Ο Δημήτρης Παπαϊωάννου, σκηνοθέτης, χορογράφος και χορευτής, γνωστός για την καλλιτεχνική δημιουργία των τελετών έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών αγώνων που πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα το 2004  έδωσε μια σπάνια συνέντευξη στον Τούρκο Mehmet Kerem Ozel, που δημοσιεύτηκε στις 26 Ιανουαρίου 2020 στο περιοδικό Theater Magazine και αναδημοσιεύτηκε στο blog danzo.

Αναφέρθηκε στο λόγο όπου δεν παρουσίασε την τελευταία του παράσταση στην Κωνσταντινούπολη, τη σχέση του με τη γερμανίδα χορεύτρια Πίνα Μπάους και τις πρώτες σκέψεις του,  όταν του πρότειναν την τελετή έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004.

Η στροφή συντηρητισμού της Κωνσταντινούπολης

Το τελευταίο έργο του Παπαϊωάννου, ο «Μεγάλος Δαμαστής», περιόδευσε σε 36 πόλεις και 23 χώρες. Την παράσταση έχουν παρακολουθήσει περισσότεροι από 75 χιλιάδες θεατές. Η Κωνσταντινούπολη, όμως στερήθηκε το τελευταίο έργο του σκηνοθέτη.
Σε ερώτηση του Ozel, ο Παπαϊωάννου αναφέρθηκε στον περιορισμό της ελευθερίας που υπάρχει το τελευταίο διάστημα στην Κωνσταντινούπολη.

Ειδικότερα, ανέφερε πως «Η χώρα σας έχει γίνει πολύ συντηρητική τα τελευταία χρόνια και φαίνεται ότι δεν προσκαλείτε πλέον παραγωγές με γυμνό».
Φυσικά θέλω να δείξω ξανά έργα μου εκεί. Όταν παρουσίασα τον Μεγάλο Δαμαστή στην Αθήνα, η διευθύντρια του Φεστιβάλ Θεάτρου της Κωνσταντινούπολης είδε την παράσταση και μου είπε ότι θα ήθελε να την φέρει στο Φεστιβάλ αλλά δεν μπορούσε να με καλέσει. Φαίνεται ότι έχετε γίνει πολύ συντηρητικοί και δεν παρουσιάζετε παραστάσεις που έχουν γυμνό. Έχουμε πάει τρεις φορές στη Ρωσία, με την «Πρώτη Ύλη» μία και άλλες δυο με τον «Μεγάλο Δαμαστή» στη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη. Ίσως, οι επιμελητές της Ρωσίας να έχουν περισσότερο θάρρος».

«Αποδέχτηκα την ένδοξη κλασική παράδοση της Ελλάδας»

Σε ερώτηση του Ozel για τη σχέση του Παπαϊωάννου για τη σχέση του με τη Τίνα Μπάους, ο έλληνας καλλιτέχνης, μίλησε για την απόφασή του να πραγματοποιήσει την τελετή έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων που έγιναν στην Ελλάδα του 2004.
«Όταν είπα ναι στην πρόταση, το πρώτο πράγμα που ρώτησα τον εαυτό μου ήταν “θα αποδεχθείς την ένδοξη κλασική παράδοση της Ελλάδας, που την έχουν τόσο εκμεταλλευτεί στο πέρασμα των αιώνων και έχει χρησιμοποιηθεί για ζητήματα εθνικής ταυτότητας, ή θα πας ενάντια σε αυτό;” Και γρήγορα απάντησα στον εαυτό μου:»φυσικά και θα το αποδεχθείς. Δεν είναι αυτή μια περίπτωση για να προσπαθήσεις να κάνεις τον έξυπνο”. Aν είσαι πραγματικά έξυπνος, θα αποδεχθείς τα αριστουργήματα. Αν τα έχουν εκμεταλλευθεί τουριστικά, δεν είναι δική σου υπόθεση. Έτσι ήμουν ήρεμος με τον εαυτό μου», εξομολογήθηκε στη συνέντευξή του.

Η σχέση του Παπαϊωάννου με την Πίνα Μπάους

Ο Δημήτρης Παπαϊωάννου γνώριζε την Πίνα Μπάους την πρωτοπόρο χορογράφο από τη Γερμανία που πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα το 2009.
«Στην Κωνσταντινούπολη γνώρισα για πρώτη φορά την Πίνα Μπάους, χόρεψα μπροστά της και μετά τη συνάντησα»

Ο Έλληνας σκηνοθέτης, που θαύμασε την ίδια και το έργο της, αποφάσισε να κάνει ένα έργο για το Χοροθέατρο της Πίνα Μπάους.
Το έργο ονομάζεται «Since She» και αποτελεί μια επιστολή αγάπης για τη Μπάους.
«Δεν ήταν δύσκολο για εμένα, προσπάθησα να είμαι συναισθηματικά ξεκάθαρος γιατί έχω μεγάλη αγάπη για την Πίνα. Ο εφιάλτης μου είχε σχέση με τον περιορισμένο χρόνο».
Αυτό είναι το άγχος τoυ καλλιτέχνη. Ανέφερε ότι το «Sce She» έγινε ένα χρόνο μετά τον «Μεγάλο Δαμαστή».
«Χρειάζομαι χρόνο. Αν πρέπει να δημιουργήσω κάτι που δεν έχει πολλή μουσική, που έχει αίσθηση λεπτότητας, τότε χρειάζομαι χρόνο»
Όσο για το έργο που άλλαξε τη ζωή του, όπως λέει ο ίδιος, είναι το «Café Müller» της Πίνα Μπάους.
Αν και το έργο της που αγαπά πιο πολύ είναι το «1980».

Ο Δημήτρης Παπαϊωάννου είναι μέλος της επιτροπής «Ελλάδα 2021».
Στις 6 Μαΐου 2020 θα ανέβει στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, η νέα παραγωγή του Δημήτρη Παπαϊωάννου. Η παράσταση δεν έχει ακόμη όνομα, αλλά είναι μια τακτική που ακολουθεί συχνά ο καλλιτέχνης – επιλέγει να αποκαλύπτει τον τίτλο του έργου λίγο πριν την πρεμιέρα του.

Πηγή: danzo

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here