Στις 17 Δεκεμβρίου 1944, κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου, Αμερικανοί στρατιώτες εκτελούνται από τα Γερμανικά SS, στο σταυροδρόμι της Μπωνιέζ, μόλις 3,5 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από το Μαλμεντύ, στο Βέλγιο.

Η σφαγή στο Μαλμεντύ συνέβη την περίοδο της κρίσιμης Μάχης στις Αρδέννες, που είχε την κωδική ονομασία “Σκοπιά στο Ρήνο”. Την επιχείρηση είχε διατάξει προσωπικά ο Χίτλερ σε μια ύστατη προσπάθεια να ανατρέψει την δυσμενή έκβαση του πολέμου. Σκοπός ήταν η κατάληψη του ποταμού Μεύση και του λιμανιού της Αμβέρσας.

Η επιτυχία της θα εξασφάλιζε την διακοπή εφοδιασμού των Συμμάχων, δίνοντας, έτσι, χρόνο στο Γερμανικό στρατόπεδο να ανασυγκροτήσει τις δυνάμεις του, μετά τις ήττες που είχαν προηγηθεί. Η έκβαση της μάχης δεν δικαίωσε τα σχέδια του Χίτλερ. Αντιθέτως, οι απώλειες στο Γερμανικό στρατόπεδο έφτασαν τους 100.000 στρατιώτες και αξιωματικούς.

Η ημέρα της θηριωδίας

Στις 17 Δεκεμβρίου 1944 τάγμα των SS, υπό την καθοδήγηση του συνταγματάρχη Γιόαχιμ Πάιπερ (Joachim Peiper) συναντήθηκε τυχαία με τα Αμερικανικά στρατεύματα, στο σταυροδρόμι Μπωνιέζ, κοντά στο Μαλμεντύ. Ο Πάιπερ έδωσε εντολή και οι ναζί στρατιώτες περικύκλωσαν και αιχμαλώτισαν τους Αμερικανούς στρατιώτες και τα οχήματά τους. Εκείνοι προσπάθησαν να διαφύγουν, χωρίς τελικά να τα καταφέρουν.

Ο Γιόαχιμ Πάιπερ. Αν και μεταπολεμικά, το 1946, καταδικάστηκε μαζί με τους άνδρες του ότι εκτέλεσε τους αιχμαλώτους, τελικά αφέθηκε ελεύθερος, όπως και όλοι οι άλλοι, το 1956.

Οι Γερμανοί, αφού πήραν ως λάφυρα διάφορα προσωπικά αντικείμενα των αντιπάλων τους, παρατάχθηκαν μαζί με τα άρματα και τα οχήματα απέναντι τους. Ξεκίνησαν να πυροβολούν και οι Αμερικάνοι έπεφταν ο ένας μετά τον άλλον, νεκροί. Όταν σταμάτησαν τους πυροβολισμούς, περπατούσαν ανάμεσα στα πτώματα, ψάχνοντας για τυχόν επιζώντες. Όσοι δεν έπειθαν για νεκροί, δέχονταν επιπλέον σφαίρες και χτυπήματα.

Η σφαγή στο Μαλμεντύ θεωρείται η χειρότερη θηριωδία που αντιμετώπισαν τα στρατεύματα των ΗΠΑ στο ευρωπαϊκό έδαφος. Η σφαγή λέγεται πως διήρκησε 15 λεπτά. Ο τελικός απολογισμός έφτασε τους 84 νεκρούς.

Η δίκη

Οι αμερικανικές στρατιωτικές αρχές, όταν έμαθαν για τη σφαγή στο Μαλμεντύ, ξεκίνησαν έρευνες με σκοπό να τιμωρηθούν οι ένοχοι. Από το Δεκέμβριο του 1945 έως τον Απρίλιο του 1946 είχαν συγκεντρώσει μεγάλο αριθμό πληροφοριών και αποδείξεων. Κατάφεραν να εντοπίσουν τα περισσότερα μέλη του συγκεκριμένου τάγματος και κατόπιν ελέγχου, 74 από αυτούς κάθισαν στο εδώλιο του κατηγορουμένου.

Οι 74 κατηγορούμενοι κατά τη διάρκεια της δίκης. Μπροστά τους κάθονται οι δικηγόροι υπεράσπισής τους. Στιγμιότυπο από το ντοκιμαντέρ «Über Galgen wächst kein Gras»(Πηγή: Youtube)

Ο αμερικανικός στρατός τους μετέφερε στο πρώην στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου, όπου τα αμερικανικά στρατιωτικά δικαστήρια διεξήγαγαν εκεί τις δίκες εγκλημάτων πολέμου. Στις 16 Μαΐου 1946 η δίκη ξεκίνησε. Τα μέλη των SS κάθισαν στο εδώλιο για τα γεγονότα στο Μαλμεντύ. Ανάμεσα τους βρίσκονταν και μέλη του τάγματος «Leibstandarte SS Adolf Hitler». Το συγκεκριμένο τάγμα ξεκίνησε ως προσωπική φρουρά του Χίτλερ και εξελίχθηκε σε πολεμική μηχανή. Συμμετείχε στην εισβολή στην Πολωνία και την επιχείρηση Barbarossa το 1941.

Η δίκη διήρκησε δυο μήνες. Στις 16 Ιουλίου 1946, το δικαστήριο έκρινε ότι όλοι οι κατηγορούμενοι, εκτός από έναν, ήταν ένοχοι και καταδίκασε τους 43 από αυτούς σε θάνατο. Ανάμεσα τους ήταν και ο Γιόαχιμ Πάιπερ. Οι υπόλοιποι καταδικάστηκαν σε 10 έως 20 χρόνια φυλάκιση.

Η ανατροπή της απόφασης

Κατά τη διάρκεια της δίκης, ο Πάιπερ δήλωσε πως ο ίδιος και οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι εξαναγκάστηκαν να υπογράψουν ψευδείς ομολογίες από τους  ανακριτές. Οι Αμερικανοί κατηγορήθηκαν πως άσκησαν έντονη σωματική βία και τρομοκρατία σε όλους τους κατηγορούμενους και τις οικογένειές τους.

O Γιόαχιμ Πάιπερ στο δικαστήριο όρθιος. Ακούει την απόφαση για την καταδίκη του σε θάνατο. Στιγμιότυπο από το ντοκιμαντέρ «Über Galgen wächst kein Gras»(Πηγή: Youtube)

Μετά την απαγγελία των κατηγοριών, ο επικεφαλής της υπεράσπισης της Αμερικανικής πλευράς ζήτησε από το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ και από άλλους φορείς να σταματήσουν οι εκτελέσεις για να διερευνηθεί περαιτέρω η υπόθεση. Οι έρευνες ξεκίνησαν, αλλά μέχρι την ολοκλήρωσή τους ξέσπασε ο Ψυχρός Πόλεμος. Κάτω από την πίεση του καθήκοντος να εξουδετερώσουν τον Σοβιετικό εχθρό, οι ποινές των κατηγορούμενων μεταβλήθηκαν, μαζί με εκείνων που είχαν καταδικαστεί σε θάνατο. Μέχρι το 1956 όλοι οι καταδικασθέντες ήταν ελεύθεροι.

Η σύγχρονη ιστορική έρευνα παρουσιάζει την εκδοχή ότι ένας Ρουμάνος στρατιώτης των Ενόπλων SS, ενώ αφόπλιζε έναν αιχμάλωτο, αποπειράθηκε να του αποσπάσει μερικά προσωπικά είδη. Ο Αμερικανός αντιστάθηκε, εκείνος τον πυροβόλησε και οι συμπολεμιστές του τρομοκρατημένοι άρχισαν να τρέχουν. Τότε θεωρείται ότι οι Γερμανοί άρχισαν να πυροβολούν αδιακρίτως για να τους σταματήσουν τους αμερικανούς.

To ντοκιμαντέρ για τη σφαγή στο Μαλμεντύ και τη δίκη που ακολούθησε “Über Galgen wächst kein Gras” (“No Grass grows over gallows”) των Alistair McGill και Michael Friedrich Vogt, εδώ:

Πηγή: https://www.ushmm.org/

Διαβάστε στη «ΜτΧ»: «Δεν θα αφήσετε ούτε γάτα». Η εντολή για τη σφαγή στο Δίστομο. Σκότωσαν ακόμα και μωρό και χάραξαν τον αγκυλωτό σταυρό στο πρόσωπό του (βίντεο με μαρτυρίες)

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here