Ο θάνατος της Γεωργίας Βασιλειάδου δεν έγινε ποτέ πρώτη είδηση. Έφυγε στις 12 Φεβρουαρίου 1980, στα 83 της χρόνια από καρδιακή ανεπάρκεια.

Κηδεύτηκε στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών. «Παρά την βροχή που έπεφτε», όπως έγραψαν οι εφημερίδες, την αποχαιρέτησαν λίγοι φίλοι και οι αγαπημένοι της συγγενείς λόγω κακοκαιρίας. Ήταν η πρώτη μέρα του χειμώνα που είχε τόσο κρύο. Φυσούσε, η θερμοκρασία ήτανκάτω από το μηδέν, έβρεχε ασταμάτητα και ακόμη και οι ομπρέλες, έσπαγαν από την δύναμη του ανέμου.

Επικήδειο εκφώνησε ο ηθοποιός Κώστας Παπαχρήστος. Κανένα δημοσίευμα δεν ανέφερε ποιοι άλλοι συνάδελφοι της παραβρέθηκαν. Καμία δήλωση, παρά μόνο μια ασπρόμαυρη φωτογραφία του κόσμου στα κοιμητήρια με τις ομπρέλες στα χέρια, να συνοδεύει το γεμάτο από λουλούδια φέρετρο της ηθοποιού.

«Έκλαψαν την καφετζού» ο τίτλος της εφημερίδας «Ακρόπολις» στις 14 Φεβρουαρίου 1980. «Έφυγε σε ένα δωμάτιο του Ευαγγελισμού, ξεχασμένη τα τελευταία χρόνια από την επικαιρότητα» έλεγε το ρεπορτάζ.

Η κοσμοαγάπητη «Κυρά Καλλιόπη» η «καφετζού», η «κουτσομπόλα», η «προξενήτρα»  με τις 14.000 δραχμές της σύνταξής της έφυγε ήσυχα. Η πολιτεία αναγνωρίζοντας τη μεγάλη της προσφορά, την τίμησε με το Δίπλωμα Εξαιρέτων Πράξεων.

Η υγεία της ήταν βεβαρημένη. Υπέφερε για περίπου μια εικοσαετία από βρογχίτιδα. Όταν πια είχε αποχωρήσει από το θέατρο, οι γιατροί της βρήκαν πρόβλημα και στην καρδιά. Λίγο πριν φύγει από τη ζωή το συνολικό πρόβλημα επιβαρύνθηκε από το πάγκρεας.

Γεωργία » η πέτρινη»

Οι συνάδελφοι της, την αποκαλούσαν πέτρινη γιατί επένδυε τα χρήματα της χτίζοντας σπίτια. Δεν ήταν σπάταλη. Ήθελε να έχει πάντα σιγουριά. Το ίδιο συμβούλευε και τις νέες κοπέλες που έμπαιναν στο επάγγελμα. Όπως είχε αποκαλύψει η κόρη της ηθοποιού στην κάμερα της εκπομπής: » Ο Φίνος την θεωρούσε σημαντική. Δεν ήθελε με τίποτα να τη χάσει. Εκείνη όμως επέμενε να φύγει.
– Μα τι σου λείπει και θέλεις τόσο πολύ να φύγεις;
– Να, κύριε Φίνο μου…Θέλω να χτίσω ένα σπιτάκι
– Και γι’ αυτό σκας; Θα στο χτίσω εγώ».

Διαβάστε επίσης στη «ΜτΧ»: Γεωργία Βασιλειάδου. Η πιο πετυχημένη «άσχημη» στον ελληνικό κινηματογράφο, υπήρξε μια γοητευτική νεαρή κοπέλα. Γιατί δήλωνε ότι γεννήθηκε στα 13 της …
Αγαπούσε την οικογενειακή θαλπωρή

Η ηθοποιός Έλσα Ρίζου, σύζυγος του Νίκου Ρίζου, είχε σχολιάσει ότι η Βασιλειάδου δεν έκανε κοσμική ζωή. Της άρεσε να ασχολείται με την κόρη και τα εγγόνια της. Μπορεί να προκαλούσε κοσμοσυρροή στα θέατρα, οι θαυμαστές να της έσκιζαν τα φουστάνια και να έσπαγαν τις τζαμαρίες για να την πλησιάσουν για ένα αυτόγραφο, ωστόσο εκείνη ηρεμούσε στην ασφάλεια του σπιτιού της, κοντά στα αγαπημένα της πρόσωπα.

Δεν ήταν καλή νοικοκυρά. Τις δουλειές του σπιτιού τις έκανε η κόρη της. Όταν παντρεύτηκε, η Γεωργία Βασιλειάδου βρέθηκε σε πανικό, αφού δεν ήξερε που ήταν και τα πιο βασικά μέσα στο σπίτι. Ήξερε όμως να κάνει καλό κουμάντο στα οικονομικά.

Από την ταινία «Η Καφετζού». Σε αυτή την ταινία του 1956, «γεννήθηκε» ο ρόλος της καφετζούς που την συνόδευε μέχρι το τέλος της καριέρας της. Πηή φωτογραφίας: Αρχείο Finos Film

Μόνο το «ζήτω» για το τέλος

Σταμάτησε την καριέρα της το 1975, όταν ακόμα βρισκόταν στο απόγειό της, λέγοντας χαρακτηριστικά γι αυτήν την απόφασή της: «Θέλω να φύγω με ζήτω κι όχι με γιούχα».

Ο ποιητής και εκδότης, Γιώργος Χρονάς έχει πει ότι η Γεωργία Βασιλειάδου είναι το μεγαλύτερο «φάρμακο» που υπήρχε ποτέ στην παγκόσμια κωμική σκηνή, εναντίον της μελαγχολίας και της κατάθλιψης. Μπορούσε να κάνει έναν άνθρωπο που ήταν βαριά άρρωστος ή καταθλιπτικός να γελάει με κάτι ασήμαντο … κι’ αυτό είναι μεγαλειώδες.

Η Βασιλειάδου σε νεαρή ηλικία ήταν μια γοητευτική γυναίκα

Διαβάστε επίσης στη «ΜτΧ»: Η Γεωργία Βασιλειάδου ανέβηκε στη σκηνή ως μέτζο σοπράνο και ήταν μια γοητευτική κοπέλα. Στην πρώτη περιοδεία ως ηθοποιός δεν πληρώθηκε (βίντεο) …

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here