Μίνα Αδαμάκη. Η μικρή αδερφή Χαρίτου, που ο πατέρας της δεν την είδε ποτέ στο θέατρο. Ο Κουν, το Πολυτεχνείο και το αθόρυβο τέλος

Μίνα Αδαμάκη. Η μικρή αδερφή Χαρίτου, που ο πατέρας της δεν την είδε ποτέ στο θέατρο. Ο Κουν, το Πολυτεχνείο και το αθόρυβο τέλος

Η Ειρήνη της Μίνας. Η Χαρίτου και η Αδαμάκη. Στον αποχαιρετισμό στην «μικρή του αδερφή», ο Μιχάλης Ρέππας την περιέγραψε ως μια γεροντοκόρη νεράιδα. Μια γλυκιά υστέρω. Μια απουσιολόγο ντίβα.

 Μια φύση κωμική ύπαρξη. Με μια έμφυτη μελαγχολία όταν μιλούσε για τη ζωή της. Ο πατέρας της δεν πήγε ποτέ στο θέατρο να τη δει. Η σχέση τους υπήρξε συγκρουσιακή.

Η Μίνα ήξερε ότι ήθελε να γίνει ηθοποιός από 15 ετών. Για έναν αυτοδημιούργητο επιχειρηματία, γενικό αντιπρόσωπο γεωργικών μηχανημάτων στη Θεσσαλία, στην Ελλάδα του 60, όταν η κόρη του ήταν έφηβη, ο χώρος του θεάτρου ήταν απαγορευτικός.

Η μόνη ίσως προσέγγιση στην Τέχνη, ήταν ένα πιάνο στο σπίτι. Όπως είχε πει σε συνέντευξη της: «Ο πατέρας μου οικογένεια έκανε αναγκαστικά, γιατί εκείνα τα χρόνια δεν νοούνταν να μην κάνεις ‒ διαφορετικά, θεωρούσαν ότι έχεις κάποιο σοβαρό πρόβλημα».

Το αντίο που δεν είπαν ποτέ

Πέθανε τις ημέρες της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Εκείνη σπούδαζε στο Λονδίνο. Η χούντα την βρήκε πολιτικοποιημένη. Όπως είχε αποκαλύψει η Αδαμάκη:

«Κάποια στιγμή αποφάσισα να εγκαταλείψω το Θέατρο Τέχνης και να πάω στο Λονδίνο. Έφτασα μέχρι τον Βόλο για να το ανακοινώσω στους δικούς μου. Εκεί τον λυπήθηκα. Έπαθε πανικό και μου είπε: «Παιδί μου, εγώ θα φύγω, εσύ τι θα κάνεις;». Η αλήθεια είναι ότι κατά καιρούς μού έστελνε κάποια λεφτά. Του απάντησα: «Κοιτάξτε, πατερούλη, μην ανησυχείτε, θα τα καταφέρω».

Το δυσάρεστο νέο το έμαθε από τον τότε σύντροφο της. Το σοκ ήταν μεγάλο. Ωστόσο, λόγο της έκρυθμης πολιτικής κατάστασης που επικρατούσε στην Ελλάδα, δεν κατάφερε να επιστρέψει για να παραβρεθεί στην κηδεία του.

«Ο πατέρας μου πέθανε το Νοέμβριο, αλλά εγώ γύρισα το καλοκαίρι. Υπήρχε φόβος μετά τα επεισόδια του Πολυτεχνείου. Μου στοίχισε και το κουβαλάω ακόμα το ότι δεν κατάφερα να είμαι εκεί» είχε πει.

Μίνα Αδαμάκη, Νένα Μεντή, Άννα Παναγιωτοπούλου, Άννα Κυριακού Οι 4 πρωταγωνίστριες αν και συνεργάστηκαν άριστα στις “Τρεις Χάριτες” δεν έκαναν ποτέ παρέα εκτός πλατό

Τα καλοκαίρια στο Πήλιο

Οι καλοκαιρινές της αναμνήσεις ήταν στη Μακρινίτσα. Το χωριό του πατέρα της που λάτρευε. Πήγαιναν με ποδήλατα στις καταγάλανες παραλίες του Πηλίου. Απολάμβανε τη μοναξιά της, ήθελε να απομονώνεται παρέα με τα έργα του Ντοστογιέφσκι. Παίνευε πάντα τις ομορφιές του τόπου που μεγάλωσε.

Διάβαζε ασταμάτητα και από επιλογή δεν πήγαινε σε πάρτι, ούτε είχε την κοινωνική ζωής μιας νεαρής κοπέλας, συνειδητά. Ήθελε να περάσει στη Νομική για να φύγει από το σπίτι.

Το μυαλό της στην πραγματικότητα ήταν μόνο στη λογοτεχνία και το θέατρο. Προσπάθησε φιλότιμα να αφοσιωθεί στη Νομική, αλλά όπως έλεγε: «άνοιγα τα βιβλία και δεν καταλάβαινα τίποτα». Μια μέρα απλά πέταξε το βιβλίο και είπε «δεν είσαι καλά…δεν το κάνω».

Το συμβάν με τον Κουν και η … παρανομία

Έδωσε κρυφά εξετάσεις στο θέατρο Τέχνης. Η αγωνία της την ημέρα των αποτελεσμάτων την είχε καταβάλλει. Τα πόδια της είχαν κοπεί και ένιωσε την ανάγκη να καθίσει γιατί έτρεμε. Ο Κουν της έδωσε μια καρέκλα και από τότε κάθε φορά που την έβλεπε χαμογελούσε. Τελικά τα κατάφερε με την πρώτη.

Οι γονείς δεν έμαθαν ποτέ τίποτα. Είχε ζητήσει από το θέατρο Τέχνης να μη φαίνεται πουθενά το όνομά της. Ούτε στο πρόγραμμα.

Ο καιρός πέρασε και η Μίνα Αδαμάκη ήταν πια απόφοιτη. Είχε φτάσει η στιγμή που έπρεπε οι γονείς της να μάθουν την αλήθεια. Στράφηκε σε έναν οικογενειακό φίλο, γιατρό. Πίστευε ότι θα ήταν πιο εύκολο να το αποδεχθούν, μιας και λόγω επαγγέλματος ήταν πιο ανοιχτόμυαλος.

Όταν επέστρεψε, μου είπε: «Ως γιατρός φοβήθηκα, ο πατέρας σου είχε αλλάξει δέκα χρώματα», είχε πει η ίδια.

Λίγο αργότερα η μητέρα της πήγε να την δει στο θέατρο. Έπαιζε στο «Μάθημα του Ιονέσκο». Την βρήκε καταπληκτική. Είχε αφήσει πίσω τις προκαταλήψεις. Όταν μια θεία της την συλλυπήθηκε που η κόρη της έγινε ηθοποιός εκείνη απάντησε: «Δεν πενθούμε κανέναν».

Η πορεία στο θέατρο

Συμμετείχε στην Ελεύθερη Σκηνή, τη συνέχεια του Ελεύθερου Θεάτρου, μαζί με την Παναγιωτοπούλου, τον Φασουλή, τη Μαλτέζου, τον Χρυσομάλλη, και τη Μίρκα Παπακωνσταντίνου. Ήταν μια κωμική ηθοποιός. Αγαπούσε αυτή την πλευρά της και ήθελε να την εξελίσσει.

Οι τρεις Χάριτες

Το αγαπημένο σήριαλ ήρθε με την άνθιση της ιδιωτικής τηλεόρασης. Η συνεργασία των πέντε βασικών πρωταγωνιστών ήταν άριστη.  Η Μίνα Αδαμάκη είχε πει πως ήθελε να δώσει μια δική της διάσταση στην «Ειρήνη Χαρίτου».

Ο ρόλος της έδωσε μεγάλη αναγνωρισιμότητα, και οι επόμενες προτάσεις ακόμα και από το θέατρο ήθελαν περισσότερο την Χαρίτου και όχι τόσο την Αδαμάκη. Για το λόγο αυτό, απέρριψε προτάσεις και οι επιλογές της ήταν πολύ συγκεκριμένες.

Η μικρή αδερφή Χαρίτου, που ήταν ηλικιακά η μεγαλύτερη από τις άλλες δυο συμπρωταγωνίστριες της, έφυγε αθόρυβα από τη ζωή, μετά από μάχη με τον καρκίνο.

«Μέχρι χθες ήμασταν και οι πέντε στη ζωή…σήμερα είμαστε τέσσερις», έγραψε ο Μιχάλης Ρέππας στο αποχαιρετιστήριο κείμενο του.

Ακολουθήστε τη mixanitouxronou.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Διαβάστε τις σημαντικότερες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στη mixanitouxronou.gr

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Παρακαλούμε σχολιάζετε κόσμια. Υβριστικά σχόλια δεν θα γίνονται αποδεκτά

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

mixanitouxronou.gr
close menu