του 1769 ο Ιωάννης Βαρβάκης είχε συγκεντρώσει στο καράβι του αρκετούς αιχμαλώτους, Τούρκους και Εβραίους.
Κάποια μέρα, καθώς παρέπλεε τα παράλια της Ιωνίας, άκουσε να φτάνουν στην καμπίνα του φωνές και  αναταραχή απ’το κατάστρωμα του καραβιού.
Αμέσως πετάχτηκε έξω και είδε το τσούρμο του, αρματωμένο να είναι έτοιμο να σφάξει χωρίς λόγο τους αλυσοδεμένους αιχμαλώτους.
«Κανένας να μην τολμήσει να σηκώσει  χέρι πάνω τους», φώναξε αγριεμένος ο  Βαρβάκης.
Το τσούρμο  αποτραβήχτηκε, οι  αιχμάλωτοι  ανάσαναν μ ‘ανακούφιση κι  ο Βαρβάκης συνέχισε:
«Στο καράβι μου κανέναν δεν μπορεί  να βλάψει άνθρωπο, είτε Τούρκος είναι είτε Εβραίος, είτε αιχμάλωτος αλυσοδεμένος είτε λεύτερος. Η ζωή τους κρέμεται απ΄τον λαιμό μου κι εγώ θα δώσω λόγο  γι’ αυτούς στον Θεό. Αν θέλετε, μπορείτε να τους σκοτώσετε σαν τους βγάλω στη στεριά, τους λύσω απ’ τις αλυσίδες και τους αρματώσω. Τότε, μόνο  μπορείτε να τους θεωρήσετε εχθρούς. Ποτέ όμως στο καράβι μου μέσα, μπροστά στα ματιά μου, δεν θα σας αφήσω να τους σφάξετε, ξαρμάτωτους σαν πρόβατα».
Με τα λόγια του αυτά, ο καπετάν Βαρβάκης γλίτωσε τους αιχμαλώτους από βέβαιη σφαγή.

«Η Οδύσσεια του Βαρβάκη και το «θωρηκτό» Ποτέμκιν
Το 1770, ο Ψαριανός θαλασσομάχος Γιάννης Βαρβάκης βρέθηκε στην Πόλη χωρίς δεκάρα. Το εντυπωσιακό τρικάταρτο καράβι του, τη «Φριγαδέλα», οι Τούρκοι του το κατάσχεσαν και εκείνος μόλις κατάφερε να γλιτώσει τη ζωή του, καταφεύγοντας στη ρωσική  πρεσβεία.
Τον παρακίνησαν τότε, μερικοί φίλοι του Ρώσοι αξιωματικοί, που βρίσκονταν στην Πόλη, να φύγει για την Πετρούπολη και να ζητήσει τη βοήθεια της αυτοκράτειρας Αικατερίνης. Του έλειπαν όμως τα ναύλα, αλλά κατάφερε με όσα εξοικονόμησε να φτάσει ως την Οδησσό.
Από εκεί πήγε στην Πετρούπολη, όπου έφτασε σε κακά χάλια, διανύοντας πεζός και ξυπόλυτος μεγάλο μέρος της διαδρομής. Αφού δανείστηκε ρούχα και παπούτσια για να μην τον θεωρήσουν ζητιάνο, πήγε στο παλάτι, αλλά για κακή του τύχη η αυτοκράτειρα βρισκόταν σε αρκετή απόσταση από την Πετρούπολη.
Έτσι, ο Βαρβάκης αναγκάστηκε να πάει εκεί και πάλι πεζός και ξυπόλυτος, για να μη χαλάσει τα παπούτσια που είχε δανειστεί.

Όμως η Αικατερίνη δεν τον δέχτηκε. Ο Βαρβάκης επέμεινε και δεύτερη και τρίτη φορά, χωρίς αποτέλεσμα.
Απελπισμένος και  αγανακτισμένος αναθεμάτιζε την τύχη του μιλώντας στα  ελληνικά μέσα σε ένα καφενείο.
Κάποιος που καθόταν πλάι του και καταλάβαινε ελληνικά, ζήτησε να μάθει  τι του συνέβαινε.
Ο Βαρβάκης του διηγήθηκε όλα τα παθήματά του κι ο άγνωστος αφού τον παρηγόρησε, τον ενθάρρυνε να παρουσιαστεί στο παλάτι, διαβεβαιώνοντας τον ότι θα τον δεχτούν.
Έτσι, την άλλη μέρα πήγε ο Βαρβάκης στο ανάκτορο κι οι παλατιανοί, μόλις άκουσαν το όνομά του, τον παρουσίασαν αμέσως στην Αικατερίνη.
Ο ίδιος αφηγήθηκε τα της ακροάσεως ως εξής: «Μπαίνω και τι βλέπω; Τον χθεσινό  άγνωστο του καφενείου τώρα να συνοδεύει την αυτοκράτειρα. Τα χάνω, αλλά με διατάζουν να μιλήσω ελεύθερα». Κι  ο Βαρβάκης μίλησε ελεύθερα στην αυτοκράτειρα και στον στρατηγό Γκριγκόρι Ποτέμκιν, που ήταν ο άγνωστος παρακαθήμενος του καφενείου.
Την άλλη μέρα ο Βαρβάκης πήρε βοήθημα από την αυτοκράτειρα 1.000 ρωσικά φλουριά και άδεια να ψαρεύει ελεύθερα στην Κασπία.
Με τα φλουριά και την άδεια αυτή, ξεκίνησε ο Ψαριανός καπετάν Βαρβάκης, για να γίνει λίγα χρόνια αργότερα πάμπλουτος και εθνικός ευεργέτης.

ΠΗΓΗ: Όσα δεν γνωρίζατε για την τουρκοκρατία και την επανάσταση του 1821, εκδόσεις Μεταίχμιο

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Το συνωμοτικό λεξιλόγιο της Φιλικής Εταιρείας. «Αγκάθι» ήταν ο εχθρός, «δένδρα» τα τουφέκια και «πλεονέκται» οι Έλληνες έμποροι. Περιοχές και πρόσωπα είχαν αριθμούς: οι Σπέτσες είχαν το 5 και ο Κολοκοτρώνης το 113

Ένοχοι και Αθώοι
 
 
 

Στην ίδια κατηγορία

 
 
 
 

Δείτε επίσης...

 
 
 
 
Σχόλια

Δεν υπάρχουν σχόλια