Το 1970 ο Σαλβατόρε Αλιέντε εκλέχθηκε πρόεδρος της Χιλής, παραδίδοντας μαθήματα δημοκρατίας.

Το όραμά του για μια ειρηνική επανάσταση προς τον δημοκρατικό σοσιαλισμό, τον πλουραλισμό και την ελευθερία, ήταν ο βασικός οδηγός του μαρξιστή πολιτικού.
Δεν πρόλαβε όμως να πραγματοποιήσει το έργο του.
Η προεδρία του τερματίστηκε βίαια μετά από το στρατιωτικό πραξικόπημα που εκδηλώθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου του 1973, με την αμέριστη βοήθεια των ΗΠΑ.
Σκοτώθηκε από τις δυνάμεις του Αουγκούστο Πινοσέτ, τον οποίο ο Αλιέντε είχε διορίσει αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων μόλις 18 ημέρες νωρίτερα.

Ο βομβαρδισμός του Προεδρικού Μεγάρου. Biblioteca del Congreso Nacional de Chile/Wikimedia Commons

Το προεδρικό Μέγαρο στο Σαντιάγο βομβαρδίστηκε και ο εκλεγμένος Πρόεδρος της Χιλής έπεσε νεκρός.
Τον Ιούνιο του 1974 ο Αουγκούστο Πινοσέτ αυτοανακηρύχτηκε πρόεδρος της χώρας, την οποία διοικησε με όπλο τον φόβο και τη στυγνή τρομοκρατία.
Μια σκοτεινή εποχή για την Χιλή άρχιζε, με δολοφονίες, εξαφανίσεις, βασανιστήρια, φυλακίσεις, απομονώσεις και αμέτρητες καταπατήσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Πρωταγωνιστές τα επίλεκτα στρατιωτικά τάγματα, γνωστά ως καραβάνια του θανάτου, όπως τα αποκαλούσαν με τρόμο οι Χιλιανοί και η κρατική υπηρεσία πληροφοριών, DINA.

Η εγκαθίδρυση του τρόμου

Μετά την ανάληψη της προεδρίας, ο Πινοσέτ έδειξε το σκληρό πρόσωπο της δικτατορίας του.
Για να ισχυροποιήσει τη θέση του προχώρησε στην «πολιτική γενοκτονία» των Χιλιανών που ασπάζονταν τις απόψεις του αριστερού Αλιέντε.
Ο τρόπος ήταν απλός και παραδοσιακός. Θα τους κυνηγούσε με κάθε μέσο μέχρι να τους εξαφανίσει.
Αρχικά ανέλαβε δράση το επίλεκτο σώμα στρατιωτικών με την ονομασία «καραβάνια του θανάτου».
Η εντολή ήταν να κυνηγήσουν όλους τους πολιτικούς ηγέτες.
Μέσα σε τρεις ημέρες σκότωσαν 68 πολιτικά στελέχη είτε με βασανιστήρια μέχρι θανάτου, είτε πυροβολώντας εν ψυχρώ.
Ο ρόλος τους σύμφωνα με τις οδηγίες του Πινοσέτ ήταν να εγκαθιδρύσουν κλίμα τρομοκρατίας στον πληθυσμό και να απομακρύνουν από το στράτευμα, όσους στρατιωτικούς δεν ασπάζονταν το νέο καθεστώς.
Τα στελέχη του «καραβανιού» πετούσαν με ελικόπτερο από φυλακή σε φυλακή και διάλεγαν τους πολιτικούς που είχαν συλληφθεί από το καθεστώς.
Όταν τους εκτελούσαν, τους έθαβαν πρόχειρα σε σημείο που δεν θα τους έβρισκε κανείς.

Μετά την ανάληψη της προεδρίας, ο Πινοσέτ έδειξε το σκληρό πρόσωπο της δικτατορίας του.  Biblioteca del Congreso Nacional/ Wikimedia Commons 

Πετούσαν ανθρώπους από αεροπλάνα και ελικόπτερα

Η επόμενη κίνηση του Πινοσέτ ήταν η δημιουργία μιας μυστικής αστυνομίας, που θα έπαιζε καθοριστικό ρόλο στη συλλογή πληροφοριών και τις εξαφανίσεις αντικαθεστωτικών.
Ήταν η Dirección de Inteligencia Nacional, δηλαδή η Γκεστάπο της Χιλής, τα μέλη της οποίας προέρχονταν από τα καραβάνια του θανάτου και ειδικεύτηκαν στους βασανισμούς κρατουμένων.
Εκτός από τις ειδικές κατασκευές χώρων και εργαλείων για τους βασανισμούς, τους άρεσε πολύ να πετούν κόσμο από αεροπλάνα ή ελικόπτερα.
Τουλάχιστον 12 μηχανικοί παραδέχθηκαν ότι έκαναν περισσότερες από 40 πτήσεις πάνω από τον Ειρηνικό με πτώματα ή ζωντανούς, κλεισμένους σε σακιά.
Για να σιγουρευτούν ότι θα έμεναν στον πάτο της θάλασσας και δεν θα τους έβρισκε κανείς τους έδεναν με σιδερένιες μπάρες.
Υπολογίζεται ότι περίπου πεντακόσιοι αντικαθεστωτικοί κατέληξαν στη θάλασσα, αφού πρώτα βασανίστηκαν από αξιωματικούς της DINA.
Η τακτική τους σε κάποιες περιπτώσεις ήταν η εξής: έφθαναν σε μια γειτονιά και έβγαζαν έναν αντικαθεστωτικό από το σπίτι ή την αυλή του. Στην οικογένεια δεν έλεγαν τίποτα. Ούτε καν ποια ήταν η ταυτότητά τους.
Τον έπαιρναν μαζί τους και από τότε τα ίχνη του εξαφανίζονταν. ‘Ηταν σαν να μην υπάρχει και αυτό δεν ήταν υπερβολή, αφού συνήθως τους σκότωναν και τους πέταγαν από τα ελικόπτερα.
Οι βασανιστές προτιμούσαν επίσης και τα φορτηγά.
Στη διαβόητη βίλα Γκριμάλντι που ήταν η «Μέκκα» των βασανιστηρίων, έβαζαν τους κρατούμενους να ξαπλώνουν στο πάρκινγκ και περνούσαν από πάνω με φορτηγά, συνθλίβοντας τα πόδια τους. Στο ρεπερτόριό τους ήταν επίσης οι απαγωγές, οι εξαφανίσεις, οι δολοφονίες και οι βιασμοί γυναικών.

Φωτογραφίες από τα «εξαφανισμένα» θύματα της δικτατορίας του Πινοσέτ. Marjorie Apel/ Wikimedia Commons 

Το σχέδιο «Κόνδωρ»

Μια από τις πιο γνωστές δράσεις της DINA ήταν η περίφημη επιχείρηση «Κόνδωρ».
Εμπνευστής ήταν ο φίλος του Πινοσέτ και επικεφαλής της DINA, Μανουέλ Κοντρέρας. Το σχέδιο ήταν η συνεργασία μεταξύ μυστικών υπηρεσιών των δικτατορικών καθεστώτων της Λατινικής Αμερικής.
Στόχος ήταν η διακρατική συνεργασία για το κυνήγι και την εξόντωση των πολιτικών εχθρών σε Χιλή, Αργεντινή, Περού, Βραζιλία, Παραγουάη, Ουρουγουάη και Βολιβία.
Στον «Κόνδορα» αποδίδονται πολλές επιχειρήσεις στην Λατινική Αμερική, την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, με θύματα Χιλιανούς πρώην αξιωματούχους, που αποτελούσαν απειλή για το καθεστώς.
Μετά από καταδικαστικές αποφάσεις του ΟΗΕ, ο Πινοσέτ διέλυσε τυπικά την DINA την οποία ουσιαστικά μετονόμασε, συνεχίζοντας όμως με την ίδια τακτική και τα ίδια πρόσωπα.

Διαδηλώσεις κατά του στρατιωτικού καθεστώτος στη Χιλή, 1985. Wikimedia Commons

Ο Πινοσέτ δεν τιμωρήθηκε ποτέ για τα εγκλήματα που διέπραξε.
Στα 17 χρόνια της αιμοσταγούς χούντας του υπολογίζεται ότι δολοφονήθηκαν ή εξαφανίστηκαν 3.065 άτομα και συνολικά, βασανίστηκαν περισσότεροι από 40 χιλιάδες Χιλιανοί.

Πηγή χαρακτηριστικής εικόνας: Ministerio de Relaciones Exteriores de Chile/Wikimedia Commons 

Διαβάστε στη «ΜΤΧ»: Τους έριχναν ναρκωμένους από αεροπλάνα στη θάλασσα για να χαθούν για πάντα τα ίχνη τους. Οι Μητέρες τους ψάχνουν ακόμη και κατάφεραν να τιμωρηθεί ο δικτάτορας της Αργεντινής που αιματοκύλισε τη χώρα 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here