Η Τζάνετ Ράνκιν ήταν η πρώτη γυναίκα που εκλέχθηκε στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Ήταν ρεπουμπλικάνα από τη Μοντάνα και δεσμεύθηκε να αντιπροσωπεύει τις γυναίκες και τα παιδιά όλης της χώρας.

Όταν η Ράνκιν εκλέχθηκε στη Γερουσία, οι γυναίκες στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας δεν είχαν δικαίωμα ψήφου. Η Μοντάνα θέσπισε το δικαίωμα ψήφου των γυναικών το 1914, αλλά οι γυναίκες στις περισσότερες πολιτείες δεν μπορούσαν να ψηφίσουν μέχρι την επικύρωση της 19ης Τροπολογίας το 1920.

To πρώτο «όχι»

Η Ράνκιν ορκίστηκε στις 2 Απριλίου 1917. Μόλις 4 μέρες αργότερα, έγινε μια ιστορική ψηφοφορία στη Βουλή για την κήρυξη πολέμου με τη Γερμανία. Η Ράνκιν ψήφισε όχι.
«Θέλω να υποστηρίξω τη χώρα μου», είπε, «αλλά δεν μπορώ να ψηφίσω υπέρ του πολέμου». Η απόφαση της προκάλεσε καταιγισμό κριτικής. Oι New York Times είπαν ότι αυτή ήταν η «οριστική απόδειξη ανικανότητας των γυναικών να σκεφτούν καλά». Η Ράνκιν ηττήθηκε στις επόμενες εκλογές.

Στην εκστρατεία του 1917, η Ράνκιν λάνσαρε για πρώτη φορά τα «τηλεγραφικά στρατηγεία» για τον υπολογισμό των ψήφων. Σύμφωνα με μια αναφορά των New York Times την επομένη των εκλογών, «οι φίλοι της τηλεφώνησαν σχεδόν σε όλους όσους είχαν τηλέφωνο στην πολιτεία και χαιρετούσαν με κέφι εκείνους που απαντούσαν στο τηλέφωνο ρωτώντας, «Καλημέρα. Ψηφίσατε την Τζάνετ Ράνκιν;»

Το δεύτερο «όχι»

Αφού εργάστηκε πάνω από 20 χρόνια ως λομπίστρια για την ειρήνη, η Ράνκιν εκλέχθηκε για δεύτερη φορά το 1940. Μετά τον βομβαρδισμό στο Περλ Χάρμπορ από την Ιαπωνία, η Ράνκιν βρέθηκε αντιμέτωπη με μία ακόμη ψηφοφορία για την κήρυξη πολέμου. Για άλλη μία φορά ψήφισε όχι. Έτσι έγινε το μοναδικό μέλος της Γερουσίας που ψήφισε κατά του πολέμου με την Ιαπωνία, καθώς και το μοναδικό μέλος που ψήφισε κατά της εισόδου των Ηνωμένων Πολιτειών στον Α΄ και Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αφού ψήφισε κατά του πολέμου με την Ιαπωνία το 1941, η Ράνκιν βρέθηκε αντιμέτωπη στον προθάλαμο της Γερουσίας με έναν όχλο από δημοσιογράφους, πολιτικούς και θυμωμένους διαδηλωτές. Ταμπουρώθηκε μέσα σε έναν τηλεφωνικό θάλαμο και κάλεσε του φύλακες ασφαλείας της Γερουσίας, οι οποίοι άνοιξαν δρόμο μέσα από το πλήθος και την οδήγησαν με ασφάλεια στο γραφείο της.

«Ως γυναίκα δεν μπορώ να κηρύξω πόλεμο και αρνούμαι να στείλω σε πόλεμο οποιονδήποτε άλλο», είπε. Δέχτηκε καταιγισμό βρισιών από όλες τις πλευρές. Την αποκάλεσαν «αχρεία», «προδότρια» και «ναζίστρια». Ξανά η ψήφος της την οδήγησε σε ήττα στις εκλογές. Κανείς δεν αποκάλεσε ποτέ την Τζάνετ Ράνκιν αναποφάσιστη. Το 1968 στην ηλικία των 87 ήταν επικεφαλής μιας διαδήλωσης στην Ουάσινγκτον κατά της «αδίστακτης σφαγής», όπως  αποκαλούσε τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Στο τέλος της ζωής της τη ρώτησαν αν θα έκανε οτιδήποτε διαφορετικά. «Ναι» είπε. «Θα ήμουν πιο αντιπαθητική».

Πηγή: Συναρπαστικές πολεμικές ιστορίες που δεν ειπώθηκαν ποτέ, του Rick Bayer, εκδόσεις Κλειδάριθμος

Διαβάστε στη «ΜτΧ»: O «κόκκινος Έλβις» αγάπησε τα άλογα και τον σοσιαλισμό. Τον δόξασαν οι Σοβιετικοί, αλλά στην Αμερική τον έλεγαν προδότη. Η περιπετειώδης ζωή του τραγουδιστή, Ντιν Ριντ και ο μυστηριώδης θάνατος στο ανατολικό Βερολίνο 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here