Το «Ρωμιός αγάπησε Ρωμιά» είναι μία από τις μεγάλες επιτυχίες του Σταμάτη Κόκοτα, σε μουσική του Γιώργου Ζαμπέτα και στίχους Ξενοφώντα Φιλέρη, ο οποίος τους έγραψε κατόπιν επιμονής του Γιώργου Ζαμπέτα. Η μικρή ιστορία έχει ως εξής.

Ο Ξενοφώντας Φιλέρης

Γύρω στα 1970, ο Φιλέρης βρισκόταν σε ένα ξενοδοχείο στη Θεσσαλονίκη. Κάποια στιγμή χτύπησε το τηλέφωνο στο δωμάτιο του και ήταν ο Ζαμπέτας, ο οποίος μεταξύ άλλων του είπε να γράψει ένα τραγούδι για τη Θεσσαλονίκη.
Ο Φιλέρης δίστασε αρχικά και του απάντησε «υπάρχουν τόσα πολλά τραγούδια για τη Θεσσαλονίκη και μάλιστα μεγάλες επιτυχίες. Τι να γράψω;».
Ο Ζαμπέτας όμως επέμεινε πολύ και έτσι ο Φιλέρης σταμάτησε στον Πλαταμώνα για φαγητό, έχοντας πάντα στο μυαλό του την πρόταση του Ζαμπέτα.

‘Όταν έτρωγε, κοίταζε απέναντι στον «θεϊκό Όλυμπο» και τότε του ήρθε έμπνευση: «κι ο Δίας απ’ τον Όλυμπο, φυλάει τον Πλαταμώνα». Πρόσθεσε στη συνέχεια τη Θεσσαλονικιά και έτσι μέσα σε λίγη ώρα, ολοκλήρωσε το «Ρωμιός αγάπησε Ρωμιά».

Όταν έφτασε στην Αθήνα, έδωσε τους στίχους στον Ζαμπέτα που κατενθουσιάστηκε. Ιδιαίτερα με τη στροφή όπου οι στίχοι έλεγαν «πάρε θεέ του έρωτα το φωτεινό σου άστρο και ρίξ’ το ξημερώματα στο μαγεμένο κάστρο».

Το τραγούδησε ο Σταμάτης Κόκοτας και έγινε τεράστια επιτυχία. Ο αρχικός στίχος έλεγε «το φωτεινό σου άστρο», το οποίο για κάποιο λόγο στην ηχογράφηση έγινε η αλλαγή από «φωτεινό» σε «δυνατό».

Στίχοι

Τα δυο αστέρια του βορρά
λουλούδια α
λουλούδια ανθισμένα
ένας Ρωμιός και μια Ρωμιά
από μπαξέ
από μπαξέ κομμένα

Δύο πλατάνια αψηλά
ρίχνουν τα φύ
ρίχνουν τα φύλλα στρώμα
κι ο Δίας απ’ τον Όλυμπο
φυλάει τον Πλα
φυλάει τον Πλαταμώνα
Ρωμιός αγάπησε ρωμιά
ρωμιά και Θεσσαλονικιά
ρωμιά και Θεσσαλονικιά
ρωμιός αγάπησε ρωμιά

Πάρε Θεέ του έρωτα
το δυνατό
το δυνατό σου άστρο
και ρίχτο ξημερώματα
στο μαγεμένο κάστρο

Ρωμιός αγάπησε ρωμιά
ρωμιά και Θεσσαλονικιά
ρωμιά και Θεσσαλονικιά
ρωμιός αγάπησε ρωμιά

Πηγή: μια ιστορία… ένα τραγούδι, του Ηρακλή Ευστρατιάδη, εκδόσεις Toubi’s

Διαβάστε ακόμη στη «ΜτΧ»: Το μεγαλείο του Ζαμπέτα. Το τραγούδι, «Αυτοί που μένουν κι αυτοί που φεύγουν», το έγραψε ένας μετανάστης στις φάμπρικες. Ο Ζαμπέτας πήγε στο Μόναχο για να τον γνωρίσει και τον έκανε μεγάλο στιχουργό

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here