Στο Μουντιάλ του 2002 οι Νοτιοκορεάτες είχαν το πλεονέκτημα της έδρας. Νίκησαν την Πορτογαλία, την Ιταλία και την Ισπανία, τρία από τα μεγάλα φαβορί, και έφτασαν μέχρι τον ημιτελικό της διοργάνωσης.

Αντί όμως το κατόρθωμά τους να μνημονεύεται ως μία εντυπωσιακή ανατροπή, έμεινε στην ιστορία ως το μεγαλύτερο φιάσκο του ποδοσφαιρικού θεσμού.

Συνδιοργανωτές του παγκόσμιου κυπέλλου τη χρονιά εκείνη ήταν η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα. Ήδη από τη φάση των γκρουπ, υπήρχαν φωνές που έκαναν λόγο για ευνοϊκή διαιτησία προς τους γηπεδούχους Κορεάτες. Στο παιχνίδι με την Πορτογαλία, οι φιλοξενούμενοι διαμαρτυρήθηκαν έντονα για τις αποβολές του Beto και του Joao Pinto, που τους κόστισαν τη νίκη. Μέχρι τη φάση των 16, όμως, κανείς δεν είχε δώσει μεγάλη προσοχή στις «καταγγελίες» περί αδικίας.

Στους 16, η Νότια Κορέα κλήθηκε να αντιμετωπίσει την εθνική Ιταλίας. Ήταν η Ιταλία του Γκατούζο, του Μπουφόν, του Βιέρι, του Τόττι και άλλων ταλαντούχων ποδοσφαιριστών, σαφώς ανώτεων από τους νοτιοκορεάτες. Μία ομάδα που βρισκόταν στην πρώτη εικοσάδα της παγκόσμιας κατάταξης και που είχε ταξιδέψει με σοβαρές βλέψεις για την κατάκτηση μίας θέσης στο βάθρο.

Στις 18 Ιουνίου του 2002, ο Μπάιρον Μορένο από το Εκουαδόρ σφύριξε την έναρξη του αγώνα. Ήδη από τα πρώτα λεπτά, φάνηκε ότι το ματς θα ήταν επεισοδιακό. Στο 4ο λεπτό ο διαιτητής σφύριξε πέναλτι υπέρ της Νότιας Κορέας. Ο Μπουφόν το απέκρουσε, όμως τα αίματα είχαν ανάψει. Η αναμέτρηση συνεχίστηκε με στενή πολιορκία της κορεατικής εστίας, μέχρι που στο 18′ ο Βιέρι σκόραρε με κεφαλιά κάνοντας το 0-1.
Σε όλο το υπόλοιπο ματς, οι Ιταλοί εξακολούθησαν να δημιουργούν ευκαιρίες, να έχουν την κατοχή και παράλληλα να υπομένουν τα σκληρά μαρκαρίσματα των αντιπάλων τους, που ο διαιτητής δεν τιμωρούσε.
Σε ένα από αυτά, τραυματίστηκε σοβαρά ο Ζαμπρότα, με αποτέλεσμα ο Ιταλός προπονητής να προβεί σε αναγκαστική αλλαγή, ενώ σε ένα άλλο, ο Κόκο άρχισε να αιμορραγεί.

Παρόλα αυτά, μια «ανάσα» πριν τη λήξη, το σκορ παρέμενε στο 0-1. Τα πράγματα άρχισαν να δυσκολεύουν για τους Ιταλούς όταν στο 87′, ο Σέολ με ένα εύστοχο σουτ ισοφάρισε για τους Κορεάτες. Έτσι, το ματς πήγε στην παράταση. Τη χρονιά εκείνη ίσχυε ο αμφιλεγόμενος κανόνας του «χρυσού γκολ». Αν κάποια ομάδα σκόραρε πρώτη στην παράταση, ο αγώνας έληγε αυτόματα υπέρ της.
Στο 103′, μετά από ένα σκληρό μαρκάρισμα στον Τότι εντός της μιρκής περιοχής, ο διαιτητής του έδειξε κόκκινη κάρτα αποβάλλοντάς τον για θέατρο. Επτά λεπτά αργότερα, ακύρωσε έγκυρο γκολ του Τομάσι ως οφσάιντ. Ακολούθησαν μερικά σουτ των Ιταλών που κατέληξαν στην αγκαλιά του κορεάτη τερματοφύλακα, μέχρι που στο 26ο λεπτό της παράτασης, οι γηπεδούχοι βγήκαν στην αντεπίθεση και με μία καλή σέντρα του Λι Γιανγκ, η μπάλα βρέθηκε στα δίχτυα του Μπουφόν.
Αυτό ήταν το τέλος. Οι Κορεάτες είχαν επίσημα αποκλείσει τους Ιταλούς.

Δείτε τις κρίσιμες φάσεις του αγώνα:

Παγκόσμια κατακραυγή

Τις επόμενες μέρες τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης έκαναν λόγο για αδικία, φιάσκο και ντροπή.
Ο διεθνής τύπος επίσης αναγνώριζε τα τραγικά λάθη στη διαιτησία, που κατά γενική ομολογία έκριναν το αποτέλεσμα.
Ωστόσο, η υπόθεση θα έπαιρνε διαστάσεις σκανδάλου ύστερα από τη φάση των 8.

Στα προημιτελικά η Νότια Κορέα κλήθηκε να αντιμετωπίσει την Ισπανία. Ο αιγύπτιος διαιτητής Γκαμάλ Αλ Γκαντούρ, ακολουθώντας το παράδειγμα του νοτιοαμερικανού συναδέλφου του, ακύρωσε δύο έγκυρα γκολ των Ισπανών, με ένα εξ αυτών να είναι το πολύτιμο «χρυσό της παράτασης», που θα τους έδινε τη νίκη. Έτσι, το ματς οδηγήθηκε στα πέναλτι, όπου επικράτησαν οι Ασιάτες.

«Το τουρνουά είναι πλέον μια φάρσα», έγραφε ο Telegraph την επόμενη μέρα. Στο ίδιο ύφος κυμαίνονταν όλα τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ.
Παράλληλα, Ιταλοί και Ισπανοί διαμαρτύρονταν έντονα στη FIFA για διαφθορά στη διαιτησία.
Ωστόσο, η υπόθεση δεν πήρε τεράστιες διαστάσεις και τα πνεύματα σταδιακά κατευνάστηκαν, αφού στην επόμενη φάση του ημιτελικού, οι Κορεάτες εν τέλει αποκλείστηκαν από τη Γερμανία.

Ο διαιτητής Μπάιρον Μορένο μπορεί τελικά να μην τιμωρήθηκε από τη FIFA, όμως μόλις τρεις μήνες αργότερα, τον τιμώρησε για διαφορετικό λόγο η Ομοσπονδία του Εκουαδόρ. Ο αμφιλεγόμενος διαιτητής κατηγορήθηκε για χρηματισμό σε αγώνα του πρωταθλήματος της χώρας. Με το πέρασμα των χρόνων, οι περιπέτειες του με το νόμο προοδευτικά αυξάνονταν. Το 2010, ο 40χρονος διαιτητής συνελήφθη στο αεροδρόμιο της Νέας Υόρκης, καθώς προσπαθούσε να περάσει 6,2 κιλά ηρωίνης, κρυμμένα στα ρούχα του. Οδηγήθηκε σε δίκη και καταδικάστηκε σε 2,5 χρόνια φυλάκισης, τα οποία και εξέτισε στο Μπρούκλιν.
«Έξι κιλά ηρωίνης; Δεν με εκπλήσσει. Και το 2002 τα κουβαλούσε, αλλά όχι μέσα στα ρούχα του, αλλά στον οργανισμό του», είχε σχολιάσει ο Μπουφόν στο άκουσμα της είδησης.
Το Μουντιάλ του 2002 μέχρι σήμερα θεωρείται τόσο στην Ιταλία όσο και στην Ισπανία, ως η μεγαλύτερη «κλεψιά» στα ποδοσφαιρικά χρονικά.
Για την ιστορία, οι δύο χώρες σάρωσαν στα Μουντιάλ που ακολούθησαν. Η Ιταλία κατέκτησε το τρόπαιο το 2006 και η Ισπανία το 2010.

αρχική φωτογραφία: YouTube

Διαβάστε στη «ΜτΧ»: Οι διεθνείς ποδοσφαιριστές της Λάρισας, Δημήτρης Μουσιάρης και Δημήτρης Κουκουλίτσιος, χάνουν τη ζωή τους σε δυστύχημα στην εθνική οδό. Από θαύμα σώθηκε ο Γιάννης Βαλαώρας

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here