Άλλοτε χρησιμοποιούμε παροιμίες με επίκεντρο τη θάλασσα κι άλλοτε εκφράσεις από τον θαλάσσιο ή τον ναυτικό κόσμο, που περιγράφουν σκηνές ή καταστάσεις της καθημερινής ζωής.
Έτσι ο θυμωμένος άνθρωπος «γίνεται βαπόρι.
Οι στριμωγμένοι επιβάτες ενός λεωφορείου για παράδειγμα «στοιβάζονται σαν τις σαρδέλλες».
Ο άνθρωπος που τρώει τα πάντα, ο παμφάγος δηλαδή, αποκαλείται «γλάρος».
Η ηλιοκαμένη από την ηλιοθεραπεία γυναίκα, «μελανούρι».
Ο πάνοπλος άνδρας είναι «σαν αστακός».
Ο μεγάλος αριθμός που είναι ανυπολόγιστος ή αμέτρητος είναι «σαν την άμμο της θάλασσας».
Ο ενοχλητικός που δεν λέει να φύγει από δίπλα μας κολλάει «σαν το στρείδι».
Η μεγάλη είδηση είναι «λαυράκι»,
Mark Kauffman, Νοέμβριος 1948, Πειραιάς, ψαράδες στο Φάληρο καλάρουν για μαρίδα με φόντο τα συμμαχικά πλοία. (Συλλογή Θεόδωρος Μεταλληνός)
Mark Kauffman, Νοέμβριος 1948, Πειραιάς, ψαράδες στο Φάληρο καλάρουν για μαρίδα με φόντο τα συμμαχικά πλοία. (Συλλογή Θεόδωρος Μεταλληνός)
Οι τραγουδιστές που δεν διαθέτουν φωνή είναι «ψάρια».
Η πονηρή γυναίκα είναι «σουπιά», όπως κι εκείνος που ξεφεύγει σαν τη «σουπιά» ή «θολώνει τα νερά» ή «αμολάει μελάνι».
Οι ανορθόγραφοι ταυτίζονται με τα «μαργαριτάρια».
Οι επιθέσεις γίνονται κατά «κύματα».
Η χονδρή γυναίκα είναι «φάλαινα», αλλά και «φώκια».
Ο άνθρωπος που βγάζει διαρκώς χρήματα αποκαλείται: «καρχαρίας» και εάν βγάζει τεράστια ποσά «μεγαλοκαρχαρίας».
Εάν κάτι δεν πηγαίνει καλά «μας μυρίζει άσχημα», αλλά η σχετική εργασία αποκαλείται «βρωμοδουλειά».
Εκείνος που βλέπει πολύ καλά λέμε πως έχει μάτι «γαρίδα».
37484
Χαρακτηριστικές είναι και οι εκφράσεις αποτυχίας μια δουλειάς όπως «τα ΄κανες θάλασσα» ή «τα θαλάσσωσες»!
Εκείνος που ξεφεύγει λέμε πως γλιστράει «σαν το χέλι»,
Για τους λάτρεις του οφθαλμόλουτρου, δηλαδή για εκείνους που τους αρέσει να κοιτούν τις ωραίες παρουσίες λέμε «φάτε μάτια ψάρια»,
Τα μεγάλα χέρια είναι σαν «κουπιά»,
Ο καλός κολυμπητής είναι «δελφίνι», όπως κι όποιο σκάφος πάει γρήγορα,
Η φαρμοκόγλωσση γυναίκα είναι «τσούχτρα»,
«Σαρδέλλα»
είναι επίσης και καθένα διακριτικό υπαξιωματικού, ενώ στο σύνολο ρωτάμε «πόσες σαρδέλες έχεις;»
Όταν καθόμαστε όλοι μέρα στη θάλασσα τα καλοκαίρια «βγάζουμε λέπια»,
Η ωραία γυναίκα «…σέρνει καράβι»,
Ο μη ικανός «πνίγεται σε μια κουταλιά νερό!«,
Ο καταχρεωμένος άνθρωπος «έπιασε πάτο» ή «πνίγηκε» στα χρέη!
Τα πολλά παιδιά που παίζουν στον δρόμο είναι «μαρίδα»,
Εκείνος που αποκτά μόνιμη βάση «έδεσε» ή «δέσαμε για τα καλά»,
Ο περιηγητής χωρίς συγκεκριμένο προορισμό πάει όπου «τον πάει ο άνεμος»,
Η ευχή είναι να έχεις «ούριο άνεμο«,
Saloniki_limani
Κι όταν είσαι μαχητής πας «κόντρα στον άνεμο»,
Η αποκάλυψη σε κάποιον ότι έπεσε θύμα απάτης ή του έταξαν ψέματα προκαλεί όρεξη «για γλαρόσουπα» και μην «φας έχουμε γλαρόσουπα σήμερα»,
Ακόμα και τα φυτά που έχουν αγκάθια τσιμπάνε «σαν αχινοί»,
Του εξαπατημένου του «πούλησαν φύκια για μεταξωτές κορδέλες»,
Το ταξίδι με μεγάλη κούραση και περιπέτεια είναι «Οδύσσεια»,
Στις δύσκολες στιγμές της ζωής μας «τραβάμε κουπί»,
Η επιστροφή μας στην εργασία μετά από ξεκούραση είναι η στιγμή «που κάθε κατεργάρης θα πάει στον πάγκο του»,
Στις δύσκολες στιγμές καλούμαστε να αποδείξουμε πόσο καλοί είμαστε στην δουλειά μας, καθώς «ο καλός ο καπετάνιος στην φουρτούνα φαίνεται»,
Στην πληθωρική γυναίκα λέμε «τι φρεγάτα είσαι εσύ;»
Ενώ για ο,τιδήποτε τεράστιο λέμε ότι «είναι ολόκληρο θωρηκτό»,
Ο γρήγορος τρέχει και περνά «σαν τον σίφουνα»,
Όποιος φοβάται ή κρυώνει «σπαρταρά σαν το ψάρι«,
Ενώ όποιος μας παιδεύει «μας ψήνει το ψάρι στα χείλη»,
Η ζωή είναι σκληρή και επικρατεί πάντα ο πιο ισχυρός, «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό»,
Η σαγηνευτική γυναίκα «τυλίγει τους άνδρες στα δίχτυα της»,
Όταν προχωράμε …και βλέπουμε «ψαρεύουμε σε θολά νερά»,
Πειραιάς, στο λιμάνι, μάλλον 1960's, φωτογράφος Eugene V. Harris 1913-1978, από την συλλογή του Clarence W. Sorensen
Πειραιάς 60’s, φωτογράφος Eugene V. Harris 1913-1978, από την συλλογή του Clarence W. Sorensen
Ενώ όταν θέλουμε να μάθουμε κάτι με τέχνασμα: «ρίχνουμε άδεια να πιάσουμε γεμάτα»,
Κάθε πράγμα πρέπει να γίνεται στην ώρα του «και ο κολιός τον Αύγουστο»,
 Κάποιος που είναι τσιγκούνης και ξοδεύει με δυσκολία λέμε «πως έχει καβούρια στην τσέπη»,
Για τη διεφθαρμένη ηγεσία είναι γνωστό «πως το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι»,
Όταν βαδίζεις αργά «πας σαν τον κάβουρα»,
Και όταν όλα δεν πάνε όπως θέλουμε «ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε»,
Όταν αποτύχαμε «την κάτσαμε τη βάρκα»,
Όταν κάτι είναι λίγο και δεν φτάνει «τι είναι ο κάβουρας, τι είναι το ζουμί του»,
Όταν όλα πάνε καλά «στην ήρεμη θάλασσα όλοι είναι καπεταναίοι»,
Ενώ όταν βλέπουμε το φεγγάρι όρθιο λέμε «όρθιο το φεγγάρι ξαπλωτός ο βαρκάρης»,
Ό,τι είναι άνευ θεμελίων, το πρόχειρο, είναι σαν το «κάστρο στην άμμο».

Άρθρο του Στέφανου Μίλεση από το pireorama.gr

Διαβάστε επίσης στη «ΜτΧ»: Σε ποια ακτή της Αττικής μαζεύουν οι ψαράδες τα δίκτυα τους; Εκεί οργανώθηκαν τα πρώτα μικτά μπάνια ανδρών – γυναικών και χτίστηκαν παραθαλάσσια πολυτελή ξενοδοχεία. Που ήταν η περίφημη «Ταραντέλα»…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here