Παρότι οι σουφραζέτες διεκδίκησαν με σκληρούς αγώνες το δικαίωμα ψήφου για τις γυναίκες, οι αντιδράσεις από τους άνδρες υπήρξαν έντονες. Πολλοί στις αρχές του 20ου αιώνα θεώρησαν τη γυναικεία χειραφέτηση κίνδυνο για την κοινωνική συνοχή.

Το 1900 οι γυναίκες διεκδικούσαν ήδη για περίπου μισό αιώνα το δικαίωμα ψήφου, ωστόσο οι οι ειρηνικές τους διαμαρτυρίες δεν είχαν φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Έτσι, το 1903 ιδρύθηκε στο Μάντσεστερ η «Κοινωνική και Πολιτική Ένωση Γυναικών» από την Έμελιν Πάνκχερστ και τις κόρες της, αποσκοπώντας να «ξυπνήσει το έθνος» μέσα «από πράξεις κι όχι λόγια»!
Η μορφή του κινήματος άλλαξε ριζικά όταν η έδρα του μεταφέρθηκε στο Λονδίνο το 1906.
Η «Κυριακή των Γυναικών», η πρώτη μεγάλη συνάντηση των σουφραζέτων τον Ιούνιο του 1908, συγκέντρωσε γυναίκες απ΄ όλη τη χώρα για τις εφτά διαφορετικές πορείες στο κέντρο του Λονδίνου. Στο Hyde Park, όπου κατέληγαν όλες οι πορείες συγκεντρώθηκαν 300.000 διαδηλωτές.

Το 1912 η Ένωση αποφάσισε να δράσει πιο ριζοσπαστικά. Τον Μάιο του 1912, περίπου 150 σουφραζέτες κατέστρεψαν με λιθοβολισμό τα κεντρικά καταστήματα του Λονδίνου, ενώ η επίθεση τους στην Εθνική Πινακοθήκη, ανάγκασε πολλά μουσεία και εκθέσεις να κλείσουν τις πόρτες τους για τις γυναίκες. Στις αρχές του εικοστού αιώνα ως και τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, περίπου χίλιες σουφραζέτες βρέθηκαν στη φυλακή στη Βρετανία.
Καθοριστική σημασία για το κίνημα διαδραμάτισε η θυσία της Έμιλι Ντέιβισον, μιας  σουφραζέτας, η οποία πέθανε στην προσπάθειά της να πετάξει ένα πανό πάνω στο άλογο του βασιλιά, στις Ιπποδρομίες του Έπσομ. Εκατοντάδες ακτιβίστριες βρέθηκαν στη φυλακή και άρχισαν απεργία πείνας. Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος ανέκοψε τη δράση τους. Παρόλα αυτά στη διάρκεια του πολέμου, ανέλαβαν καθήκοντα σε πολεμικά εργοστάσια και σε δουλειές, στις οποίες ανέδειξαν τις δυνατότητες τους.
Στις 6 Φεβρουαρίου 1918, πέρασε η Νομοθετική Πράξη της Εκπροσώπησης των Πολιτών, η οποία εκχωρούσε δικαίωμα ψήφου σε γυναίκες άνω των 30 που πληρούσαν τα ελάχιστα κριτήρια περιουσίας. Αυτή ήταν η πρώτη μεγάλη τους νίκη.

Η γυναικεία χειραφέτηση, ο αγώνας για το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες αλλά και η κατοχύρωση προπαγανδίστηκαν. Τα πρώτα χρόνια του 20ου αιώνα χρησιμοποιήθηκαν μέσα πολιτισμικής κουλτούρας για να υποβαθμιστεί η προσπάθεια τους. Σε κάρτ ποστάλ από το 1900-1914 το δικαίωμα ψήφου παρουσιάζεται ως μια άμεση επίθεση εναντίον των αξιών της οικογένειας και της θέσης του άντρα στην κοινωνία.

Σχεδιάστηκαν με σκοπό να εκφοβίσουν τον ανδρικό πληθυσμό σχετικά με τα δικαιώματα των γυναικών. Όπως κάθε αλλαγή, η μεταβολή μιας ανδροκρατούμενης κοινωνίας σε μια κοινωνία που εδράζεται στην ισότητα των φύλων, τρόμαξε τους άνδρες και προκάλεσε το θυμό τους.
Σε αυτές τις περιπτώσεις η προπαγάνδα λειτουργεί ενισχυτικά και καταφέρνει να εδραιώσει την αλλαγή ως ακατάλληλη.

Οι καρτ ποστάλ απεικονίζουν την ιδέα της αλλαγής ως παρέμβαση στις οικογενειακές αξίες, ως διάλυση των πατριαρχικών προτύπων και ως παραβίαση της «φυσικής» θέσης του ανθρώπου στην κοινωνία.


Το αρχείο με τις καρτ ποστάλ δόθηκε στη δημοσιότητα από την Catherine H. Palczewski καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Αΐόβας με ειδίκευση στα ζητήματα φύλου, η οποία κατάφερε να τις συγκεντρώσει μέσα σε 15 χρόνια.

Υπάρχουν καρτ ποστάλ που απεικονίζουν τις γυναίκες σουφραζέτες να επιτίθενται σε αστυνομικούς ή να επιβάλλονται στους άντρες, καθώς είναι υποχρεωμένοι να γυαλίζουν τα πατώματα και να ταΐζουν μωρά. Σε κάποιες άλλες παρουσιάζoνται ως γυναίκες που δεν έχουν παντρευτεί και οδύρονται.

Στις εικόνες περνούν το μήνυμα ότι οι φωνές τους πρέπει να σωπάσουν. Γυναίκες με δεμένα χέρια, που δεν μπορούν να διεκδικήσουν και με το κεφάλι τους μέσα σε σφιγκτήρα. Η προπαγάνδα για τη γυναικεία χειραφέτηση ήταν βασισμένη στην απαξίωση, τον εξευτελισμό των γυναικών και την τρομοκράτηση των ανδρών.

Διαβάστε ακόμη στη «ΜτΧ»: «Oι άνδρες είναι για την κουζίνα». Φωτογράφος αντιστρέφει τις σεξιστικές διαφημίσεις του 1950 σε βάρος των ανδρών. Το αποτέλεσμα είναι άκρως εντυπωσιακό (Φωτογραφίες)

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here