Παπαδόπουλος Ιωαννίδης κάθονται δίπλα – δίπλα στη δίκη του Πολυτεχνείου. Η απόφαση του δικαστηρίου να τους τοποθετήσει στη 5η σειρά, τους προκαλεί αμηχανία, ξάφνιασμα, μούδιασμα και νευρικότητα. Οι πρώην άσπονδοι φίλοι καλούνται να βρεθούν μαζί σε απόσταση αναπνοής, τους επόμενους δυόμιση μήνες στην αίθουσα του δικαστηρίου των γυναικείων φυλακών του Κορυδαλλού.

Ήταν 16 Οκτωβρίου 1975 όταν ξεκίνησε η δίκη των 33 στρατιωτικών, αστυνομικών και πολιτών για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Οι κατηγορίες που τους βάραιναν αφορούσαν σε ανθρωποκτονίες από πρόθεση, σωματικές βλάβες και άλλα κακουργήματα που έγιναν τις ημέρες του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973.

Κεντρικά πρόσωπα της δίκης ήταν οι δύο πρώην δικτάτορες Γεώργιος Παπαδόπουλος και Δημήτρης Ιωαννίδης. Ο πρώτος ανέτρεψε το δημοκρατικό πολίτευμα στις 21 Απριλίου 1967 και ο δεύτερος έριξε τον φίλο του στις 25 Νοεμβρίου 1973.  Ο Ιωαννίδης ως σκληρός και αδιάλλακτος πραξικοπηματίας ήταν αντίθετος στη φιλελευθεροποίηση του καθεστώτος που επιχειρούσε να κάνει ο Παπαδόπουλος και η εξέγερση του Πολυτεχνείου αποτέλεσε για αυτόν η αφορμή για την ανατροπή του.

Όμως η δίκη του Πολυτεχνείου που έγινε το 1975, δεν αφορούσε τα πολιτικά εγκλήματά τους,  αλλά τις ποινικές ευθύνες για τα αιματηρά γεγονότα. Δεν είχαν σκεφτεί όμως ότι το δικαστήριο τους επιφύλασσε μια δυσάρεστη έκπληξη την πρώτη κιόλας ημέρα της δίκης. Υποχρεώθηκαν να κάτσουν δίπλα – δίπλα στη 5η σειρά. Για τους επόμενους δυόμιση μήνες, Ιωαννίδης και Παπαδόπουλος δεν είπαν ούτε μία καλημέρα. Τις περισσότερες φορές κάθονταν γυρισμένοι ο ένας πλάτη στον άλλο. Έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να μην ανταλλάξουν ούτε ένα βλέμμα.

Οι άλλοτε στενοί συνεργάτες είχαν γίνει ορκισμένοι εχθροί. Ο Ιωαννίδης λίγες ημέρες μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, τις πρωινές ώρες της 25ης Νοεμβρίου 1973,  ανέτρεψε τον Παπαδόπουλο με στρατιωτικό πραξικόπημα. Δεν ξαναμίλησαν ποτέ, ακόμα και όταν τους έβαλαν δίπλα δίπλα στο δικαστήριο.

Οι δημοσιογράφοι και οι φωτογράφοι που κάλυψαν τη δίκη είχαν στραμμένη τη προσοχή πάνω στους πρώην δικτάτορες, περιμένοντας ένας από τους δύο να «σπάσει» τη σιωπή.

Ο Κώστας Τσαρούχας, δημοσιογράφος τότε στην Απογευματινή, περιέγραψε στη Μηχανή του Χρόνου την στιγμή που κατά λάθος ο ένας ακούμπησε τον άλλο: «Δεν υπήρχε χειρότερη τιμωρία για αυτούς τους δύο να τους βάλεις δίπλα δίπλα. Παρακολουθούσαμε όλη την ώρα μήπως καταγράψουμε κάποια αντίδραση, ένα βλέμμα, μία κουβέντα. Μόνο μία φορά ακούμπησε ο ένας τον ώμο του άλλου και τινάχτηκαν λες και τους χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα».

Αυτός που έδειχνε περισσότερο ενοχλημένος από τους δύο, ήταν ο Παπαδόπουλος. Ο πρώην δικτάτορας φαίνεται ότι δε μπορούσε να συγχωρέσει στον πρώην «άσπονδο» φίλο του ότι τον είχε ανατρέψει πραξικοπηματικά στις 25 Νοεμβρίου του 1973. Από εκείνη την ημέρα, ο Δημήτρης Ιωαννίδης  είχε μετατραπεί πλέον σε ορκισμένο εχθρό.

O Δημήτρης Ιωαννίδης τις ημέρες της δίκης, έδειχνε πιο άνετος με την παρουσία του Παπαδόπουλου. Όμως αιφνιδιάστηκε απόλυτα όταν τον είδε να σηκώνεται από την θέση του και να απευθύνεται στο δικαστήριο λέγοντας ότι ο ίδιος προσωπικά αναλαμβάνει την ευθύνη για την παρέμβαση του στρατού στο Πολυτεχνείο. Ο φωτογραφικός φακός κατέγραψε τον Δημήτρη Ιωαννίδη να τον παρακολουθεί και να απορεί. Η φυσική του αντίδραση κρύβει πολλά.

Το φίλμ του Πολυτεχνείου

Άλλη μία στιγμή που προκάλεσε αμηχανία στους κατηγορούμενους, ήταν όταν στήθηκαν πέντε οθόνες τηλεόρασης στην αίθουσα του δικαστηρίου για να προβληθούν δύο φιλμ από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Η πρώτη ήταν της ολλανδικής τηλεόρασης που είχε καταγράψει σκηνές από την εξέγερση κατά της χούντας, αλλά και την βία κατά των φοιτητών. Η δεύτερη ταινία ήταν προπαγανδιστική και γυρίστηκε από το υπουργείο Προεδρίας της Κυβερνήσεως την επόμενη ημέρα της εισβολής και περιείχε σκηνές από το λεηλατημένο Πολυτεχνείο. Καταστροφές, τις οποίες το καθεστώς ήθελε να χρεώσει στους φοιτητές.

Η ώρα της προβολής των φίλμ μέσα στο δικαστήριο

Για τρεις ώρες προεδρείο, κατηγορούμενοι, συνήγοροι, δημοσιογράφοι και ακροατήριο παρακολουθούσαν εμβρόντητοι τις καταγραφές. Κατά τη διάρκεια της προβολής, στην αίθουσα του δικαστηρίου επικρατούσε απόλυτη σιγή. Οι κατηγορούμενοι παρακολουθούσαν τα έργα και τις ημέρες τους μέσα από τις οθόνες της τηλεόρασης. Μερικοί έσκυβαν το κεφάλι και άλλοι απέστρεφαν το βλέμμα τους. Στο τέλος της προβολής κάποιες μητέρες από το ακροατήριο ξέσπασαν φωνάζοντας στους κατηγορούμενους «δολοφόνοι, δολοφόνοι». Ο πρόεδρος Ιωάννης Κουσουλός, αναγκάστηκε να ζητήσει από την αστυνομία, να τις βγάλουν έξω για να ηρεμήσουν.

Μετά από δυόμιση μήνες ακροαματικής διαδικασίας, το δικαστήριο ανακοίνωσε την απόφαση του στις 30 Δεκεμβρίου 1975. Τρεις καταδικάστηκαν σε ισόβια ( Ιωαννίδης, Βαρνάβας, Ντερτιλής), πέντε σε 25 χρόνια κάθειρξη (Παπαδόπουλος κ.α.), δώδεκα  κατηγορούμενοι τιμωρήθηκαν με ελαφρύτερες ποινές και οι υπόλοιποι δώδεκα αθωώθηκαν.

Άγνωστα στιγμιότυπα από την δίκη του Πολυτεχνείου με τις  απολογίες των κατηγορουμένων και την ετυμηγορία μπορείτε να παρακολουθήστε στο νέο επεισόδιο της Μηχανής του Χρόνου, την Δευτέρα 20 Νοεμβρίου στις 21.00 από το COSMOTE HISTORY. Δείτε το τρέιλερ:

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here