Το τραγούδια «Χίλια περιστέρια» είναι ένα από τα τελευταία του Γιώργου Ζαμπέτα, σε στίχους της Ιωάννας Κλειάσιου, η οποία με πολύ μεράκι έγραψε τη βιογραφία του, που κυκλοφόρησε το 1997 από τις εκδόσεις Ντέφι με τον τίτλο «Και η βρόχα έπεφτε στρέιτ θρου».

Ο Γιώργος Ζαμπέτας είχε μεγάλη εκτίμηση και εμπιστοσύνη στην Ιωάννα Κλειάσιου. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι της περιέγραψε με λεπτομέρειες ολόκληρη τη ζωή του, ακόμα και τα πιο βαθιά του μυστικά. Μέσα από τη διαδικασία της συγγραφής της βιογραφίας του Ζαμπέτα γεννήθηκαν αρκετά τραγούδια, μεταξύ των οποίων και τα «Χίλια περιστέρια».

Η Ιωάννα μέχρι εκείνη την εποχή δεν έγραφε στίχους. Μία μέρα κάτι νέα παιδιά είχαν φέρει στον Ζαμπέτα διάφορα στιχάκια, για να τα κάνει τραγούδια. Η Ιωάννα, που εκείνη την ώρα ήταν σπίτι του, έριξε μία ματιά και πήρε την πρωτοβουλία να διορθώσει μία στροφή σε ένα από αυτά.

Ο Ζαμπέτας τότε διακρίνοντας με το έμπειρο μάτι του την ευχέρεια της στο γράψιμο, την προέτρεψε να γράψει κι εκείνη στίχους, δίνοντας της μάλιστα δικές του ανέκδοτες μελωδίες. Έτσι η Ιωάννα άρχισε να γράφει παράλληλα με τη βιογραφία του και στίχους, οι οποίοι έγιναν τραγούδια και κυκλοφόρησαν αργότερα το 1991, στον τελευταίο δίσκο του Ζαμπέτα, που έχει τον γενικό τίτλο «Χίλια Περιστέρια».

Το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου το έγραψε η Ιωάννα Κλειάσιου επηρεασμένη από ένα παλαιότερο του Ζαμπέτα «Το περιστέρι» («έστειλα ένα περιστέρι στην απάνω γειτονιά»), το οποίο τραγούδησε ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ στην ταινία του Αλέκου Σακελλάριου «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια».
Μόλις ολοκλήρωσε τους στίχους, πήρε αμέσως τον Ζαμπέτα τηλέφωνο και τους διάβασε. Δεν θα πέρασαν τρεις ώρες από εκείνη τη στιγμή, όταν χτύπησε αυτή την φορά το δικό της τηλέφωνο. Ήταν ο Ζαμπέτας, που της έπαιζε στο ακουστικό τη μελωδία του τραγουδιού «Χίλια Περιστέρια».

Στίχοι 

Πήρα λουλούδια κι έπλεξα
στεφάνι να σου κάνω
κι ένα άσπρο σύννεφο
κι ένα άσπρο σύννεφο
εκεί για να σε βάλω

Και χίλια περιστέρια
να σου φιλούν τα χέρια
κι εγώ να σ’ αγαπώ
κι εγώ να σ’ αγαπώ

Πήρα απ τ‘ αηδόνια τις φωνές
να λέω τ‘ όνομά σου
και από χίλια αρώματα
και από χίλια αρώματα
έφτιαξα τ‘ άρωμά σου

Πήρα των αστεριών το φως
χρυσάφι να σε ντύσω
την αγκαλιά μου άνοιξα
την αγκαλιά μου άνοιξα
εκεί για να σε κλείσω

Πηγή: Μια ιστορία… ένα τραγούδι, του Ηρακλή Ευστρατιάδη, εκδόσεις Toubi’s

Διαβάστε ακόμη στη «ΜτΧ»: Το μεγαλείο του Ζαμπέτα. Το τραγούδι, «Αυτοί που μένουν κι αυτοί που φεύγουν», το έγραψε ένας μετανάστης στις φάμπρικες. Ο Ζαμπέτας πήγε στο Μόναχο για να τον γνωρίσει και τον έκανε μεγάλο στιχουργό 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here