Την άνοιξη του 1944 οι Σύμμαχοι υπερείχαν σε ξηρά, αέρα και θάλασσα, ενώ ετοιμάζονταν πυρετωδώς για την καθοριστική απόβαση στη Νορμανδία. Για τον Χίτλερ, η μόνη ελπίδα σωτηρίας ήταν οι «Μονάδες Κ», τα μικροσκοπικά υποβρύχια που γερμανικού στόλου που θα αιφνιδίαζαν τα πελώρια εχθρικά βομβαρδιστικά.

Ήταν μία φιλόδοξη τακτική «Δαβίδ εναντίον Γολιάθ». Τα μοντέλα Neger (Νέγρος) και Biber (Κάστορας), που πήραν το πράσινο φως για να εκτελέσουν τις αποστολές, ήταν μικροσκοπικά. Διέθεταν δύο τορπίλες και μία θέση πλοήγησης για τον χειριστή τους.
Στόχος τους ήταν να πλησιάζουν αφανώς τα εχθρικά μεγάλα σκάφη, να βγάζουν την τορπίλη και να επιτίθενται. Προκειμένου να πετύχει ο αιφνιδιασμός, τα υποβρύχια έπρεπε να μένουν κάτω από την επιφάνεια του νερού για πολλά μερόνυχτα και εφόσον ο χειριστής ήταν μόνο ένας, δεν είχε το περιθώριο να κοιμηθεί ή να διασπαστεί η προσοχή του.

Αυτό απαιτούσε την ανακάλυψη ενός νέου διεγερτικού φαρμάκου, πολύ ισχυρότερου από το Pervitin, που χρησιμοποιούνταν ως τότε. Ο Χέλμουτ Χέιε, υψηλόβαθμος αξιωματικός του Γερμανικού Πολεμικού Ναυτικού και διοικητής των μικρών μονάδων μάχης, αναζητούσε πυρετωδώς ένα «τάχιστα διαθέσιμο φάρμακο, το οποίο να κρατάει ξύπνιο και ετοιμοπόλεμο τον στρατιώτη, να εξυψώνει το ηθικό του και να κινητοποιεί το όποιο απόθεμα ενέργειας διέθετε». Γι’ αυτό και επιστράτευσε τον έμπειρο φαρμακολόγο Γκέρχαρντ Ορτσεχόβσκι.
Το μότο της ζωής του συγκεκριμένου επιστήμονα ήταν ότι «μέσω της χημείας, ο άνθρωπος μπορεί να γίνει αρπακτικό».

Πράγματι, ο Ορτσεχόβσκι πρότεινε δέκα διαφορετικά μεικτά παρασκευάσματα που αποτελούνταν από διαφορετικές ποσότητες Eudokal, κοκαΐνης, Pervitin και Dicodid.
Αφού δοκιμάστηκαν όλα, ο φαρμακολόγος κατέληξε στο πιο αποτελεσματικό. Ήταν το ναρκωτικό με την κωδική ονομασία D IX και επρόκειτο για ένα μείγμα από 5 χιλιοστόγραμμα Eukodal, 5 χιλιοστόγραμμα κοκαΐνης και τρία χιλιοστόγραμμα μεθαμφεταμίνης.
Σε μία από τις ελάχιστες εκθέσεις που έχουν διασωθεί για τις επιδράσεις του D IX αναφέρεται:
«Εντός μίας ώρας μετά τη λήψη 1-2 ταμπλετών εμφανίστηκαν σε όλους δυσάρεστες διαταραχές. Σε αυτούς που προηγουμένως ήταν φρέσκοι και ξεκούραστοι έτρεμαν τα χέρια για ένα σύντομο χρονικό διάστημα που κρατούσε η ευφορία, και όσοι ήταν εκ των προτέρων κουρασμένοι, παραπονούνταν για αδυναμία στα γόνατα και ένα τράβηγμα στους μύες. Κατά το αποκορύφωμα της επίδρασης του D IX, επερχόταν σταδιακή παράλυση του νευρικού συστήματος, η επιθυμητή ευφορία υποχωρούσε κατευθείαν, η ικανότητα λήψης αποφάσεων και η σκέψη παρεμποδίζονταν, η ενέργεια μειωνόταν, η κριτική ικανότητα ελαττωνόταν, ύστερα από έντονη εφίδρωση, ακολουθούσαν πονοκέφαλος, κούραση σε μεγάλο βαθμό και εξάντληση».

Αν και οι περιγραφές αυτές δεν ακούγονται ιδιαίτερα ελπιδοφόρες, το D IX χρησιμοποιήθηκε και οι αιφνιδιαστικές αποστολές των μικρών υποβρυχίων τέθηκαν σε εφαρμογή.
Η κατάληξη ήταν ένα μεγάλο φιάσκο. Τα δύο τρίτα των οδηγών των Biber σκοτώθηκαν. Οι ισχυρές παρενέργειες του θαυματουργού τάχα φαρμάκου δυσκόλευαν τις συνθήκες αντί να τις διευκολύνουν. Έτσι, το D IX εγκαταλείφθηκε σχεδόν όσο γρήγορα είχε δημιουργηθεί.
Η ελπίδα του Χίτλερ να εξολοθρεύσει τους αντιπάλους του με μικρό κόστος, θαυματουργά χάπια και μαγικά όπλα, ήταν μόνο στο αρρωστημένο του μυαλό, που κάθε μέρα η καταστασή του χειροτέρευε. Μόνο που οι γιατροί με τα ίδια διεγερτικά που έδιναν στους στρατιώτες τον κρατούσαν σε υπερδιέγερση και ανίκανο να αντιληφθεί ότι είχε χάσει τον πόλεμο.
Στο βίντεο μπορείτε να δείτε το μικρό υποβρύχιο Neger

με πληροφορίες από το βιβλίο Υπερδιέγερση, εκδόσεις μεταίχμιο
αρχική φωτογραφία: YouTube

Διαβάστε στη «ΜτΧ»: Τι ναρκωτικές ουσίες χορηγούσε στον Χίτλερ ο προσωπικός γιατρός του. Γερμανός ερευνητής μιλάει στη «Μηχανή του Χρόνου» για τον μυστηριώδη Μορέλ και τις ενέσεις του (βίντεο)

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here