Πολλοί από εμάς έχουμε παρακολουθήσει την ταινία δεκάδες φορές. Αν και ξέρουμε απ΄έξω πολλές ατάκες κάθε φορά γελάμε.
«Η κόρη μου η σοσιαλίστρια» είναι μια από τις κλασσικές κωμικές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου και μία από τις επιτυχίες της Αλίκης Βουγιουκλάκη.

Στην ταινία ο χήρος εργοστασιάρχης Αντώνης Δέλβης, τον οποίο υποδύεται ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, έχει μία μοναχοκόρη, τη Λίζα, που υποδύεται η  Αλίκη Βουγιουκλάκη, η οποία σπουδάζει στο Λονδίνο.
Ο Δέλβης ονειρεύεται ότι η Λίζα θα τον αντικαταστήσει μια μέρα στη διεύθυνση του εργοστασίου του.
Εκείνη, όμως καταφθάνει από το Λονδίνο με εντελώς νέες και ανατρεπτικές ιδέες και ετοιμάζεται να αναλάβει τη διεύθυνση του εργοστασίου σκοπεύοντας να κάνει πολλές καινοτομίες, αλλά και να χτυπήσει την αυταρχικότητα του πατέρα της.
Οι προοδευτικές και σοσιαλιστικές ιδέες της, σχετικά με την απασχόληση, οδηγούν τη Λίζα σε σύγκρουση με τον πατέρα της.
Σε μια πορεία ειρήνης, όπου συμμετείχε παρά τη ρητή απαγόρευση του πατέρα της, η Λίζα γνωρίζει τον Γιώργο τον οποίο υποδύεται ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, ένα φανατικό φιλειρηνιστή νεαρό εργάτη, με τον οποίο διαπληκτίζεται από ένα λάθος με αποτέλεσμα να καταλήξουν και οι δύο στο κρατητήριο.
Το σενάριο του 1966, εμπνέεται από το κλίμα της εποχής με την άνοδο της ένωσης κέντρου και τη μαραθώνια πορεία του Λαμπράκη, που είχε δολοφονηθεί το 1963. Οι  καθημερινές συγκρούσεις στην Αθήνα και οι κινητοποιήσεις που κατέληγαν σε οδομαχίες, έκαναν τη βασική ιδέα του σεναρίου εξαιρετικά οικεία στους θεατές.

8aheM2G

Στο κρατητήριο η Αλίκη Βουγιουκλάκη θα πρέπει να δώσει τα στοιχεία της στον αστυνομικό διευθυντή της χωροφυλακής Πικερμίου, τον οποίο υποδύεται ο αξέχαστος Χρόνης Εξαρχάκος. Εκεί διαδραματίζεται μια σκηνή απόλυτου γέλιου όταν ο Χρόνης Εξαρχάκος ρωτάει τη Αλίκη Βουγιουκλάκη εάν έχει ταυτότητα.

Και ο διάλογος πηγαίνει ως εξής:

«Έχεις καινούρια ταυτότητα;», «No, no I haven’t , because I was in London» του απαντά εκείνη σε δήθεν άπταιστα αγγλικά και με μπλαζέ ύφος.
Αμήχανα ο Χρόνης Ξαρχάκος  τεντώνει το καλώδιο του τηλεφώνου και λέει στον υπαστυνόμο με τον οποίο μιλά στο τηλέφωνο «που σαι ρε, άι χαβθ άι χαβθ, γουοζ ιν λόντον ρε, δεν ξέρω αυτά μου λέει αυτά σου λέω, γράφτα και τελείωνε».

Ο τρόμος του Ξαρχάκου στο άκουσμα των αγγλικών λέξεων της Αλίκης Βουγιουκλάκη είναι ξεκαρδιστικός.
Ο Σακελάριος σαρκάζει με θαυμάσιο τρόπο την ελληνική χωροφυλακή της εποχής.
Στη σκηνή αυτή βέβαια αξίζει κανείς να προσέξει το κάδρο με τους βασιλείς, πάνω από το γραφείο του διευθυντή, με την επιγραφή «Ζήτω το έθνος».

Η «κόρη μου η Σοσιαλίστρια» γυρίστηκε το 1966, ένα χρόνο πριν το απριλιανό πραξικόπημα.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι πρώτες σκηνές με τους τίτλους αρχής είναι στιγμιότυπα από την καθιερωμένη ετήσια πορεία ειρήνης στο Μαραθώνα, όπου έγινε η γνωριμία και ο πρώτος καβγάς των πρωταγωνιστών, μόλις τρία χρόνια από την πρώτη πορεία ειρήνης του Γρηγόρη Λαμπράκη και τη δολοφονία του από το παρακράτος.
Λόγω των πολιτικών περιορισμών της εποχής , μια σκηνή όπου οι ηθοποιοί κρατούσαν στην πορεία πλακάτ με συνθήματα όπως «ειρήνη-αγάπη-φιλία» λογοκρίθηκε και κόπηκε.
Επίσης, για να προβληθεί η ταινία ελεύθερα έπρεπε να αφαιρεθεί η σκηνή όπου ο χωροφύλακας στο κρατητήριο φτιάχνει το μουστάκι του αλλά και μια σκηνή στην οποία ο χωροφύλακας, με φτιαγμένο πλέον το μουστάκι, σέρνει την Αλίκη στο υπόγειο.
«Τώρα μπορεί να κυκλοφορήσει ελεύθερα» γράφει ο λογοκριτής στο αρχείο του, «μια και δεν έχει άλλες αιχμές.»

03

Πέρα από το επιτυχημένο σενάριο, τη σκηνοθεσία του Αλέκου Σακελάριου και τις ερμηνείες τον ηθοποιών, σημαντικό ρόλο έπαιξε ο Γιώργος Ζαμπέτας.
Ο μεγάλος συνθέτης ανέλαβε για πρώτη φορά να γράψει όλα τα τραγούδια και τα ορχηστρικά κομμάτια για μια ταινία.  Αυτά ήταν τα «Δημήτρη μου, Δημήτρη μου», «Είναι το στρώμα μου μονό», «Η Κυριακή» (Κυριακή, γιορτή και σχόλη, να ΄ταν η βδομάδα όλη) αλλά και το «Σήκω χόρεψε συρτάκι».

aliki
Διαβάστε στη «ΜτΧ»: Αλίκη Βουγιουκλάκη. Δύο φορές κινδύνευσε να χάσει τη ζωή της σε γυρίσματα ταινιών. Στην «Αστέρω» την έσωσε ένας τεχνικός και ένας δημοσιογράφος. Στη «Μανταλένα», χτύπησε σε σκηνή με τον Παπαμιχαήλ…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here