Ο «Αύγουστος» του Νίκου Παπάζογλου με το πρώτο άκουσμα, μπορεί να θεωρηθεί ένα καθαρά ερωτικό τραγούδι.

Η αλήθεια όμως είναι ότι το συγκεκριμένο τραγούδι είναι αποτέλεσμα ανάμεικτων συναισθημάτων του δημιουργού του. Ο Παπάζογλου το χαρακτήρισε βιωματικό. Το έγραψε σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής του, μέσα στο ρημαγμένο από τοn σεισμό σπίτι του, στη Θεσσαλονίκη.

papazoglou_mtx 2
«Σε ποιαν έκσταση απάνω σε χορό μαγικό μπορεί ένα τέτοιο πλάσμα να γεννήθηκε –  από ποιο μακρινό αστέρι είναι το φως που μες τα δυο της μάτια πήγε κρύφτηκε κι εγώ ο τυχερός που το `χει δει»

Αυτό που δεν είναι πολύ γνωστό μέχρι σήμερα, είναι ότι έμεινε στο συρτάρι για περίπου δυο χρόνια. «Υπεύθυνος» για την καθυστέρηση αυτή ήταν ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, που υπήρξε επιστήθιος φίλος του τραγουδιστή.

Ο Παπάζογλου στα τέλη της δεκαετίας του ΄70 είχε δημιουργήσει το πρώτο στούντιο ηχογραφήσεων στη Θεσσαλονίκη, συγκεκριμένα στην περιοχή της Παπάφη. Το θρυλικό «Αγροτικόν».
Εκεί ένα βράδυ «ταλαιπωρούσε» τους στίχους ενός τραγουδιού, που είχε εμπνευστεί από την γέννηση της κόρης του Αδελαϊδας, αλλά και από την ομορφιά μιας γυναίκας, που τον έκανε να το βάλει στα πόδια και να την περιγράψει λίγο καιρό μετά με τους παρακάτω στίχους:

Σ’ αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω
κι αυτό είναι ένας καημός αβάσταχτος
λιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώ
ο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατος
κουράγιο θα περάσει θα μου πεις

Το βράδυ εκείνο ο Ντίνος Χριστιανόπουλος κατηφόρισε στο στούντιο και έπιασε «επ’ αυτοφώρω» τον Παπάζογλου να επεξεργάζεται τους στίχους του καινούργιου τραγουδιού.
«Δώσε μου να διαβάσω τους στίχους», του είπε. Εκείνος με δισταγμό πρωτάρη του έδωσε το τετράδιο με τους στίχους του «Αύγουστου».

«Αυτό δεν είναι τραγούδι, είναι ποίημα», «Μα πως είναι ποίημα βρε Ντίνο; Αφού έχω γράψει και τη μουσική του».

«Να μου το τραγουδήσεις», τον προκάλεσε ο Χριστιανόπουλος!
Μόλις το άκουσε μελοποιημένο, τον συμβούλευσε να πετάξει τις «εύκολες ομοιοκαταληξίες» γιατί στιχουργικά γινόταν φτωχότερο.
Αρχικά, στο τραγούδι υπήρχε η ομοιοκαταληξία με τις λέξεις «έκταση – έξαψη». Αυτές οι δυο λέξεις στάθηκαν η αφορμή για να μείνει στο συρτάρι περίπου δυο χρόνια.
Όταν ο Παπάζογλου ένιωσε σίγουρος για το τελικό αποτέλεσμα, μας χάρισε τον μαγικό του Αύγουστο:

Οι φωτογραφίες είναι ευγενική παραχώρηση της οικογένειας του Νίκου Παπάζογλου.

Διαβάστε στη «ΜτΧ»: «Με άφηνε να λέω απαράδεκτα τραγούδια ανάμεσα στα δικά του». Ο Σωκράτης Μάλαμας τραγουδά τις «Λάσπες» και θυμάται πως o Νίκος Παπάζογλου τον σύστησε στο μεγάλο κοινό 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here