Τον Φεβρουάριο του 1964 οι Beatles ταξίδευαν για πρώτη φορά στο Μαϊάμι της Αμερικής. Τα τέσσερα παιδιά από το Λίβερπουλ, ήταν ήδη γνωστά αλλά όχι οι τεράστιοι σταρ που έγιναν λίγα χρόνια αργότερα. Αναζητούσαν ακόμη τρόπους να επικοινωνήσουν τη μουσική τους καλύτερα, στη δύσκολη και τεράστια αγορά της Αμερικής.

Αφορμή για το ταξίδι τους ήταν η δεύτερη εμφάνιση στο δημοφιλές τηλεοπτικό σόου της εποχής του Έντ Σάλιβαν. Η μουσική τους είχε αρχίσει να ακούγεται όλο και πιο δυνατά στις ΗΠΑ με τις νεαρές κοπέλες να παραληρούν και να κατακλύζουν τη μπάντα με χιλιάδες γράμματα.
Μετά την πρώτη τους εμφάνιση στο σόου, το ρεπορτάζ της εποχής ανέφερε πως «οι αστυνομικές δυνάμεις των διαφόρων πόλεων, όπου το συγκρότημα περιοδεύει, συναγωνίζονται μεταξύ τους ποια θα καταφέρει να φυγαδεύσει ταχύτερα τους Μπιτλς από την αίθουσα συναυλιών».

Βρέθηκαν στην Αμερική λίγες ημέρες πριν από τον μεγάλο αγώνα του Σόνι Λίστον, τότε παγκόσμιου πρωταθλητή πυγμαχίας, εναντίον του θρυλικού Μοχάμεντ Άλι. Έτσι, πριν από τη ζωντανή εμφάνιση αποφάσισαν να συναντήσουν τον Λίστον και να βγάλουν μερικές φωτογραφίες. Είχαν ξεκαθαρίσει, και ιδιαίτερα ο Τζον Λένον ότι ήθελαν να συναντήσουν τον Λίστον, και όχι «αυτόν τον μεγαλόστομο που πρόκειται να χάσει». Ωστόσο, ο παγκόσμιος πρωταθλητής δεν ενδιαφερόταν να χάσει χρόνο με μία ροκ μπάντα και μάλιστα τους είχε απαξιώσει λέγοντας, «έγώ δεν ποζάρω με αυτές τις αδελφούλες». Η δεύτερη επιλογή τους ήταν να φωτογραφηθούν με τον Μοχάμεντ Άλι.

Ούτε ο πυγμάχος, ούτε οι μουσικοί γνώριζαν ο ένας τον άλλον. Είναι ενδεικτικό ότι ο Μοχάμεντ, λίγο πριν από τη συνάντηση είχε πλησιάσει τον δημοσιογράφο Ρόμπερτ Λιπστάιλ, των New York Times και τον ρώτησε: «ποιες είναι αυτές οι κότες». Πριν ακόμη φωτογραφηθούν μαζί, ο πυγμάχος δεν δημιούργησε την καλύτερη εντύπωση. Ο δημοσιογράφος που ήταν παρών θυμάται τον Άλι να καταφθάνει αργοπορημένος στο ραντεβού και εξαιτίας του να επικρατεί ένταση. Είχε περιγράψει ότι κατά τη διάρκεια της αναμονής τους, είχαν κλειδώσει χωρίς τη θέληση τους τα «σκαθάρια» στο καμαρίνι τους. «Ούρλιαζαν, χτυπούσαν την πόρτα, έριχναν κατάρες και ήταν όλοι πολύ θυμωμένοι, καθώς ένιωθαν σαν να τους είχαν απαγάγει».

Πηγή φωτογραφίας: Youtube

Όταν τελικά συναντήθηκαν, ο Μοχάμεντ κατάφερε να σπάσει τον πάγο.«Ελάτε, Βeatles, πάμε να βγάλουμε λίγα χρήματα!», τους είπε ο αναμφισβήτητος σταρ της εποχής  και «τα Σκαθάρια» τον υπάκουσαν. Toυς Beatles ακολούθησε ο φωτογράφος Χάρι Μπένσον. Μέσα σε πέντε λεπτά η φωτογράφηση είχε ολοκληρωθεί. Ανάμεσα στις λήψεις της διάσημης συνάντησης υπάρχει μία που ο πυγμάχος προσποιείται να χτυπά με γροθιά τον Τζόρτζ Χάρισον και τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας να πέφτουν σαν ντόμινο. Σε μία άλλη, ο Μοχάμεντ σηκώνει τον Ρίνγκο Σταρ, ενώ έχει απαθανατιστεί και η στιγμή που ο θρυλικός πυγμάχος υποτίθεται πέφτει πάνω στους μουσικούς, αφού τους έχει βγάλει νοκ άουτ.

Πηγή φωτογραφίας: Youtube

Ακόμη και αν ο πυγμάχος δεν είχε ιδέα ποιοι ήταν οι Beatles, η φωτογράφηση μαζί τους βοήθησε τα «σκαθάρια» να εκτοξεύσουν τις πωλήσεις τους και να πουλήσουν 250 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως. Τότε η μπάντα συνειδητοποιούσε ότι η μουσική και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους είχαν αντίκτυπο. «Ο Μοχάμεντ Άλι ήταν γλυκούλης, είχε έναν αγώνα με τον Λίστον τις επόμενες μέρες», είχε περιγράψει ο Χάρισον στο βιβλίο τους «Τhe Beatles Anthology». Ο αγώνας καταγράφηκε ως μία από τις πιο σημαντικές αναμετρήσεις στην ιστορία της πυγμαχίας καθώς ο 22χρονος τότε Μοχάμεντ, ο οποίος είχε ήδη 19 επαγγελματικές νίκες με 15 νοκ άουτ κατάφερε να νικήσει τον τότε παγκόσμιο πρωταθλητή σε επτά γύρους. «Είμαι ο πιο σπουδαίος», φώναζε στη μέση του ρινγκ. Εννιά χρόνια μετά τον αγώνα, ο Ρίνγκο Σταρ των Beatles έβγαλε ένα τραγούδι με τίτλο «I’m the greatest», όπως φώναζε και ο πυγμάχος, γραμμένο από τον Τζον Λένον.

Διαβάστε ακόμη στη «ΜτΧ»: «What΄s my name?» Η φράση με την οποία ο Μοχάμεντ Άλι εξευτέλισε για 15 γύρους τον θηριώδη αντίπαλό του, επειδή τον είχε προσβάλει στη συνέντευξη τύπου … 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here