Στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Γερμανοί διαπίστωσαν ότι οι Ιταλοί σύμμαχοί τους στα διάφορα μέτωπα όπου έτυχε να πολεμούν μαζί, δεν έδειχναν και μεγάλο ενθουσιασμό για τον πόλεμο.

Οι περισσότεροι Ιταλοί φαντάροι κοίταζαν πως να μείνουν ζωντανοί, ακόμη και ως αιχμάλωτοι πολέμου, παρά να γίνουν «ηρωικοί πεσόντες» Βασική αιτία γι’ αυτό δεν ήταν μόνο ότι ο Μουσολίνι είχε βάλει απροετοίμαστη την Ιταλία στον πόλεμο, αλλά και ότι πολλοί ανώτεροι και ανώτατοι αξιωματικοί του ιταλικού στρατού δεν είχαν την αντίστοιχη αξία για τις τόσο υψηλές θέσεις και βαθμούς που είχαν καταλάβει στο στράτευμα. Ήταν κυρίως διορισμοί οπαδών του φασισμού, κάτι που διασφάλιζε ότι δεν θα υπήρχαν ενέργειες εναντίον του φασιστικού καθεστώτος στις τάξεις του  στρατού.

Όμως, εξαιτίας των πολιτικών αυτών επιλογών στερούνταν ικανής ηγεσίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε περιπτώσεις που ιταλικές μονάδες είχαν στο μέτωπο ανώτατη γερμανική διοίκηση απέδιδαν καλά στη μάχη. Έτσι για παράδειγμα, η Μεραρχία Arriete που πολέμησε με αυταπάρνηση στο Ελ Αλαμέιν το 1942 ήταν υπό τη διοίκηση του Γερμανού στρατηγού Ρόμελ, μαζί με τα γερμανικά στρατεύματα στη Βόρεια Αφρική. Όμως, η μεραρχία αυτή ήταν η εξαίρεση. Άλλωστε ο Ρόμελ είχε πλήρη εικόνα του Ιταλικού στρατού που τον θεωρούσε ελλιπή, ανοργάνωτο και με όπλα παρωχημένης τεχνολογίας.

Διαβάστε στη «ΜτΧ»: Το ερωτικό τραγούδι που σφύριζαν οι Γερμανοί όταν έκαναν παρέλαση στις κατεχόμενες χώρες. Το ελληνικό λουλούδι που έγινε εφιαλτικός ύμνος

Ο ιταλικός στρατός στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είχε πολλά προβλήματα και ένα από τα σοβαρότερα ήταν η ανικανότητα της ηγεσίας του. Έτσι σε κατεχόμενες χώρες όπου οι Γερμανοί έρχονταν σε επαφή με Ιταλούς που είχαν ξεχωριστή διοίκηση απ’ αυτούς, τους αντιμετώπιζαν με περιφρόνηση.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στην αρχή της Κατοχής στην Ελλάδα, οι Γερμανοί φαντάροι έκαναν τα στραβά μάτια όταν Έλληνες κορόιδευαν τους Ιταλούς, ή όταν τραγουδούσαν μέσα στο δρόμο το «Κορόιδο Μουσολίνι» μόλις τους έβλεπαν. Οι Γερμανοί κόλλησαν στους Ιταλούς το παρατσούκλι «Itaka», που βγαίνει από τις λέξεις “Italienische Kameraden” («Ιταλοί σύντροφοι»). Επρόκειτο για ειρωνικό τίτλο και γρήγορα υιοθετήθηκε από τους Γερμανούς φαντάρους ως βρισιά.

Πολλοί Ιταλοί στρατηγοί μετά τον πόλεμο, έγραψαν βιβλία όπου επέμειναν στην αναξιοκρατία του φασιστικού καθεστώτος και είπαν ότι τα κριτήρια ήταν άσχετα με την στρατιωτική αξία καθώς μερικοί φασίστες δεν είχαν ιδέα από το πεδίο του πολέμου και την απαιτούμενη πειθαρχία.
Το βασικό κριτήριο ήταν να κολακεύουν τον Μουσολίνι, που επίσης δεν είχε στρατιωτική εκπαίδευση και στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο ήταν δυναμικό μέλος του αντιπολεμικού κινήματος. Χαρακτηριστικό είναι ότι στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, το γενικό επιτελείο στη Ρώμη κηρύχτηκε εμπόλεμη ζώνη. Έτσι οι αξιωματικοί έπαιρναν τις προαγωγές και τα επιδόματα των εμπόλεμων και δεν δίσταζαν να μοιράσουν μεταξύ τους και παράσημα.
Απόλεμοι βαθμοφόροι, απολάμβαναν τα στρατιωτικά προνόμια της εμπόλεμης ζώνης, αν και ήταν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τον κίνδυνο και την κόλαση του πολέμου.
Σε όλα τα κοινά μέτωπα οι Ιταλοί, ήταν για τους Γερμανούς, μαύρη τρύπα και κίνδυνος θάνατος για την σταθερότητα του μετώπου.
Ακόμη και όταν δεν δίσταζαν να ριχτούν στη μάχη, απείχαν πολύ, από την πειθαρχία και την κατάρτιση των Γερμανών που προετοιμάζονταν όλη τη δεκαετία του ΄30 για την πολεμική αναμέτρηση.
Ο μιλιταρισμός της γερμανικής κοινωνίας, δεν είχε καμία σχέση με την προπαρασκευή των Ιταλών, που πήγαιναν στον πόλεμο τραγουδώντας και τελικά γίνονταν οι ίδιοι τραγούδι, όπως αυτά που σαρκαστικά ερμήνευσε η Βέμπο.

του ιστορικού Κωνσταντίνου Λαγού

Διαβάστε στη «ΜτΧ»: Το φιλμ ντοκουμέντο που τράβηξε ο Φίνος με την «αποκαθήλωση» της σβάστικας από την Ακρόπολη. Οι καταστροφές που έκαναν οι Γερμανοί φεύγοντας από την Ελλάδα (βίντεο)

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here