Ο στρατάρχης Φρίντριχ Βίλχελμ Ερνστ Πάουλους κατά τη διάρκεια του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου ηγήθηκε της 6ης γερμανικής στρατιάς, η οποία πήρε μέρος στη Μάχη του Στάλινγκραντ, πολιορκώντας τη σοβιετική πόλη από τον Αύγουστο του 1942 έως και τον Ιανουάριο του 1943.

Η πολιορκία κατέληξε σε πανωλεθρία των ναζιστικών στρατευμάτων, καθώς η δύναμη των περίπου 270.000 στρατιωτών, αποτελούμενη από Γερμανούς, Ούγγρους, Ιταλούς, Ρουμάνους, Ισπανούς και άλλους συνεργάτες του Άξονα, περικυκλώθηκε και αποδεκατίστηκε στην γιγαντιαία αντεπίθεση του κόκκινου στρατού. Υπήρξε η μεγαλύτερη και φονικότερη μάχη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Φρίντριχ Πάουλους, στις 24 Ιανουαρίου 1943, με τηλεγράφημα προς τον Αδόλφο Χίτλερ είχε περιγράψει την δεινή θέση του στρατεύματος και ζήτησε να υποχωρήσει: «Στρατεύματα χωρίς πολεμοφόδια ή τροφή. Αποτελεσματική διοίκηση όχι πλέον δυνατή. 18.000 τραυματίες χωρίς εφόδια, ιματισμό, φάρμακα. Περαιτέρω άμυνα άνευ νοήματος. Αναπόφευκτη κατάρρευση. Στρατός ζητεί άμεση άδεια παραδόσεως, ώστε σωθεί ζωή υπολοίπων ανδρών».
Η απάντηση του Χίτλερ ήταν αποστομωτική: «Παράδοση απαγορεύεται. Έκτη Στρατιά θα κρατήσει θέσεις έως τελευταίου ανδρός και τελευταίας μάχης και από την ηρωική στάση τους συνεισφέρει αλησμόνητο τρόπο στην ίδρυση αμυντικού μετώπου και σωτηρία Δυτικού κόσμου».
Ο Πάουλους μόλις αντικρίζει τους Σοβιετικούς επιτελείς για να παραδοθεί

Η συντριβή του γερμανικού στρατού επήλθε και ο Πάουλους υποχρεώθηκε σε ταπεινωτική παράδοση άνευ όρων στις σοβιετικές δυνάμεις, η οποία υπογράφηκε στο Στάλινγκραντ στις 31 Ιανουαρίου 1943, μια μέρα ακριβώς πριν από την προαγωγή του σε στρατάρχη από τον Χίτλερ.

Η ενέργεια του Φύρερ ήταν σαφής. Κανένας Γερμανός στρατάρχης δεν είχε μέχρι τότε παραδοθεί στον εχθρό, άρα ο Πάουλους έπρεπε να αυτοκτονήσει. Ο Χίτλερ είχε αρνηθεί την έγκαιρη υποχώρηση της 6ης στρατιάς και με την προαγωγή αυτή ήταν βέβαιος ότι Πάουλους θα έβαζε τέλος στη ζωή του πριν πέσει στα χέρια των εχθρών. Κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε.

Ο Πάουλους μαζί με έναν επιτελή του ανακρίνεται από Σοβιετικούς μετά την παράδοσή του

Ο Πάουλους ήταν ο πιο υψηλόβαθμος αξιωματικός που αναγκάστηκε να παραδοθεί στην ιστορία του γερμανικού στρατού. Μαζί του παραδόθηκαν 22 στρατηγοί και οι εναπομείναντες 91.000 στρατιώτες της 6ης Στρατιάς. Από αυτούς μόνο οι 5.000 επέζησαν από τις κακουχίες της αιχμαλωσίας και επέστρεψαν στη Γερμανία αρκετά χρόνια μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Πάουλους φυλακίστηκε και αρχικά αρνήθηκε να συνεργαστεί με τους Σοβιετικούς. Αλλά, όταν ανακάλυψε ότι οι φίλοι του Έριχ Χέπνερ και Έρβιν φον Βιτζλέμπεν εκτελέστηκαν μετά την Συνωμοσία του Ιουλίου, συμφώνησε να κάνει αντιναζιστικές ραδιοφωνικές εκπομπές. Σ’ αυτές καλούσε γερμανούς αξιωματικούς να εγκαταλείψουν τον Χίτλερ και να τον παρακούσουν. Ο Χίτλερ διέταξε να συλληφθεί και να φυλακιστεί όλη η οικογένεια του φον Πάουλους.

Το 1946 ο Πάουλους κατέθεσε στην Δίκη της Νυρεμβέργης ως μάρτυρας κατηγορίας. Παραδέχτηκε ότι ήταν ένοχος εγκλημάτων κατά την επίθεση κατά της Σοβιετικής Ένωσης, αλλά αρνήθηκε να ενοχοποιήσει τον Αρχηγό της Ανώτατης Διοίκησης της Βέρμαχτ, Άλφρεντ Γιόντι και τον Βίλχελμ Καϊτέλ, στρατάρχη του Γ’ Ράιχ και υπουργού Άμυνας.

Ο Πάουλους παρέμεινε φυλακισμένος στην Σοβιετική Ένωση έως το 1953, οπότε αποφυλακίστηκε. Εγκαταστάθηκε στην Δρέσδη της Ανατολικής Γερμανίας, όπου εργάστηκε ως επιθεωρητής της Λαϊκής Αστυνομίας. Πέθανε την 1η Φεβρουαρίου  1957.

Δείτε το φιλμ της παράδοσης του Πάουλους στους Σοβιετικούς:

Διαβάστε ακόμα: Η σοβιετική αντεπίθεση στο Στάλινγκραντ. Το δόγμα «ούτε βήμα πίσω» και η αρχή του τέλους για το Γ΄ Ράιχ που κατείχε το 90% της πόλης 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here