Σε μια από τις τελευταίες του συνεντεύξεις ο Μανώλης Ρασούλης, συναντήθηκε με τον «μάτζικ» όπως τον αποκαλούσε Γιώργο Κούδα και εξομολογήθηκαν στη δημοσιογράφο Κρυσταλία Πατούλη άγνωστες ιστορίες από το παρελθόν τους.
Μίλησαν για την ιστορία του τραγουδιού «Πότε Βούδας Πότε Κούδας», το αριστερό τους παρελθόν και παρόν, το ρεκόρ του Κούδα στο βιβλίο Γκίνες και τα λόγια του πατέρα του, που ακόμα του φέρνει δάκρυα στα μάτια. Όπως αποδείχτηκε, πρόλαβαν οριακά, αφού η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε ένα χρόνο πριν από τον θάνατο του μουσικού.

Ο Μανώλης Ρασούλης γεννήθηκε στην Κρήτη αλλά όπως έλεγε ο ίδιος για την Θεσσαλονίκη: "Εκτός από την ηχογράφηση της Εκδίκησης της γυφτιάς, η Αθήνα για φι, χι, ψι λόγους με εξέβρασε επί ξύλου κρεμάμενο εδώ και σιγά σιγά, μου παρέσχε δουλειά και κάπως στανιάρισα από την ένδεια της Αθήνας. Επίσης, το 70% των σχέσεών μου με το άλλο φύλλο, κατά μυστήριο τρόπο, ήταν και είναι Σαλονικιές. Όμως αυτό που με συγκλονίζει είναι η περίπτωση του βαφτισιμιού μου, του Πασχάλη, ενός παιδιού με ειδικές ανάγκες που με τη φίλη μου Κ.Φ. γίναμε ανάδοχοι γονείς και είναι ένα πλάσμα ολομόναχο που το αγαπήσαμε και το αγαπάμε όσο τίποτα. Νομίζω ότι ο Πασχάλης είναι η κύρια αιτία που παραμένω στη Σαλονίκη".
Ο Μανώλης Ρασούλης γεννήθηκε στην Κρήτη, αλλά όπως έλεγε ο ίδιος για τη Θεσσαλονίκη: «Εκτός από την ηχογράφηση της Εκδίκησης της γυφτιάς, η Αθήνα για φι, χι, ψι λόγους με εξέβρασε επί ξύλου κρεμάμενο εδώ και σιγά σιγά, μου παρέσχε δουλειά και κάπως στανιάρισα από την ένδεια της Αθήνας. Επίσης, το 70% των σχέσεών μου με το άλλο φύλο, κατά μυστήριο τρόπο, ήταν και είναι Σαλονικιές».

Η «κάργα Αριστεράντζα» του Ρασούλη και η συμβουλή του πατέρα Κούδα στον γιο του

Όπως είπε ο Γιώργος Κούδας : «Ο πατέρας μου ήταν αριστερός, κυνηγήθηκε, πήγε εξορίες  και στον πόλεμο πιάστηκε όμηρος, αλλά γλίτωσε.
Όταν στα παιδικά μου χρόνια πήγα το πρώτο μου ταξίδι με την Εθνική Νέων στις χώρες του τότε «παραπετάσματος» και είδα ανθρώπους να περιμένουν στην ουρά να πάρουν ένα ψωμί, γύρισα και του είπα
«Πατέρα εμείς είμαστε κομμουνιστές τώρα;» και εκείνος μου απάντησε: «κοίταξε να δεις παιδί μου δεν είναι να ‘σαι κομμουνιστής, δεξιός ή δεν ξέρω κι εγώ τι, είναι να’ σαι άνθρωπος. Τα πάντα, και τα συστήματα ακόμα, εξαρτώνται από τον άνθρωπο».
Ο Μανώλης Ρασούλης από την άλλη θυμήθηκε την απάντηση που του έδωσε ο πατέρας του όταν τον ρώτησε ο ίδιος γιατί δεν πήρε τη σύνταξη που δικαιούταν από την Εθνική Αντίσταση: » Ήταν κι αυτός σκληρός ΚΚΕ, πήγε στην Αλβανία, μετά εξορία, στις φυλακές των Ιταλών και όταν δίναν τις συντάξεις για την Εθνική Αντίσταση, του λέω «Δεν θα πας να πάρεις τη σύνταξη»; Μου λέει «Εγώ πολέμησα για την πατρίδα μου, δεν πολέμησα για τη σύνταξη». Περάσαμε κι εμείς από την Αριστεράντζα κάργα.

Ο παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής Γιώργος Κούδας αποκάλυψε πως το ποδόσφαιρο ήταν ένα μεγάλο σχολείο. Από 12 ετών γαλουχήθηκε μέσα σε αυτό. " Το να γνωρίσεις έναν Μανώλη Ρασούλη, έναν Μίκη Θεοδωράκη, έναν Χαρίλαο Φλωράκη και να σου πουν 5 κουβέντες, γιατί δεν πιστεύω ότι όλοι ξέρανε για τον αθλητισμό, απλά άκουγαν για τον Γιώργο τον Κούδα, ο οποίος δεν ήταν μόνο ένας αθλητής ήταν και άνθρωπος με αξίες. Το 74 βγήκα και είπα ότι είμαι ΚΚΕ και σε πολλούς φάνηκε ξινό, αλλά είχα το θάρρος και τη γνώμη να το εκφράσω, ασχέτως αυτών που μου έλεγε ο πατέρας μου".
Στα 49 του χρόνια ο Γιώργος Κούδας έκανε μια φιλική συμμετοχή σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, γεγονός που σε συνδυασμό με τις 504 συμμετοχές σε μια ομάδα και το ότι αγωνίστηκε από 16 χρονών σε αυτή τον κατέγραψαν στο ρεκόρ Γκίνες

Το ρεκόρ Γκίνες,ο ΠΑΟΚ και τα δάκρυα για τα λόγια του πατέρα του

Ο «Μεγαλέξανδρος» – όπως τον αποκαλούν οι Θεσσαλονικείς- του ελληνικού ποδοσφαίρου εξομολογήθηκε πως σημαντικότερη στιγμή της καριέρας του θεωρεί τη δήλωση που έκανε ο πατέρας του σε μια εκδήλωση που είχε γίνει προς τιμήν του.

Όταν του ζήτησαν να πει δυο λόγια για τον γιο του εκείνος απάντησε: «Τι να πω εγώ για το παιδί μου, μιλάει όλο το γήπεδο γι’ αυτόν».

Είναι μια στιγμή που δεν μπορεί να ξεχάσει και όποτε την βλέπει σε βίντεο του έρχονται δάκρυα στα μάτια, αφού δυο χρόνια μετά ο πατέρας του έφυγε από τη ζωή.
Στα 49 του χρόνια ο Γιώργος Κούδας έκανε μια φιλική συμμετοχή σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, γεγονός που σε συνδυασμό με τις 504 συμμετοχές σε μια ομάδα και το ότι αγωνίστηκε από 16 χρονών σε αυτή τον κατέγραψαν στο ρεκόρ Γκίνες.
Στην καριέρα του έβαλε περίπου 170 γκολ και αν δεν μεσολαβούσε η διετής αποχή από τα γήπεδα εξαιτίας της περιπέτειας με τη μεταγραφή στον Ολυμπιακό που δεν έγινε ποτέ, θα ήταν σίγουρα περισσότερα.
Στην ερώτηση της δημοσιογράφου για εκείνη την δύσκολη περίοδο της αποχής από τα γήπεδα ο Γιώργος Κούδας απάντησε: «Υπήρξε μια λάθος κίνηση από πλευράς του πατέρα μου, που δηλαδή ιστορικά αποδείχθηκε ότι ήταν λάθος. Αντιστάθηκε ο κόσμος και σε μία άλλη ανομία που προσπάθησε να γίνει και δεν την άφησε να εξελιχθεί. Με αποτέλεσμα να γυρίσω πίσω στον ΠΑΟΚ και να γίνει όλο αυτό που μάλλον έπρεπε να γίνει.

Δεν μπορούσα να φύγω από τον ΠΑΟΚ. 12 χρονών υπέγραψα το δελτίο και δεν γινόταν να έχεις την ευχέρεια της μεταγραφής όπως είναι σήμερα, ήσουν δέσμιος αυτής της υπογραφής. Μόνο με τη συναίνεση που δινόταν σπάνια τότε, αλλά εδώ είχε γίνει ολόκληρος πόλεμος. Όποιος θα έβαζε την υπογραφή του θα τον κρεμούσαν από το Λευκό Πύργο».

Η ιστορία του τραγουδιού «Πότε Βούδας – Πότε Κούδας» που έγραψε ο συνθέτης Πέτρος Βαγιόπουλος

Ο Μανώλης Ρασούλης αποκάλυψε πως ο Κούδας τρόμαξε όταν άκουσε στο ραδιόφωνο για πρώτη φορά το τραγούδι.
«Έβαλα μπροστά το αυτοκίνητο και… έπεσα επάνω στο «Κούδας» και λέω τι έχω κάνει;»
Όταν ρωτήθηκε ο μουσικοσυνθέτης για την έμπνευση του να «ταιριάξει» τον Βούδα με τον Κούδα ο ίδιος απάντησε:«Η ουσία του βουδισμού είναι να παίρνεις τη ζωή σαν παιχνίδι.
Ο Βούδας από τη μια πλευρά το δίδασκε αυτό και ο Κούδας από την άλλη δίδασκε το ίδιο, αλλά στο ανθρώπινο επίπεδο: Πως το παιχνίδι είναι η ξανακατακτημένη παιδικότητα που ονομάζουμε «βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο!». Γιατί ο Γιώργος ήταν «βραζιλιάνος» ποδοσφαιριστής, ήταν μάτζικ! Έτσι μου «έκατσε» πολύ στιχουργικά, το Βούδας – Κούδας. Και εγώ πλέον λέω «και Βούδας και Κούδας» δηλαδή έχουμε και το ανθρώπινο και το θεϊκό.

«Μακάρι να αντιλαμβανόμασταν τη ζωή μας σαν ένα παιχνίδι που έχει μαγεία, μας οδηγεί κάπου, στη γνώση, στην απελευθέρωση, στη λύτρωση. Να ζούμε όπως ο Κούδας έπαιζε μπάλα. Αέρινος, δυνατός, μάτζικ. Παιχνίδι με νόημα, ζωή με νόημα. Ελπίζω να βάλω κι εγώ –πολιτιστικά μιλώντας- γκολ στα δίχτυα της άγνοιας.»

Δείτε στο βίντεο της «Μηχανής του Χρόνου» πώς ενώθηκαν από τον συνθέτη Πέτρο Βαγιόπουλο  οι στίχοι του τραγουδιού, που ήταν σκόρπιες προτάσεις του Ρασούλη στο περιοδικό «Αυγό.

Το τραγούδι «Πότε Βούδας – Πότε Κούδας» με τη φωνή του αξέχαστου Νίκου Παπάζογλου:

Η συνέντευξη του Μανώλη Ρασούλη και του Γιώργου Κούδα δόθηκε στη δημοσιογράφο Κρυσταλία Πατούλη για λογαριασμό του περιοδικού Thessaloniki Comfidetial το 2010. Κεντρική φωτογραφία: Δημήτρης Ανδρίτσος

Διαβάστε επίσης στη «ΜτΧ»: «Η πιο γκαγκάν εφημερίδα» ήταν αυτή του Ρασούλη. Η ασφάλεια τον στοχοποίησε ως αναρχικό και αυτός υπέγραφε με το όνομα, που του έδωσε ο ανεπιθύμητος από την εκκλησία, γκουρού Ραζνίς…  

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here