Η Τρούμπα δεν ήταν πάντα το κέντρο του αγοραίου έρωτα. Το όνομά της προέκυψε από την τρόμπα, την αντλία που χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοι για να παίρνουν νερό.

Στην περιοχή της Τρούμπας ζούσαν Χίοι που είχαν μετακομίσει στον Πειραιά στα μέσα της δεκαετίας του 19ου αιώνα. Οι γειτονιές της Τρούμπας είχαν γεμίσει με διώροφα αρχοντικά, καφενεία και ξενοδοχεία.
Όμως, η γερμανική κατοχή άλλαξε τα δεδομένα.

Η Τρούμπα, όπως και οι υπόλοιπες περιοχές κοντά στο λιμάνι είχαν υποστεί μεγάλες καταστροφές από τους γερμανικούς βομβαρδισμούς.
Οι κάτοικοι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους αναζητώντας ένα ασφαλέστερο μέρος. Η μεταφορά τους σε άλλες περιοχές της Αττικής είχε αρχίσει ήδη από το 1922 με την προσέλευση χιλιάδων προσφύγων από τη Μικρά Ασία.
Παράλληλα, το 1937 έκλεισαν τα Βούρλα, ο κρατικός οίκος ανοχής που είχε δημιουργηθεί για να αντιμετωπιστεί η παράνομη πορνεία. Το κτίριο που στεγάζονταν οι πόρνες, έγινε φυλακή και έτσι οι οίκοι της αμαρτίας μεταφέρθηκαν κοντά στην Τρούμπα.

Κατά τη διάρκεια της κατοχής όποια «μαντάμα» είχε ένα σπίτι, έπαιρνε άδεια από την αστυνομία και μερικές κοπέλες και άνοιγε πορνείο.
Παράλληλα, υπήρχαν και μερικά ξενοδοχεία που παρείχαν αγοραίο έρωτα, όπως ο Παράδεισος και η Νέα Υόρκη.
Στον Πειραιά είχε ανοίξει και το καμπαρέ Φλιπ Μπαρ, στο οποίο όμως οι περισσότερες γυναίκες ήταν μεγάλης ηλικίας.

Αλουμινένια μάρκα σε σχήμα ρόμβου με διαστάσεις 30*30 χιλιοστά από τη συλλογή του Βασίλη Πισιμίση

Οι διασημότεροι δρόμοι ήταν η οδός Φίλωνος και Νοταρά.  Εκείνη την εποχή οι περισσότεροι πελάτες ήταν Γερμανοί και μαυραγορίτες.
Όπως αναφέρει ο συλλέκτης και μελετητής της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά, Βασίλης Πισιμίσης, στο βιβλίο του «Βούρλα-Τρούμπα, Μια περιήγηση στο χώρο του υποκόσμου και της πορνείας του Πειραιά (1840-1968)» οι ιερόδουλες όποτε είχαν την ευκαιρία πρόβαλαν με τον τρόπο τους αντίσταση στους κατακτητές.
Απέσυραν τις υγιείς κοπέλες και έβαζαν στη θέση τους όσες είχαν αφροδίσια νοσήματα για να κολλήσουν τους στρατιώτες των κατακτητών. Αυτό το αντιλήφθηκαν και οι κατακτητές. Γι αυτό το επιτελείο τους, δημιούργησε στον Πειραιά δυο οίκους ανοχής με γερμανίδες πόρνες, οι οποίες εξετάζονταν από γερμανούς γιατρούς.
Τους οίκους ανοχής τους ονόμαζαν «soldaten heim» που σημαίνει το σπίτι του φαντάρου. Υπήρχε ένα στο Φάληρο και ένα στον πρώτο όροφο του κινηματογράφου Palace στο Πασαλιμάνι. Εκεί υπήρχαν γυναίκες που ικανοποιούσαν τις σεξουαλικές ορμές των πελατών.

Μάρκα για την είσοδο στο καμπαρέ Φλιπ Μπαρ από τη συλλογή του Βασίλη Πισιμίση

Για να μπορέσουν οι γερμανοί στρατιώτες να επισκεφτούν τα γερμανικά πορνεία του Πειραιά έπαιρναν κάτι μάρκες, που ήταν υποκατάστατα του νομίσματος και τις εξαργύρωναν κάθε φορά που πήγαιναν.
Όμως, κάποιοι δεν ικανοποιούνταν με τις παροχές των γερμανίδων ιερόδουλων πήγαιναν στους οίκους της Τρούμπας. «Όσοι κολλούσαν αφροδίσια δεν τολμούσαν να πάνε στους γερμανούς γιατρούς γιατί ήταν αυστηρά απαγορευμένο. Όταν οι γιατροί ανακάλυπταν ότι είχαν κολλήσει τους έστελναν στο ανατολικό μέτωπο που ουσιαστικά ήταν βέβαιος ο θάνατος» ανέφερε ο Βασίλης Πισιμίσης στην Μηχανή του Χρόνου.
Έτσι, κατέφευγαν σε κομπογιαννίτες για να θεραπευτούν από τις ασθένειες που τους μετέφεραν τα κορίτσια της Τρούμπας.

Ακούστε το τραγούδι του ρεμπέτη Παναγιώτη Μιχαλόπουλου για τη Τρούμπα κατά την περίοδο της κατοχής:

Διαβάστε επίσης στην ΜτΧ: «Η βιτριολίστρια της Τρούμπας». Η ιερόδουλη που τύφλωσε με βιτριόλι τον πρώην εραστή της την ώρα που κοιμόταν. Πως κατάφερε να τον παγιδεύσει

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here