Στις 6 Δεκεμβρίου του 1969, ένας άντρας μαχαιρώθηκε και ξεψύχησε μπροστά στα έκπληκτα μάτια του Μικ Τζάγκερ, ενώ έπαιζαν οι νότες του “Under my Thumb”.

Οι «Rolling Stones» ήταν το τελευταίο συγκρότημα που εμφανίστηκε στη συναυλία του Άλταμοντ στην Καλιφόρνια.
Την αποκαλούσαν “Δυτικό Γούντστοκ”, ελπίζοντας να επαναληφθεί η επιτυχία της αξέχαστης τριήμερης συναυλίας που διοργανώθηκε τον Αύγουστο του ’69, στις ανατολικές ακτές των Η.Π.Α.
Όμως, η τραγική κατάληξη της βραδιάς δεν είχε καμία σχέση με το μήνυμα αγάπης και ειρήνης που μετέδωσε η συναυλία του Γουντστοκ.

Η συναυλία του Άλταμοντ διοργανώθηκε από το συγκρότημα «Grateful Dead», οι οποίοι ακύρωσαν την εμφάνισή τους την τελευταία στιγμή, εξαιτίας των βίαιων επεισοδίων.
Επειδή η συναυλία έπρεπε να είναι σύμβολο της αντισυμβατικής περιόδου του ’69, οι διοργανωτές απέφυγαν να χρησιμοποιήσουν αστυνομικούς για την ασφάλεια του κόσμου.
Προτίμησαν, αντιθέτως, να προσλάβουν μέλη της συμμορίας “Hell’s Angels”.
Η συμμορία είχε αποκτήσει καλή φήμη μεταξύ των χίπιδων, από την ημέρα που ο συγγραφέας και “πρόγονος” των χίπις, Κεν Κέζι, τους κάλεσε σε ένα από τα περίφημα “Acid Test” πάρτυ, που διοργάνωνε στο σπίτι του στο Σαν Φρανσίσκο.

Οι χίπιδες και οι αντισυμβατικοί ροκάδες έβλεπαν τους Hell’s Angels ως μία ομάδα “ηρωικών αγρίων”.
Όταν ρώτησαν τη συμμορία, πώς θα ήθελαν να πληρωθούν για τις υπηρεσίες τους, πήραν την απάντηση: “Μας αρέσει η μπύρα”.
Έτσι κι έγινε.
Μέχρι το τέλος της συναυλίας, κατανάλωσαν ποσότητα μπύρας που αντιστοιχούσε σε περισσότερα από 500 δολάρια.

Δείτε το βίντεο με τη στιγμή της δολοφονίας του Μέρεντιθ Χάντερ:

Η ζέστη, η κούραση και τα ναρκωτικά, δημιούργησαν μία τεταμένη ατμόσφαιρα στη συναυλία.
Ο κόσμος πετούσε μπουκάλια, άναβε φωτιές, καβγάδιζε και προσπαθούσε συνεχώς να ανέβει στη σκηνή.
Ένα μπουκάλι πέτυχε στο κεφάλι την κιθαρίστρια του τοπικού συγκροτήματος Ace of Cups, Ντενίς Κόφμαν, η οποία ήταν έξι μηνών έγκυος και την τραυμάτισε αρκετά σοβαρά.
Ο Μικ Τζάγκερ δέχθηκε επίθεση με μπουκάλια μόλις κατέβηκε από το ελικόπτερο που τους μετέφερε στο χώρο.

Οι δουλειά των Hell’s Angels ήταν να απομακρύνουν τον κόσμο από τη σκηνή, να σταματάνε καβγάδες και να ελέγχουν για ληστείες ή βιασμούς.
Βέβαια στο μεγαλύτερο κομμάτι της συναυλίας αγνοούσαν τα καθήκοντά τους και κάθονταν δίπλα στη σκήνη, έπιναν μπύρα και απολάμβαναν τη μουσική.

Άπειροι από ασφάλεια, όσες φορές προσπάθησαν να ηρεμήσουν το κοινό, η κατάσταση χειροτέρευε.
Όταν ο κόσμος έριξε κάτω μερικές απ’ τις μηχανές τους, οι “’Αγγελοι της Κολάσεως” άρπαξαν αλυσίδες και σπασμένες σανίδες και άρχισαν να απειλούν τους τριγύρω.
Ένας απ’ τους συμμορίτες χτύπησε τον τραγουδιστή των Jefferson Airplane, Μάρτι Μπάλιν, όσο το συγκρότημα ήταν στη σκηνή και ο Μπάλιν έχασε τις αισθήσεις του.

Ήταν πια βράδυ, όταν στη σκηνή ανέβηκαν οι Rolling Stones.
Ο Τζάγκερ ζητούσε απ’ το κοινό να ηρεμήσει, αλλά δεν του έδινε κανείς σημασία.
Άρχισαν να παίζουν το “Under my Thumb” και είδαν μπροστά τους ένα μικρό κύκλο να ανοίγει και στο κέντρο του, ένας μαύρος άντρας ντυμένος με λαχανί κουστούμι να παλεύει με μερικά μέλη των Hell’s Angels.
Ο Τζάγκερ είδε μόνο τη συμπλοκή και μετά τους έχασε από τα μάτια του.
Έμαθε τη συνέχεια μετά το τέλος της συναυλίας.

Μηχανόβιοι τη συμμορίας Hell’s Angelw/Flickr
Η δολοφονία του Μέρεντιθ Χάντερ

Ο άντρας με το λαχανί κουστούμι λεγόταν Μέρεντιθ Χάντερ και ήταν 18 χρόνων.
Όταν βγήκαν οι Rolling Stones, προσπάθησε να ανέβει στη σκηνή με άλλους θαυμαστές και ένας απ’ τους Hell’s Angels τον χτύπησε και τον έσπρωξε προς τα πίσω.
Ο Χάντερ απομακρύνθηκε και επέστρεψε μετά από λίγο.
Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, η φιλενάδα του Χάντερ, Πάτι Μπρένταχοφ, τον βρήκε και προσπάθησε να τον ηρεμήσει, αλλά ο Χάντερ ήταν εκτός εαυτού.
O μάνατζερ των Grateful Dead καθόταν πάνω στη σκεπή ενός φορτηγού και είδε όλο το επεισόδιο: “Είδα πού κοίταζε ο Χάντερ και είχε το βλέμμα τρελού. Είχε πάρει ναρκωτικά και ήθελε να σκοτώσει.
Δεν υπήρχε καμία αμφιβολία στο μυαλό μου ότι σκόπευε να προκαλέσει κακό στον Μικ ή σε κάποιον άλλο απ’ τους Rolling Stones ή σε όποιον βρισκόταν στη σκηνή εκείνη τη στιγμή”.

Ο Χάντερ έβγαλε πιστόλι και τον είδε ο συμμορίτης, Άλαν Πασάρο.
Όρμηξε καταπάνω του και με το αριστερό του χέρι έσπρωξε το πιστόλι προς τα κάτω.
Στο δεξί του χέρι, ο Πασάρο κρατούσε μαχαίρι, το οποίο έμπηξε στο κορμί του Χάντερ δυο φορές.
Ο νεαρός έπεσε στο έδαφος και πέθανε σχεδόν ακαριαία.

Μετά από μέρες, ο Έρικ Σάρινεν που βιντεοσκοπούσε τη συναυλία, παρατήρησε ότι ανάμεσα στα βίντεο που τράβηξε, ήταν και το επεισόδιο με τον Χάντερ.
Μπορούσε μάλιστα να διακρίνει το μαύρο όπλο του Χάντερ, πάνω στο άσπρο φόρεμα της φίλης του, Πάτι Μπρένταχοφ.
Το βίντεο προβλήθηκε στη δίκη του Πασάρο, ο οποίος αθωώθηκε απ’ τις κατηγορίες για ανθρωποκτονία, επειδή θεώρησαν ότι αμυνόταν εναντίον του οπλισμένου Χάντερ.

Η συναυλία του Άλταμοντ έμεινε γνωστή ως «το τέλος εποχής» για τους χίπιδες του Γούντστοκ.
Ο Μικ Τζάγκερ ενημερώθηκε για το έγκλημα μετά τη συναυλία και δήλωσε: «Αισθάνομαι χάλια. Πραγματικά χάλια. Νιώθω υπεύθυνος».
Η μητέρα του Χάντερ, Άλθα Μέι Άντερσον, ζήτησε να μετατραπεί ο συναυλιακός χώρος, που μέχρι τότε φιλοξενούσε αγώνες δρόμους με αυτοκίνητα, σε δημόσιο πάρκο, για να αποφευχθούν μελλοντικοί θάνατοι.

Η αρχική φωτογραφία αποτελεί στοπ-καρέ από το YouTube

Διαβάστε στη «ΜτΧ»: Satisfaction. Το τραγούδι θρύλος των Rolling Stones που έγραψε ο Κιθ Ρίτσαρντς στον ύπνο του. Απαγορεύτηκε επειδή είχε σεξουαλικά υπονοούμενα 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here