Και όμως, δεν είναι πεδίο μάχης ούτε κάποια φυσική καταστροφή. Χώρεσε 500 χιλιάδες και είχε τρεις νεκρούς. Ο ένας πατήθηκε από τρακτέρ

Αν και θυμίζει πεδίο μάχης, η φωτογραφία δεν τραβήχτηκε κατά τη διάρκεια πολέμου.
Αντιθέτως, η συγκέντρωση που χαρακτηρίστηκε ως «ένα τριήμερο μουσικής και ειρήνης» από τους διοργανωτές της.
Το «βομβαρδισμένο» τοπίο ήταν το αποτέλεσμα του μουσικού φεστιβάλ «Woodstock».
Διήρκεσε τρεις μέρες, από τις 15 έως τις 18 Αυγούστου και μέχρι σήμερα μνημονεύεται ως η πιο αντιπροσωπευτική στιγμή της δεκαετίας του ’60.
Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν σε μια φάρμα στην πολιτεία της Νέας Υόρκης για να απολαύσουν τη μουσική των μεγαλύτερων καλλιτεχνών της εποχής, από τον Τζίμι Χέντριξ και την Τζάνις Τζόπλιν μέχρι τους ανερχόμενους Σαντάνα και Τζο Κόκερ.
Αυτό που δεν αναφέρεται συχνά είναι η κάκιστη οργάνωση του φεστιβάλ, η αφάνταστη ταλαιπωρία των παρευρισκόμενων και τα τεράστια ποσά που ξοδεύτηκαν για να καθαριστεί η περιοχή.

Από 50.000 σε 500.000

Διοργανωτές του φεστιβάλ ήταν τέσσερις νέοι, οι Άρτι Κόρνφελντ, Μάικλ Λανγκ, Τζον Ρόμπερτς και Τζολ Ρόζενμαν, που μαζί ίδρυσαν την εταιρία «Woodstock Ventures».
Στόχος τους δεν ήταν η αντίσταση στο κατεστημένο, αλλά το κέρδος. Όλα τα έσοδα απ’ τη συναυλία θα πήγαιναν στη δημιουργία στούντιο ηχογράφησης.
Αλλά τα προβλήματα εμφανίστηκαν απ’ την πρώτη στιγμή.
Αρχικά, δεν μπορούσαν να βρουν χώρο. Κανείς δεν ήθελε να παραχωρήσει τη γη του για τη διοργάνωση μιας τεράστιας συναυλίας που θα συγκέντρωνε εκατοντάδες χιλιάδες χίπιδες απ’ όλη την Αμερική.
Οι ιδιοκτήτες της γης φοβούνταν την αναστάτωση και αντιμετώπιζαν καχύποπτα τους «χίπιδες» ως ναρκομανείς, άπλυτους μακρυμάλληδες.

Οι κάτοικοι της περιοχής δεν ήθελαν να "καταληφθούν" από χίπηδες, τους οποίους αντιμετώπιζαν με καχυποψία

Οι κάτοικοι της περιοχής δεν ήθελαν να «καταληφθούν» από χίπηδες, τους οποίους αντιμετώπιζαν με καχυποψία

Μετά από πολλές απορρίψεις, κατάφεραν να έρθουν σε συμφωνία με τον Μαξ Γιάσγκουρ, που τους παραχώρησε τη φάρμα του στην περιοχή Μπέθελ της Νέας Υόρκης.
Σύμφωνα με την «Woodstock Ventures», το κοινό της συναυλίας δεν θα ξεπερνούσε τους 50 χιλιάδες ανθρώπους.
Στην πραγματικότητα, περίμεναν περίπου 250 χιλιάδες.
Στο τέλος, ακόμα και οι δικές τους προβλέψεις έπεσαν έξω, καθώς ο κόσμος έφτασε το μισό εκατομμύριο!

Δωρεάν είσοδος και μποτιλιάρισμα

Τα αυτοκίνητα προς το Woodstock

Τα αυτοκίνητα προς το «Woodstock»

Πριν ακόμα αρχίσει η συναυλία, οι δρόμοι της περιοχής είχαν γεμίσει αυτοκίνητα που έμειναν ακινητοποιημένα για μέρες.
Ο κόσμος παρατούσε τα οχήματα χιλιόμετρα πριν φτάσει στον συναυλιακό χώρο και διένυε την απόσταση περπατώντας.
Μέσα στον πανικό ήταν αδύνατο να ελεγχθεί ποιος είχε εισιτήριο και ποιος όχι. Υπολογίζεται ότι λιγότερο απ’ το ένα τρίτο των παρευρισκόμενων είχε πληρώσει.

Μία τουαλέτα ανά δέκα χιλιάδες επισκέπτες…

Οι διοργανωτές είτε από απειρία είτε από τσιγκουνιά, φρόντισαν να υπάρχει αρκετό φαγητό, τουαλέτες και στέγαση για μερικές χιλιάδες ανθρώπους.
Το αποτέλεσμα ήταν να ξεμείνουν από φαγητό απ’ την πρώτη κιόλας μέρα της συναυλίας, να μην υπάρχει χώρος ούτε για στήσιμο σκηνής και κάθε τουαλέτα να αντιστοιχεί σε περίπου 10 χιλιάδες ανθρώπους.
Ορισμένοι γείτονες άρχισαν να φτιάχνουν σάντουϊτς για να ταΐσουν τον κόσμο, ενώ μεταφέρθηκαν τρόφιμα κι από στρατιωτικές βάσεις της περιοχής.

Καταιγίδα και λασπόλουτρο

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έβρεχε τρεις μέρες συνεχόμενα.
Κανείς δεν το περίμενε, μιας και η συναυλία διοργανώθηκε μέσα Αυγούστου και ο καιρός μέχρι τότε ήταν αίθριος.
Όμως, οι ουρανοί άνοιξαν και μετέτρεψαν τη φάρμα σε ένα τεράστιο λασπόλουτρο.

500 χιλιάδες άνθρωποι έμειναν τρεις μέρες μέσα στη βροχή και τη λάσπη, χωρίς φαγητό, τουαλέτες και στέγη. Κι όλα αυτά για να απολαύσουν τους αγαπημένους τους μουσικούς.

Όμως ακόμα κι εκεί υπήρξαν προβλήματα.
Η σκηνή ήταν μικρή, το ηχοσύστημα ανεπαρκές και το κοινό τεράστιο.
Όσοι δεν βρίσκονταν κοντά στη σκηνή ήταν αδύνατο όχι μόνο να ακούσουν, αλλά και να δουν τους μουσικούς.
Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι υπέμειναν τις κακουχίες και δεν κατάφεραν ποτέ να δουν από κοντά τους αγαπημένους τους καλλιτέχνες.

Ορισμένοι ήταν τόσο μακριά απ' τη σκηνή, που ήταν αδύνατο να ακούσουν ή να δουν τους αγαπημένους τους καλλιτέχνες

Ορισμένοι ήταν τόσο μακριά απ’ τη σκηνή, που ήταν αδύνατο να ακούσουν ή να δουν τους αγαπημένους τους καλλιτέχνες

Οι τρεις νεκροί

Τρεις ήταν οι νεκροί στο «Woodstock».
Ένας νεκρός από σκωληκοειδίτιδα, ένας από υπερβολική δόση ηρωίνης και ένας έφηβος που πατήθηκε από τρακτέρ, ενώ κοιμόταν καλυμμένος με υπνόσακο.
Το τριήμερο ήταν τόσο εφιαλτικό και η κατανάλωση ναρκωτικών τόσο μεγάλη, που πολλοί εξεπλάγησαν ευχάριστα όταν έμαθαν ότι ο αριθμός των νεκρών ήταν τόσο χαμηλός.

Όταν πια οι 500 χιλιάδες χίπηδες αποχώρησαν, άφησαν πίσω τους  εικόνα πεδίου μάχης.
Χρειάστηκαν δύο βδομάδες και 100 χιλιάδες δολάρια για να καθαριστεί ο χώρος.
Το αποτέλεσμα ήταν καταστροφικό για τη «Woodstock Ventures», που όχι μόνο δεν είχε κέρδος, αλλά κατέληξε να πληρώνει τεράστια ποσά για να καλύψει τις ζημιές.
Υπολογίζεται ότι όταν τελείωσε η συναυλία, οι φιλόδοξοι διοργανωτές χρωστούσαν περίπου 1.300.000 δολάρια.

Ένοχοι και Αθώοι
 
 
 

Στην ίδια κατηγορία

 
 
 
 

Δείτε επίσης...

 
 
 
 
Σχόλια

Δεν υπάρχουν σχόλια