Τέλη μεσαίωνα. Κάθε γειτονιά της Αγγλίας είχε τη δική της παμπ. Οι Βρετανοί της περιόδου εκείνης ικανοποιούσαν τη δίψα τους κατά κύριο λόγο με κρύες μπύρες. Το νερό ήταν μολυσμένο, ο καφές και το τσάι μόνο για τους πλούσιους. Έτσι, οι παμπ μετατράπηκαν σε σήμα κατατεθέν της χώρας.
Από τις ρωμαϊκές ταβέρνες στις πολυτελείς παμπ

Ο αρχαίος πρόγονος των παμπ ήταν οι ταβέρνες. Τις εισήγαγαν οι Ρωμαίοι σχεδόν 2.000 χρόνια πριν, όταν έφτασαν για πρώτη φορά στις ανεξερεύνητες βρετανικές όχθες. Άρχισαν να χτίζουν δρόμους και σταδιακά να επεκτείνονται στο νησί. Και μαζί τους εξαπλώνονταν και τα νεόφερτα μαγαζιά που προμήθευαν κρασί τους στρατιώτες των ρωμαϊκών λεγεώνων.

Πώς πήραν το όνομά τους οι Pubs

Με το πέρασμα των αιώνων, οι ταβέρνες προσαρμόστηκαν στην αγγλοσαξονική πραγματικότητα. Το κρασί αντικαταστάθηκε από τον βρετανό πρόγονο της μπύρας, το «άλε». Θαμώνες πλέον ήταν εργάτες, αγρότες, ηλικιωμένοι, άτομα ανώτερων κοινωνικών τάξεων. Η επίσκεψη στις «εστίες άλε» γινόταν σιγά σιγά αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας.

Μάλιστα, άρχισαν να εξελίσσονται. Αρκετές σέρβιραν φαγητό, ενώ μερικές πήραν τη μορφή πανδοχείων εντάσσοντας δωμάτια με κρεβάτια. Η ονομασία που καθιερώθηκε για τα μαγαζιά αυτά ήταν «δημόσιες εστίες» (“public houses”) ή , για συντομία, απλώς παμπ (“pubs”).

Όταν η μπύρα ήταν πιο «υγιενή» από το νερό

Μέχρι τα τέλη του 16ου αιώνα, υπολογίζεται ότι σε όλη την Αγγλία και την Ουαλία υπήρχαν περίπου 20.000 παμπ. Με βάση τον τότε πληθυσμό, το νούμερο αυτό αντιστοιχούσε σε μία παμπ ανά 200 κατοίκους. Και η πελατεία όλων ήταν ακμάζουσα.

Οι παμπ έγιναν αναπόσπαστο κομμάτι της βρετανικής κουλτούρας. Flickr

Άλλωστε, η μπύρα – το βασικό προϊόν των παμπ – αποτελούσε το αγαπημένο ποτό των Άγγλων. Όπως λένε χαρακτηριστικά οι ιστορικοί, η ζυθοποίηση καθιστούσε την κατανάλωσή της πιο ασφαλή από την κατανάλωση νερού, το οποίο πολύ συχνά ήταν μολυσμένο.

Από την άλλη, ο καφές και το τσάι που ήρθαν στο προσκήνιο την ίδια περίπου περίοδο, είχαν τιμή απαγορευτική για την πλειοψηφία του απλού κόσμου. Έτσι, η μπύρα αναπόφευκτα καθιερώθηκε ως το αγαπημένο ποτό των Άγγλων και οι παμπ ως καθημερινό τόπο συνάντησης και χαλάρωσης.

Το εσωτερικό μιας κλασικής παμπ. Flickr

Η σκοτεινή πλευρά των παμπ

Καθώς η ιστορία τους φτάνει τόσο πίσω στο χρόνο, δεν είναι λίγες αυτές που κρύβουν φοβερά μυστικά. Επιβιώνουν μέχρι σήμερα λοιπόν ιστορικές παμπ, στα τραπέζια των οποίων κάθονταν βασιλιάδες και αριστοκράτες, άλλες πιο πολυτελείς που μέχρι πριν μερικούς αιώνες διαχώριζαν τους θαμώνες ανάλογα με την κοινωνική τους τάξη, αλλά και πολλές με ιδιαίτερα σκοτεινές ιστορίες.

Τα βράδια οι θαμώνες των παμπ ήταν κυρίως ταραχοποιά στοιχεία. YouTube

Μπορεί κατά τη διάρκεια της ημέρας, οι θαμώνες των παμπ να ήταν φιλήσυχοι άνθρωποι όλων των κοινωνικών στρωμάτων, τις νύχτες, όμως, το τοπίο άλλαζε. Ξεκαθαρίσματα λογαριασμών, παράνομα πονταρίσματα, απειλές και μυστικές συνεννοήσεις. Τα παραδοσιακά μαγαζάκια μετατρέπονταν σε λέσχες χαρτοπαιξίας ή ακόμα και σε τόπους συνάντησης εγκληματιών και λοιπών περιθωριακών.

Μία ιδιαίτερη περίπτωση είναι αυτή του «Πανδοχείου Όστριχ», το οποίο βρίσκεται στο Κόλνμπρουκ κοντά στα ουαλικά σύνορα. Πρόκειται για την τρίτη παλαιότερη παμπ στην Αγγλία, καθώς άνοιξε για πρώτη φορά τις πόρτες της στο κοινό το μακρινό 1106. Από τότε, έως σήμερα έχει αλλάξει πολλά χέρια.

Το «Πανδοχείο Όστριχ» όπως είναι σήμερα. Wikimedia Commons

Σύμφωνα με το θρύλο, τον 17ο αιώνα, ιδιοκτήτες του «Όστριχ» ήταν ένα ζευγάρι κατά συρροή δολοφόνων. Ο «κύριος Τζάρμαν» και η γυναίκα του συνήθιζαν να σκοτώνουν τους πλούσιους θαμώνες, να κλέβουν τα υπάρχοντά τους και να κρύβουν τα πτώματά τους στην πίσω αυλή.

Η τελετουργία των δολοφονιών ήταν φρικιαστική. Το πιο πολυτελές δωμάτιο της παμπ, η οποία λειτουργούσε και ως πανδοχείο, διέθετε μία μυστική καταπακτή. Όταν οι εύποροι φιλοξενούμενοι αποσύρονταν σε αυτό για να ξεκουραστούν, ο Τζάρμαν και η γυναίκα του περίμεναν υπομονετικά να τους πάρει ο ύπνος και ύστερα άνοιγαν την καταπακτή. Κάτω από το κρεβάτι ήταν η κουζίνα και συγκεκριμένα μία μεγάλη χύτρα με βραστό νερό.

Οι μοχθηροί οικοδεσπότες αναποδογύριζαν το κρεβάτι των θυμάτων και τους έριχναν ζωντανούς μέσα στη χύτρα. Ο θάνατος που έβρισκαν ήταν βασανιστικός.

Εκτιμάται ότι συνολικά σκότωσαν πάνω από 60 άτομα με αυτόν τον τρόπο. Έγιναν αντιληπτοί μόνο όταν έκαναν το λάθος να δολοφονήσουν έναν πολύ πλούσιο έμπορο της περιοχής και να μην ξεφορτωθούν το άλογό του. Μόλις οι αρχές έφτασαν στα ίχνη τους και ανακάλυψαν τη δράση τους, τους συνέλαβαν και τους κρέμασαν στην κεντρική πλατεία.

Πηγή χαρακτηριστικής εικόνας: Pixabay

Διαβάστε στη «ΜτΧ»: Τσέλσι, η ομάδα που είχε σύμβολο στη φανέλα έναν συνταξιούχο! Ιδρύθηκε σε μία παμπ του Λονδίνου από ένα καπρίτσιο εναντίον της Φούλαμ. Την έσωσε ο άνθρωπος που την αγόρασε για μία λίρα 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here