Γράφει ο ιστορικός Κωνσταντίνος Λαγός

Το Σεπτέμβριο του 1940, στο αποκορύφωμα της Μάχης της Αγγλίας, σχεδόν καθημερινά τα γερμανικά βομβαρδιστικά ισοπέδωναν ολόκληρες γειτονιές στο Λονδίνο.

Σ’ ένα οικοδομικό τετράγωνο στη συνοικία Poplar που είχε δεχθεί σφοδρό βομβαρδισμό, ο μοναδικός διασωθείς ήταν ένα μικρό ημίαιμο τερριέρ. Όταν έφθασαν οι διασώστες βρήκαν το σκυλί να κλαίει έξω από ένα κατεστραμμένο σπίτι. Από εκεί έβγαλαν το συμπέρασμα ότι ανήκε σε κάποια οικογένεια όλα τα μέλη της οποίας είχαν σκοτωθεί. Ένας από τους διασώστες, ο Ε. King, λυπήθηκε το σκυλί και του πέταξε μερικά ξεροκόμματα πριν φύγει. Προς μεγάλη έκπληξή του ανακάλυψε ότι το σκυλί τον είχε ακολουθήσει πίσω στο σταθμό του.

Ο King υιοθέτησε το σκυλί και του έδωσε το ειρωνικό όνομα Rip («Rest in Peace», «Αναπαύσου Εν Ειρήνη»). Οι άλλοι διασώστες συμπάθησαν αμέσως τον Rip καθώς ήταν χαριτωμένος, είχε ήπιο χαρακτήρα και δεν τους ενοχλούσε με γαβγίσματα (ο Rip δεν γάβγιζε σχεδόν ποτέ). Από την επόμενη κιόλας ημέρα ο King και οι άλλοι διασώστες έπαιρναν τον Rip μαζί τους ως μασκότ στις αποστολές διάσωσης στα βομβαρδισμένα σημεία του Λονδίνου. Αντί όμως ο Rip να κάθεται στην άκρη και να περιμένει τους διασώστες να ολοκληρώσουν την έρευνα και διάσωση για να φύγει μαζί τους, έμπαινε από μόνος του μέσα στα ερείπια και έψαχνε και εκείνος για παγιδευμένους ανθρώπους και ζώα. Καθώς ο Rip ήταν μικρόσωμος χωνόταν σε σημεία που ήταν απαγορευτικά για τους διασώστες. Επίσης, δεν φοβόταν τις βόμβες που δεν είχαν εκραγεί, τις φωτιές αλλά και κομμάτια των σπιτιών που κατέρρεαν γύρω του. Μόλις εντόπιζε κάποιο καταπλακωμένο άνθρωπο ή ζώο παρέμεινε στο σημείο, κουνούσε συνέχεια την ουρά του και γρύλιζε μέχρι να έλθουν οι διασώστες και ξεκινήσουν τον απεγκλωβισμό του.

Την πρώτη κιόλας ημέρα στην αποστολή του, ο Rip εντόπισε δύο ανθρώπους και μία γάτα εγκλωβισμένους στα ερείπια του σπιτιού τους. Είναι βέβαιο ότι χωρίς τον Rip οι διασώστες δεν θα τους είχαν προλάβει ζωντανούς.

Του απενεμήθη το παράσημο «PDSA Dickin Medal for wartime animal heroes» για ζώα που επέδειξαν εξαιρετικό ηρωϊσμό στη διάρκεια ενός πολέμου.

Τις επόμενες ημέρες ήταν και πάλι στην πρώτη γραμμή διασώζοντας ανθρώπους και ζώα. Μέχρι και τον Μάϊο του 1941 που συνεχίστηκαν οι σφοδροί βομβαρδισμοί του Λονδίνου από τη Γερμανική Αεροπορία, χάρις στον Rip σώθηκαν 100 άνθρωποι και δεκάδες σκύλοι και γάτες. Το γεγονός ότι ένα ανεκπαίδευτο και αδέσποτο σκυλί μπορούσε να πραγματοποιήσει ένα τέτοιο έργο προκάλεσε ενδιαφέρον στη βρετανική κοινή γνώμη και τις αρχές. Στην αρχή θεωρήθηκε ότι ο King είχε εκπαιδεύσει τον Rip. Όμως, ο ίδιος δήλωνε στους δημοσιογράφους ότι όλα όσα έκανε το σκυλί στη διάρκεια των αποστολών διάσωσης τα έκανε μόνος του. Μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις συνέχιζε να ψάχνει τα ερείπια και να βρίσκει ζωντανούς εγκλωβισμένους ανθρώπους, ενώ οι διασώστες είχαν απογοητευθεί και ήταν σίγουροι ότι δεν είχε μείνει κανένας ζωντανός. Εξαιτίας του Rip γρήγορα συγκροτήθηκαν οι πρώτες ομάδες διασωστών με σκυλιά που βοηθούσαν στην έρευνα για επιζώντες στις βομβαρδισμένες βρετανικές πόλεις. Ο Rip είναι το πρώτο Κ9 στην ιστορία!

Τον Ιούλιο του 1945, στο τέλος του πολέμου, η βρετανική κυβέρνηση αποφάσισε να τιμήσει τον Rip. Έτσι σε ειδική τελετή του απενεμήθη το παράσημο «PDSA Dickin Medal for wartime animal heroes» για ζώα που επέδειξαν εξαιρετικό ηρωϊσμό στη διάρκεια ενός πολέμου. Ο Rip το φορούσε στο κολλάρο του μέχρι και το θάνατό του από γηρατειά το 1946. Όταν πέθανε, ο Rip ετάφη με στρατιωτικές τιμές και στον τάφο του υπήρχε στήλη που έγραφε: «Rip, Dickin MedalWe also serve”, –Ενθάδε κείται ένας σκύλος που έπαιξε το ρόλο του στη Μάχη της Αγγλίας«. Όμως, η στήλη θεωρήθηκε ανάξια της προσφοράς του εκλιπόντος Rip, και έτσι λίγα χρόνια αργότερα αντικαταστάθηκε από μια μεγαλύτερη που γράφει: «Στη μνήμη του Rip. Dickin Medal. Υπηρέτησε στις τάξεις της Πολιτικής Άμυνας (Civil Defence) του Λονδίνου.
Τον Ιούλιο του 1945 του απενεμήθη το
PDSA Dickin Medal για τη γενναιότητα που επέδειξε στον εντοπισμό θυμάτων που είχαν εγκλωβιστεί σε βομβαρδισμένα κτίρια. Ετάφη στις 18 Οκτωβρίου 1946«. Το 2009 το παράσημο του Rip δημοπρατήθηκε. Η εκτίμηση ήταν ότι το πολύ να έφθανε 13.000$. Στο τέλος πουλήθηκε για 32.000$ και τα έσοδα πήγαν στη βρετανική Εταιρεία Προστασίας Ζώων. Η ταυτότητα του αγοραστή δεν έγινε ποτέ γνωστή αλλά φήμες λένε ότι ίσως ήταν κάποιος που ως παιδί το 1941 ο Rip τον είχε εντοπίσει εγκλωβισμένο στα ερείπια του βομβαρδισμένου σπιτιού του και έτσι διασώθηκε.

Ο τάφος του Rip.

Διαβάστε στη «ΜτΧ»: Το αδέσποτο σκυλί που πολέμησε στην μάχη της Κρήτης με τους Αυστραλούς και έγινε ήρωας του Β Παγκοσμίου. Προήχθη σε δεκανέα, αλλά μετά τον πόλεμο είχε άδοξο τέλος

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here