Στις αρχές της δεκαετίας του ’80  η Ιταλία σημαδεύτηκε από ένα σκάνδαλο γεμάτο δολοπλοκίες, δολοφονίες, διαφθορά, μαφιόζους και παιχνίδια εξουσίας.

Ιούνιος 1982. Η πτώση στις τιμές των μετοχών του Χρηματιστηρίου προμήνυε ένα ντόμινο δυσάρεστων εξελίξεων για την Αμβροσιανή Τράπεζα, γνωστή ως «Banco Ambrosiano», καθώς και τα λόμπι που την περιστοίχιζαν. Ο διευθυντής της, Ρομπέρτο Κάλβι, που έμεινε στην ιστορία με το προσωνύμιο «ο Τραπεζίτης του Θεού» εξαιτίας των πολύ στενών του σχέσεων με το Βατικανό, είδε την τραπεζική του αυτοκρατορία να καταρρέει σαν χάρτινος πύργος και μαζί της, ολόκληρη η συνωμοτική δράση του υποκόσμου.

Το γεγονός ότι η Τράπεζα του Βατικανού «Istituto per le Opere Religiose» (Ίδρυμα για τα Θρησκευτικά Έργα) κατείχε ένα σημαντικό ποσοστό μετοχών στην Αμπροσιάνο, δεν άργησε να αποκαλυφθεί. Όπως δεν άργησε να αποκαλυφθεί και η εμπλοκή στην υπόθεση του «Μεγάλου Διδασκάλου» της μασονικής στοάς «Propaganda Due» (P2), Λίτσιο Τζέλι, η οποία λειτουργούσε από το 1877 με το όνομα «Propaganda Massonica». Βέβαια, ο επί 18 χρόνια Πρόεδρος της Τράπεζας του Βατικανού, Αμερικανός Αρχιεπίσκοπος, Πολ Μαρσίνκους, ο οποίος πέθανε το 2006 δεν ανέφερε τίποτα για την υπόθεση της υπό κατάρρευση τράπεζας.

Ο «Τραπεζίτης του Θεού» Κάλβι βρέθηκε απαγχονισμένος κάτω από τη γέφυρα Μπλακφρίαρς του Λονδίνου

Οι υπόγειες διαδρομές χρημάτων και οι απειλές της μαφίας

Η αγαστή συνεργασία των δύο τραπεζών ωστόσο, δεν σταματούσε εκεί. Η Τράπεζα του Βατικανού κατηγορήθηκε για υπόγειες διαδρομές χρημάτων προς τις ΗΠΑ και συγκεκριμένα για μυστική χρηματοδότηση αντικομμουνιστικών ομάδων, όπως της οργάνωσης «Solidarity» (Αλληλεγγύη) στην Πολωνία και των «Κόντρας» στη Νικαράγουα. Οι μυστικές αυτές διαδρομές είχαν ως βασικό διαμεσολαβητή την Τράπεζα Αμπροσιάνο.

Ο Κάλβι, μολονότι είχε φυλακιστεί με ποινή κάθειρξης τεσσάρων ετών, αφέθηκε ελεύθερος και συνέχισε να παραμένει στη θέση του. Όμως, η καταδικαστική απόφαση εις βάρος του για παραβίαση συναλλαγματικών νόμων εκκρεμούσε. Οι προσπάθειες του Κάλβι να λάβει έκτακτη οικονομική βοήθεια προκειμένου να αποφύγει τον κίνδυνο της χρεοκοπίας, απέβησαν άκαρπες.
Τα παιδιά του, Κάρλο και Άννα, ενεπλάκησαν σε μια συνωμοσιολογία χωρίς αντίκρισμα με το γιο του να αναφέρει πως ο τραπεζίτης είχε συναντηθεί με τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β’ και την κόρη του να κάνει λόγο για διαπραγματεύσεις με τη μυστική παρεκκλησιαστική Καθολική Οργάνωση, «Opus Dei» (Έργο του Θεού). Παρόλ’ αυτά, οι ισχυρισμοί διαψεύστηκαν και από τις δύο πλευρές.
Η Τράπεζα Αμπροσιάνο εξαγοράστηκε από τον Κάρλο ντε Μπενεντέτι, ο οποίος όμως εγκατέλειψε μέσα σε 61 ημέρες τη θέση του αναπληρωτή προέδρου, εξαιτίας των απειλών της μαφίας ενώ και ο αντικαταστάτης του, Ρομπέρτο Ροσόνε, τραυματίστηκε από πυροβολισμό, την ευθύνη του οποίου ανέλαβε η μαφιόζικη οργάνωση «Magliana Gang», κυρίαρχη του υποκόσμου στη Ρώμη από το 1970 και μετά.

Η εσωτερική και εξωτερική όψη του Ιδρύματος για τα Θρησκευτικά Έργα (IOR), που είναι ευρύτερα γνωστό ως Τράπεζα του Βατικανού

Η χρεοκοπία, η δολοφονία και η εμπλοκή του «σκοτεινού» Λίτσιο Τζέλι

Το 1982, η Αμβροσιανή Τράπεζα αδυνατούσε να αιτιολογήσει την προέλευση των 1,287 δισεκατομμυρίων δολαρίων και μοιραία κατέρρευσε. Για τη διαλεύκανση της υπόθεσης μάλιστα, το Βατικανό συνέστησε μια τετραμελή επιτροπή στην οποία μεταξύ άλλων συμμετείχε και ο Χέρμαν Αμπς, διοικητής της Ντόιτσε Μπανκ επί εποχής Χίτλερ!
Λίγο πριν τη χρεοκοπία ωστόσο, ο Κάλβι είχε διαφύγει στο Λονδίνο φοβούμενος τη φυλακή και ακόμα περισσότερο έναν ακαριαίο θάνατο. Ο «Τραπεζίτης του Θεού» ήξερε πολλά.
Τόσα πολλά που εάν μιλούσε, οι μέρες του θα ήταν μετρημένες. Γνώριζε για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος ηρωίνης από την τράπεζά του, για τη σχέση της Σικελικής Μαφίας με τις υπεράκτιες εταιρείες, για τις ύποπτες δουλειές της Τράπεζας του Βατικανού αλλά και για την υποχθόνια δράση της ακροδεξιάς στοάς P2, της οποίας ήταν και ο ίδιος μέλος, που ήθελε να ελέγξει την πολιτική ζωή της χώρας.

Η γέφυρα Μπλακφρίαρς όπου ο Κάλβι βρέθηκε κρεμασμένος από έναν σιδερένιο κρίκο με τα πόδια στο νερό. Αρκετοί ερευνητές απέδωσαν στην επιλογή του σκηνικού, μασονική σημασία

Μόλις μια βδομάδα μετά, ο Κάλβι βρέθηκε απαγχονισμένος κάτω από τη γέφυρα Μπλακφρίαρς του Λονδίνου με μια θηλιά πορτοκαλί χρώματος και τις τσέπες του γεμάτες μετρητά που έφταναν κοντά στα 15.000, κυρίως δολάρια!

Αρχικά, ο Βρετανός ανακριτής εξέδωσε πόρισμα που μιλούσε για αυτοκτονία. Την ίδια ακριβώς ημέρα, αυτοκτόνησε και ο γραμματέας του Κάλβι στο Μιλάνο.  Το πόρισμα δεν ήταν ιδιαίτερα πειστικό δεδομένου ότι ο 62χρονος τραπεζίτης αφενός έπασχε από ίλιγγο και αφετέρου είχε μια τεράστια συλλογή από βαρβιτουρικά στο ξενοδοχείο όπου διέμενε.  Οι ευθύνες για τη δολοφονία του Ρομπέρτο Κάλβι μεταφέρονταν από τον έναν στον άλλον.

Ο αρχιμαφιόζος της Κόζα Νόστρα, Φρανσίσκο Μανίνο Μανόλα, ισχυρίστηκε πως ένοχος για τη δολοφονία του Κάλβι ήταν ο υπεύθυνος για τη διακίνηση ναρκωτικών της μαφίας, Φραντσέσκο ντι Κάρλο, με εντολή του ταμία της, Πίπο Κάλο.

Ιταλοί εισαγγελείς ωστόσο, υπέδειξαν ως βασικό υπαίτιο τον αρχηγό της P2, επί χρόνια μελανοχίτωνα και συνεργάτη των Ναζί, Λίτσιο Τζέλι.
Να σημειωθεί πως μέλος της P2, ήταν από το 1978 και ο πρώην Ιταλός πρωθυπουργός, Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ο οποίος μάλιστα είχε αποστείλει και απόδειξη εμβάσματος στην τεκτονική στοά ύψους 100.000 λιρετών!
Για τις ιταλικές αρχές, ο Τζέλι είναι ο «εγκέφαλος» πίσω από κάθε θεωρία συνωμοσίας όπου εμπλέκεται είτε η μαφία είτε η Ακροδεξιά.

Ο ακροδεξιός ηγέτης της P2, Λίτσιο Τζέλι, στην έπαυλή του «Villa Wanda» στο Αρέτσο της Τοσκάνης

Κατά τη δεκαετία του ’70, κατηγορήθηκε πως «ενορχήστρωσε» τη σύλληψη του κεντροαριστερού πρωθυπουργού, Τζιουζέπε Σάραγκατ, και ήταν ένας από τους βασικούς ενόχους της τρομοκρατικής επίθεσης στο σιδηροδρομικό σταθμό της Μπολόνια από νεοφασιστικές οργανώσεις.
Θεωρείται ακόμη ο «αρχιτέκτονας» της μυστικής παραστρατιωτικής «Επιχείρησης Γκλάντιο», της οποίας το παρακλάδι έδρασε και στην Ελλάδα με την ονομασία «Κόκκινη Προβιά» (Operation Sheepskin).
Τέλος, από έρευνες της αστυνομίας στη βίλα του στο Αρέτσο το 1982, είχε βρεθεί και ένα έγγραφο με τίτλο «Σχέδιο για τη Δημοκρατική Αναγέννηση».
Σε αυτό, περιλαμβάνονταν η ενοποίηση των μέσων ενημέρωσης, η καταστολή των συνδικάτων και η ριζική αναμόρφωση του ιταλικού Συντάγματος.
Η δολοφονία του «Τραπεζίτη του Θεού» πέρασε το ξεκάθαρο μήνυμα πως όποιος έμπαινε στον πειρασμό να αποκαλύψει τις μυστικές του γνώσεις, θα έπρεπε να το ξανασκεφτεί, πριν να είναι αργά.

Διαβάστε στη «ΜτΧ»: Οκτώ «εξωφρενικές» θεωρίες συνωμοσίας που αποδείχτηκε ότι ήταν πραγματικότητα. Κυριαρχούν οι μυστικές υπηρεσίες

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here