Γύρω από το Πολυτεχνείο σχεδόν σε όλες τις ταράτσες η Χούντα είχε τοποθετήσει ελεύθερους σκοπευτές. Ο θάνατος παραμόνευε από ψηλά.

Mία από αυτές ήταν η ταράτσα του κτιρίου του ΟΤΕ στην Πατησίων. Εκεί βρισκόταν οπλισμένος ο έφεδρος ανθυπολοχαγός, Νίκος Λυμπέρης. Από τις σφαίρες του έπεσε νεκρός ο νεαρός ηλεκτρολόγος Μάρκος Καραμανής που αναζήτησε καταφύγιο σε μια πολυκατοικία κοντά στο Πολυτεχνείο. Από τα πυρά του χτυπήθηκαν και άλλοι δύο.

Το πρωί της 17ης Νοεμβρίου μετά την εισβολή του τανκ στο Πολυτεχνείο είχε κατέβει στην Πατησίων μαζί με τον ξάδελφο του, Χρήστο Μαλλιαράκη και το φίλο τους Μιχάλη Μυρογιάννη. Ο τελευταίος ακολούθησε ξεχωριστή πορεία προκειμένου να αποφύγει τα στρατιωτικά μπλόκα. Τελικά δεν τα κατάφερε καθώς έπεσε νεκρός από τα πυρά του διαβόητου απριλιανού αξιωματικού Ν. Ντερτιλή.

Αριστερά: ο άτυχος ηλεκτρολόγος Μάρκος Καραμανής. Δεξιά:Ο έφεδρος ανθυπολοχαγός Νίκος Λυμπέρης. Στο δικαστήριο αποδείχθηκε ότι ήταν ένοχος για 2 φόνους και 4 τραυματισμούς.

Η δολοφονία του Μάρκου Καραμανή

Η σφαγή του Πολυτεχνείου είχε ξεκινήσει. Οι δύο φίλοι για να προφυλαχθούν κατέφυγαν στην πολυκατοικία που βρισκόταν στη γωνία των οδών Πατησίων και Αιγύπτου, στην αρχή της λεωφόρου Αλεξάνδρας. Χρησιμοποίησαν το ασανσέρ της υπηρεσίας και ανέβηκαν στην ταράτσα της. Δεν είχε όμως στηθαίο και έτσι οι νεαροί ήταν ακάλυπτοι στις σφαίρες, που άρχισαν να πέφτουν.

H ταράτσα στην οποία γαζώθηκε ο Μάρκος Καραμανής και τραυματίστηκε βαριά ο φίλος του Χρήστος Μαλλιαράκης. O τρίτος της παρέας ήταν ο Μιχάλης Μυρογιάννης. Έπεσε νεκρός στη διασταύρωση Πατησίων και Στουρνάρη από τα πυρά του Νικ. Ντερτιλή.

Ο Νίκος Λυμπέρης που είχε οπτική επαφή από το διαγώνιο κτίριο άρχισε να γαζώνει την ταράτσα. Οι νεαροί σωριάστηκαν σε μια προσπάθεια να καλυφθούν.
«Για την κοινωνία και για εμάς ήταν φονιάς», εξομολογείται στη Μηχανή του Χρόνου ο αδερφός του Μάρκου Καραμανή, Μανώλης.
Όταν του τελείωσαν οι σφαίρες από το όπλο του, πήρε ένα τουφέκι Μ1 από ένα στρατιώτη και συνέχισε να πυροβολεί με αυτό. Οι δύο νέοι μάταια προσπαθούσαν να βρουν σημείο να προφυλαχθούν. Μέσα στον πανικό ο Χρήστος Μαλλιαράκης προσπάθησε να σηκωθεί και να τρέξει. Τότε ο φίλος του Μάρκος Καραμανής τον άρπαξε και του φώναξε «πέσε κάτω». Στα λίγα δευτερόλεπτα που στάθηκαν όρθιοι μία σφαίρα χτύπησε τον Μάρκο στο λαιμό. Του έκοψε την καρωτίδα και στη συνέχεια εξοστρακίστηκε στο κεφάλι του Μαλλιαράκη. Ο θάνατος του Καραμανή ήταν ακαριαίος. Το αίμα του πλημμύρισε την ταράτσα.

Ο Καραμανής άφησε πίσω του, τη σύντροφο του, που κυοφορούσε το παιδί τους. Λίγους μήνες αργότερα γεννήθηκε ο γιος του, που πήρε το όνομα του. Ο Μαλλιαράκης επέζησε, αλλά έμεινε ανάπηρος. Για 40 χρόνια ζούσε με τη σφαίρα στο κεφάλι.

Η τρύπα από τις σφαίρες του ελεύθερου σκοπευτή είναι αδιάψευστος μάρτυρας του μακελειού στην ταράτσα της Πατησίων.

O τρίτος της παρέας ήταν ο Μιχάλης Μυρογιάννης. Ήταν και αυτός άτυχος. Έπεσε νεκρός στη διασταύρωση Πατησίων και Στουρνάρη από τα πυρά του Νικ. Ντερτιλή. Στη δίκη ο οδηγός του απριλιανού αξιωματικού κατέθεσε όσα είδε και άκουσε. «Με παραδέχεσαι; 45 χρονών άνθρωπος είμαι και με την πρώτη τον βρήκα στο κεφάλι»  ήταν τα «περήφανα» λόγια του μετά τη θανατηφόρα βολή.
Από τις σφαίρες των σκοπευτών από το κτίριο του ΟΤΕ, εκτός από τον Καραμανή, έπεσε νεκρός και ο 16χρονος μαθητής, Αλέξανδρος Σπαρτίδης. Πυροβολήθηκε στην κοιλιά ενώ περπατούσε στην Πατησίων.

Δείτε το βίντεο με τα αιματηρά γεγονότα στην ταράτσα της Πατησίων, όπου χτυπήθηκαν οι Καραμανής και ο Μαλλιαράκης:

Στην έκθεση του προϊσταμένου της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών Δημητρίου Καψάσκη, το βράδυ της 18ης Νοεμβρίου 1973, αναφέρεται ότι ο Μάρκος Καραμανής «εφονεύθη από αδέσποτη σφαίρα, ευρισκόμενος εις ταράτσαν οικίας επί της διασταυρώσεως των Λεωφ. Αλεξάνδρας και Πατησίων». Τα γεγονότα όμως ήταν διαφορετικά καθώς αποδείχτηκε ότι την στρατιωτική φρουρά του ΟΤΕ την κρίσιμη ώρα είχε ενισχύσει ο έφεδρος ανθυπολοχαγός Ιωάννης Λυμπέρης του 573ου Τάγματος Πεζικού, ο οποίος στάλθηκε εκεί από τον 951 Λόχο της ΕΣΑ. Ο συγκεκριμένος αξιωματικός τοποθετήθηκε υπεύθυνος στον 5ο όροφο και την ταράτσα απ’ όπου έπεφταν οι πυροβολισμοί. Στην δίκη που έγινε τον Δεκέμβριο του 1975 οι υπάλληλοι του ΟΤΕ υπέδειξαν τον Λυμπέρη ως τον αξιωματικό που πυροβολούσε. Ένας από αυτούς, ο Εμμανουήλ Μαρουφίδης, κατέθεσε:

Ο αξιωματικός αυτός πυροβολούσε οποιονδήποτε τολμούσε να εμφανιστεί στο οπτικό του πεδίο. Μετά κάθισε και άναψε τσιγάρο. Εκείνη τη στιγμή μπόρεσα να διακρίνω τα διακριτικά του, ήταν δόκιμος αξιωματικός

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών εκδίκασε την υπόθεση στις 16 Οκτωβρίου – 30 Δεκεμβρίου 1975

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, κήρυξε ένοχο τον Ιωάννη Λυμπέρη, δεχόμενο «ελαφρυντικήν περίστασιν εντίμου βίου», καταδικάζοντάς τον «εις πρόσκαιρον κάθειρξιν 20 ετών δι’ εκάστην ανθρωποκτονίαν και πρόσκαιρον κάθειρξιν 12 ετών διά την απόπειραν ανθρωποκτονίας» και όρισε «σύνολον ποινής προσκαίρου καθείρξεως κατά συγχώνευσιν το κατά νόμον ανώτατον όριον 25 ετών, αποστέρησιν δε πολιτικών δικαιωμάτων διαρκείας 10 ετών».

Στην απόφαση του δικαστηρίου αναφέρεται: «Εκ των ριφθέντων υπό του κατηγορουμένου τούτου βλημάτων προς την πολυκατοικίαν της οδού Αιγύπτου εφονεύθη ο Μάρκος Καραμανής, πληγείς εις την κεφαλήν καιρίως και ετραυματίσθη επίσης εις την κεφαλήν ο Χρ. Μηλιαράκης. Εκ των προς την οδόν Κότσικα ριφθέντων πυροβολισμών επλήγη καιρίως ο διερχόμενος την στιγμήν εκείνην νεαρός Αλέξανδρος Σπαρτίδης, όστις και απεβίωσε, συνεπεία του σοβαρού τραύματος, το οποίον προεκάλεσε το βλήμα, εισελθόν εκ της ωμοπλάτης και εξελθόν εκ της κοιλίας».

Διαβάστε επίσης στη «ΜτΧ»: Ο αγωνιστής του Πολυτεχνείου που πυροβολήθηκε από ελεύθερους σκοπευτές. Η οικογένειά του ψάχνει τον φοιτητή της ιατρικής που του έσωσε τη ζωή. Μαρτυρία ντοκουμέντο (βίντεο)

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here