Σύμφωνα με το σενάριο της ταινίας, η  έφηβη Τίνα Γκρέι από το Οχάιο ονειρεύτηκε ότι δέχτηκε επίθεση από έναν παραμορφωμένο άνδρα, που στο χέρι του φορούσε ένα γάντι με τις μεταλλικές λεπίδες. Η κοπέλα ξύπνησε τρομοκρατημένη, ενώ το νυχτικό της ήταν σκισμένο.

Το επόμενο πρωινό το αγόρι της, η φίλη της Νάνσυ Τόμσον και ο σύντροφός της προσπάθησαν να την παρηγορούσουν. Η μητέρα της έλειπε από το σπίτι και έτσι οι τέσσερις νέοι αποφάσισαν να κοιμηθούν όλοι μαζί. Εκείνο το βράδυ η Τίνα είδε πάλι τον τρομακτικό άνδρα στον ύπνο της. Όμως, δεν ξύπνησε ποτέ. Βρέθηκε αιμόφυρτη από τους φίλους της.

Για τον φόνο της συνελήφθη το αγόρι της. Την επόμενη ημέρα η φίλη της Νάνσυ πήγε κανονικά στο σχολείο. Κατά τη διάρκεια του μαθήματος αποκοιμήθηκε και ονειρεύτηκε τον τρομακτικό άνδρα που της είχε περιγράψει η φίλη της πριν να πεθάνει. Το όνομά του ήταν Φρέντυ Κρούγκερ. Άρχισε να την κυνηγά σε ένα καυτό δωμάτιο. Η Νάνσυ στην προσπάθειά της να ξεφύγει χτύπησε σε έναν καυτό σωλήνα. Όμως, δεν κατάφερε να την πιάσει. Η Νάνσυ ξύπνησε. Είχε όμως, στο χέρι της το σημάδι από τον σωλήνα.

Όταν γύρισε σπίτι της, η Νάνσυ έκανε ένα μπάνιο για να χαλαρώσει. Για λίγο την πήρε ο ύπνος στην μπανιέρα και ο Φρέντυ Κρούγκερ επέστρεψε στα όνειρά της. Το τρομακτικό του χέρι με τις λεπίδες την άρπαξε και την τράβηξε προς τα κάτω. Η μπανιέρα μετατράπηκε σε μια τεράστια πισίνα. Ο Κρούγκερ προσπαθούσε να την πνίξει. Όμως, για μια ακόμη φορά η Νάνσυ κατάφερε να ξυπνήσει πριν να προλάβει ο Κρούγκερ να τη δολοφονήσει στον ύπνο της.

Αυτή είναι μια από τις πιο γνωστές σκηνές της ταινίας «Ο Εφιάλτης στον Δρόμο με τις Λεύκες» που κυκλοφόρησε το 1984. Το σκηνικό της σκηνής είχε κατασκευαστεί πάνω από μια πραγματική πισίνα και η μπανιέρα δεν είχε πυθμένα. Η ηθοποιός Χίδερ Λάνγκενκαμπ που υποδύθηκε τη Νάνσυ χρειάστηκε να μείνει μέσα στο νερό για 12 ώρες μέχρι να βγει το αποτέλεσμα που ικανοποίησε τον σκηνοθέτη Γουές Κρέιβεν. Στο σημείο που υποτίθεται είναι μέσα στην πισίνα, αντικαταστάθηκε από την κασκαντέρ Κριστίνα Τζόνσον.

Η ταινία «Εφιάλτης στον δρόμο με τις λεύκες» έχει χαρακτηριστεί από τους κριτικούς ως μια από τις καλύτερες ταινίες τρόμου στην ιστορία. Κατάφερε να συγκεντρώσει περισσότερα από 25 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικάνικο box office. Το σενάριο αφορούσε νέους που δολοφονούνταν στο όνειρά τους από τον Φρέντυ Κρούγκερ.

Η ηθοποιός Χίδερ Λάνγκενκαμπ που υποδύθηκε την Νάνσυ Πηγή εικόνας Wikimedia Commons

Σεναριογράφος και σκηνοθέτης της ταινίας ήταν ο Αμερικανός Γουές Κρέιβεν. Η ιστορία βασίζονταν σε πραγματικά γεγονότα. Ο Κρέιβεν είχε διαβάσει ένα άρθρο στην εφημερίδα Los Angeles Times για μια οικογένεια από την Καμπότζη, η οποία είχε καταφέρει να γλιτώσει από τα «Πεδία Θανάτου», τους πολέμους στο Λάος, στην Καμπόζη και στο Βιετνάμ και είχε μεταναστεύσει στις ΗΠΑ.
Παρόλο που όλα έδειχναν να βελτιώνονται στη ζωή τους, ο μικρός γιος του άρχισε να έχει εφιάλτες.
Έλεγε στους γονείς του ότι φοβόταν να κοιμηθεί γιατί το «πράγμα» που τον κυνηγούσε θα κατάφερνε να τον πιάσει. Ο μικρός έμεινε για μέρες ξύπνιος.
Όμως, δεν άντεξε πολύ και αποκοιμήθηκε. Οι γονείς του νόμιζαν ότι το πρόβλημα είχε λυθεί. Ο γιος τους ενώ κοιμόταν άρχισε να ουρλιάζει. Ο πατέρας και η μητέρα του έτρεξαν να δουν τι είχε συμβεί. Μέχρι να φτάσουν στο δωμάτιό του, ο μικρός είχε πεθάνει. Άφησε την τελευταία του πνοή στον ύπνο του, ενώ έβλεπε εφιάλτη.

«Αυτός ο νέος είδε τη φρίκη και τον τρόμο που όλοι οι μεγαλύτεροι σε ηλικία αρνιόντουσαν», είπε ο Γουές Κρέιβεν σε συνέντευξή του.
Το άρθρο αναφερόταν στους χιλιάδες πρόσφυγες της Νοτιοανατολικής Ασίας που είχαν φτάσει στις Ηνωμένες Πολιτείες εξαιτίας των πολέμων στο Λάος, στην Καμπότζη και στο Βιετνάμ και της σκληρής διακυβέρνησης του Πολ Ποτ. Πολλοί από τους πρόσφυγες υπέφεραν από εφιάλτες και αρνούνταν να κοιμηθούν. Κάποιοι πέθαιναν στον ύπνο τους.
Η ιατρική κοινότητα ονόμασε το φαινόμενο ως «Ασιατικό Σύνδρομο Θανάτου» και παρατηρήθηκε για πρώτη φορά το 1977. Προσέβαλε άνδρες ηλικίας από 19 έως 57 ετών που φαίνονταν υγιείς και προέρχονταν κυρίως από τη φυλή των Hmong. Παρόλο που οι γιατροί εκτιμούσαν ότι οι ξαφνικοί θάνατοι στον ύπνο ίσως οφείλονταν στη διατροφή, τον μεταβολισμό, τη γενετική ή κάποια πάθηση της καρδιάς, ακόμη δεν έχουν καταλήξει στην ακριβή αιτία του συνδρόμου.
Οι Ασιάτες υποστήριζαν ότι πέθαιναν γιατί εξαιτίας του πολέμου δεν μπορούσαν να προσευχηθούν και να αποδώσουν τις τιμές που έπρεπε στα αρχαία πνεύματα που τους προστάτευαν και έτσι τα κακά πνεύματα μπορούσαν να τους σκοτώσουν.

Η έμπνευση του Κρέιβεν για τον χαρακτήρα του Φρέντι Κρούγκερ προέρχεται από τραυματικές εμπειρίες που είχε ο σκηνοθέτης όταν ήταν ακόμη μικρός. Ένα βράδυ, ενώ κοιτούσε τον δρόμο από το παράθυρο του δωματίου του, είδε έναν ηλικιωμένο άνδρα να περπατά στο απέναντι πεζοδρόμιο. Ο γέρος γύρισε κοίταξε τον Κρέιβεν και έφυγε. Η εικόνα του ηλικιωμένου άνδρα τρομοκράτησε τον μικρό Κρέιβεν και χαράχτηκε στη μνήμη του, μέχρι που την έκανε πραγματικότητα με την ταινία «Εφιάλτης στον δρόμο με τις λεύκες».

Ακόμη και το όνομα του πρωταγωνιστή της ταινίας είναι πραγματικό. Ο Κρέιβεν στο σχολειό δεχόταν bullying από έναν συμμαθητή του που λεγόταν Φρεντ Κρούγκερ. Έτσι, αποφάσισε να ονομάσει τον κακό της ταινίας που στοίχειωνε τα όνειρα των εφήβων στην ταινία του, με τον όνομα του ανθρώπου είχε στοιχειώσει τα παιδικά του χρόνια.

Ο Ρόμπερτ Ίνγκλαντ στον ρόλο του Φρέντυ Κρούγκερ Πηγή εικόνας Wikimedia Commons

Ο Κρέιβεν ήθελε να φτιάξει έναν χαρακτήρα διαφορετικό από όλους τους άλλους κακούς που είχαν μάσκες, όπως ο Μάικλ Μάγιερς από την ταινία «Η Νύχτα με τις Μάσκες» και ο Τζέισον Βόρχες από το «Παρασκευή και 13». Ήθελε ο κακός της ταινίας του να φοράει επίσης μάσκα, αλλά παράλληλα να μπορεί να μιλήσει και απειλήσει τα θύματά του. Έτσι, σκέφτηκε ότι το ιδανικό θα ήταν το πρόσωπό του να είναι καμμένο και γεμάτο ουλές. Επίσης, δεν ήθελε να χρησιμοποιήσει ως βασικό όπλο το μαχαίρι, όπως έκαναν πολλοί άλλοι σκηνοθέτες. Για να ξεχωρίσει από τις άλλες ταινίες σκέφτηκε το γάντι με τις κοφτερές λεπίδες. Ήταν φτηνό και εύκολο στη χρήση.
Τα γυρίσματα της ταινίας διήρκεσαν σχεδόν έναν μήνα. Χρησιμοποιήθηκαν περισσότερα από 500 γαλόνια ψεύτικου αίματος.
Στην ταινία έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο και ο Τζόνι Ντεπ. Είχε συνοδεύσει έναν φίλο του στο κάστινγκ. Ο σεναριογράφος Κρέιβεν τον θεώρησε πολύ χλωμό και καχεκτικό. Όμως, η κόρη του ξετρελάθηκε μαζί. Τον έβρισκε όμορφο και έπεισε τον πατέρα της να τον προσλάβει.

Μετά τη μεγάλη επιτυχία της ταινίας ακολούθησαν οκτώ sequel, μια σειρά, μυθιστορήματα και κόμικ.
Το 1991 οι παραγωγοί της ταινίας «Freddy’s Dead: The Final Nightmare» διακήρυσσαν ότι θα είναι η τελευταία ταινία με πρωταγωνιστή τον Φρέντυ Κρούγκερ. Για να πείσουν τον κόσμο, αλλά και για λόγους εντυπωσιασμού, διοργάνωσαν κανονική κηδεία για να αποχαιρετήσουν τον κακό που είχε τραβήξει τα βλέμματα για σχεδόν μια δεκαετία.

Πηγή αρχικής εικόνας: Youtube

Διαβάστε επίσης στη ΜτΧ: «Ο φόνος του Scream». Το έγκλημα που έκαναν δύο 16χρονοι που είδαν την ταινία. Γιατί οι ηθοποιοί φόρεσαν φανέλες με τη φράση: «Επιβίωσα από τη σκηνή 118»

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here