Ο Καρλ Μαγκί ήταν ο εκδότης μιας εφημερίδας στη Σάντε Φε που ειδικευόταν στα κοινωνικά θέματα και είχε συντελέσει στην αποκάλυψη του σκανδάλου με τις πετρελαιοπηγές, το οποίο έμεινε γνωστό στην αμερικανική πολιτική ιστορία ως «καπάκι της τσαγέρας».

Με τα περιφρονητικά άρθρα του αντιμετώπιζε συνέχεια δίκες για δυσφήμιση και επιθέσεις. Μία φορά που του επιτέθηκε στη μέση του δρόμου ένας οργισμένος δικαστής, ο Μαγκί του έριξε με το πιστόλι του. Ο δικαστής τραυματίστηκε ελαφρά, αλλά ένας περαστικός σκοτώθηκε. Δικάστηκε για ανθρωποκτονία, αλλά αθωώθηκε επειδή θεωρήθηκε ότι ήταν σε αυτοάμυνα. Ο ευέξαπτος δημοσιογράφος ήταν αυτός που εφηύρε ένα από τα λιγότερο δημοφιλή μηχανήματα όλων των εποχών, το παρκόμετρο.

O Καρλ Μαγκί, ο εφευρέτης του παρκόμετρου

Τη δεκαετία του 1930, ο Μαγκί μετακόμισε στην Οκλαχόμα. Εκεί εργάστηκε ως συντάκτης στην τοπική «Oklahoma News» και παράλληλα, ήταν επικεφαλής στην επιτροπή που είχε συστήσει το τοπικό εμπορικό επιμελητήριο για το κυκλοφοριακό. Οι δυσκολίες στη στάθμευση προκαλούσε ζημιά στις εμπορικές επιχειρήσεις και ό,τι και αν δοκίμαζε η αστυνομία δεν είχε αποτέλεσμα. Η λύση του Μάγκι ήταν να δημιουργήσει συσκευές χρονομέτρησης με κερματοδέκτη στα κράσπεδα των πεζοδρομίων. Συνεργάστηκε με έναν τελειόφοιτο του τοπικού πολυτεχνείου για να τελειοποιήσει ένα μοντέλο και έπεισε την πόλη να το δοκιμάσουν. Ο Μαγκί ονόμασε την εφεύρεση του «διπλό παρκόμετρο» επειδή εξυπηρετούσε δύο σκοπούς: τον έλεγχο της στάθμευσης και την είσπραξη των τελών για τις πόλεις.

Στις 16 Ιουλίου 935 μπήκαν σε λειτουργία 174 παρκόμετρα. Εξοργισμένοι οι οδηγοί εξεγέρθηκαν και προσέφυγαν στα δικαστήρια. Ένα από αυτά εξέδωσε προσωρινά περιοριστικά μέτρα και οι οιωνοί για τα παρκόμετρα του Μαγκί δεν φαίνονταν καλοί. Αλλά τελικά, το δικαστήριο αποφάσισε υπέρ του Μαγκί. Τα παρκόμετρα εξαπλώθηκαν σύντομα και σε άλλες πόλεις. Μέσα σε δύο χρόνια είχαν εγκατασταθεί πάνω από 20.000 μηχανήματα. Ακολούθησαν οι ελεγκτές των παρκόμετρων και οι δαγκάνες.

Το παρκόμετρο του Μαγκί δεν ήταν το πρώτο που πήρε ευρεσιτεχνία. Μια παλιότερη ιδέα ήταν μια συσκευή χρονομέτρησης που θα συνδεόταν στο αυτοκίνητο. Μία τρίτη πατέντα, του Ρότζερ Γ. Μπάμπσον, ιδρυτή του ομώνυμου κολεγίου, ήθελε να συνδέουν οι οδηγοί τις μπαταρίες των αυτοκινήτων τους με ένα φωτιστικό σώμα στο κράσπεδο, το οποίο θα άρχιζε να αναβοσβήνει όταν το αυτοκίνητο ξεπερνούσε το όριο του χρόνου στάθμευσης.

Οι οδηγοί αναθάρρησαν το 1937, όταν το Ανώτατο Δικαστήριο της Αλαμπάμας έκρινε παράνομα τα παρκόμετρα του Μπέρμιγχαμ ως «μη εξουσιοδοτημένη άσκηση φορολογικής εξουσίας». Ήταν όμως απλώς μία προσωρινή νίκη σε ένα χαμένο πόλεμο.

Πηγή: «Συναρπαστικές επιστημονικές ιστορίες, που δεν ειπώθηκαν ποτέ» του Rick Beyer

Πηγή φωτογραφίας: Youtube

Διαβάστε ακόμη στη «ΜτΧ»: Ο άνθρωπος που δημιούργησε τα υπερπολυτελή Λίαρ τζετ, είχε κατοχυρώσει 150 ευρεσιτεχνίες αν και δεν είχε τελειώσει το σχολείο! Η μεγαλύτερή του εφεύρεση ήταν το κασετόφωνο αυτοκινήτου

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here