Όταν ακουγόταν από την τηλεόραση το γέλιο του οι πιτσιρικάδες έτρεχαν μπροστά από την οθόνη για να παρακολουθήσουν τις σκανταλιές του. Ήταν επιθετικός, αυθάδης, απρόβλεπτος  και παρενοχλούσε όποιον βρισκόταν μπροστά του. Ήταν πολύ χαριτωμένος και κέρδισε την αγάπη εκατομμυρίων μικρών τηλεθεατών σε όλο τον κόσμο.

Ο Γούντι ο Τρυποκάρυδος γεννήθηκε αρχικά στη φαντασία της συζύγου του παραγωγού Γουόλτερ Λαντζ, στα τέλη της δεκαετίας του 30. Κατά τη διάρκεια του γαμήλιου ταξιδιού τους στην λίμνη Σέργουντ στην Καλιφόρνια, ένας τρυποκάρυδος δεν τους άφηνε να κοιμηθούν τις νύχτες.
Mια ξαφνική καταιγίδα πλημμύρισε το σπίτι και φανέρωσε το μεγαλειώδες έργο του: η οροφή είχε γίνει «σουρωτήρι»!
Κάπως έτσι γεννήθηκε η μεγάλη μορφή κινουμένων σχεδίων που γνώρισε τεράστια επιτυχία όπου κι αν προβλήθηκε.

Τον ανθρωπόμορφο τρυποκάρυδο σχεδίασε ο Μπεν Χαρνταγουέι, που είχε καθοριστική συμβολή στον σχεδιασμό του Μπαγκς Μπάνι και του Ντάφι Ντακ, όταν εργαζόταν στα στούντιο της Warner Bors.
Η πρώτη εμφάνιση του συμπαθέστατου πτηνού ήταν  στον κινηματογράφο τον Νοέμβριο του 1940 στην ταινία κινουμένων σχεδίων με τίτλο “Knock Knock”.
Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν κι άλλες ταινίες και το 1957 ο Γούντι απέκτησε τη δική του σειρά στην τηλεόραση. Τότε ήταν που οι δημιουργοί τους τον “ηρέμησαν” λίγο  και μετέτρεψαν τον χαρακτήρα από αγενή και ενοχλητικό σε καλόψυχο.
Αυτό οφείλεται εν μέρει στην παρουσία του Γούντι στη μικρή οθόνη, πράγμα που σήμαινε ότι ο Λάντζ έπρεπε να ανταποκριθεί στις αυστηρούς κανόνες κατά της βίας.
Το «Woody Woodpecker Show», προβλήθηκε και στην Ελλάδα από την ΕΡΤ στα μέσα της δεκαετίας του ’70.
Δεν υπήρξε παιδί που να μην είχε μιμηθεί – ή τουλάχιστον να προσπάθησε—το χαρακτηριστικό γέλιο του.

Διαβάστε στη «ΜτΧ»: Thundercats, η δημοφιλής σειρά κινουμένων σχεδίων των 80’s. Οι παραγωγοί είχαν προσλάβει ψυχολόγο να ελέγχει το σενάριο ώστε να περνάνε σωστά μηνύματα. Γιατί αρχικά οι ήρωες ήταν γυμνοί και μετά τους έντυσαν

Tη μουσική έγραψε ο  Τζορτζ Ντιμπλς και ο Ράμι Ίντρις. Ο Λαντζ χρησιμοποίησε το τραγούδι στη ταινία “Wet Blanket Policy”, το 1948 και έγινε το πρώτο και μοναδικό τραγούδι – μέχρι τότε- από ταινία κινουμένων που προτάθηκε για βραβείοo Όσκαρ καλύτερου τραγουδιού . Αυτός ήταν και ο βασικός λόγος που ο Λαντζ χρησιμοποίησε τη μουσική για τους τίτλους αρχής της σειράς που ακολούθησε σχεδόν μια δεκαετία αργότερα.

Η επιτυχία του Γούντι ήταν τεράστια και τόσο οι ταινίες αλλά και η σειρά απέφεραν μεγάλα κέρδη στην κινηματογραφική βιομηχανία των ΗΠΑ . Γι αυτόν τον λόγο ο Γούντι τιμήθηκε με  ένα αστέρι στο πεζοδρόμιο της περίφημης Λεωφόρου της Δόξας στο Χόλιγουντ.

Πηγή χαρακτηριστικής εικόνας: Wikimedia Commons

Διαβάστε στη «ΜτΧ»: «Ντάμπο το ελεφαντάκι». Το θηλαστικό που θα γινόταν εξώφυλλο στο ΤΙΜΕ, αν δεν γινόταν η επίθεση στο Περλ Χάρμπορ. Απέφερε κέρδη 2,5 εκατομμυρίων 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here