13 Μαΐου 2000. Ο διαγωνισμός της Eurovision φιλοξενούνταν στη Στοκχόλμη και το ισραηλινό συγκρότημα “Ping Pong” ανέβηκε στη σκηνή ανεμίζοντας σημαίες του Ισραήλ και της Συρίας.
Λίγες μέρες πριν, η ισραηλινή ραδιοτηλεοπτική αρχή είχε αποκηρύξει το τραγούδι και προειδοποιούσε τα μέλη της μπάντας να μην εμφανιστούν καθόλου τη βραδιά εκείνη. Οι “Ping Pong” αρνήθηκαν να υπακούσουν και αποφάσισαν να υποστούν τις συνέπειες.

Οι “Ping Pong” ήταν μέχρι τότε ένα άγνωστο συγκρότημα χωρίς εμπορικές επιτυχίες/ Youtube

Στις αρχές του 2000, η ραδιοτηλεοπτική αρχή του Ισραήλ κλήθηκε να επιλέξει το τραγούδι το οποίο θα εκπροσωπούσε τη χώρα στον διαγωνισμό της Eurovision. Ανάμεσα σε 83 κομμάτια που στάλθηκαν, η επιτροπή διάλεξε το “Sameach” –αργότερα μετονομαζόμενο στην αγγλική μετάφραση “Be Happy”. Το τραγούδι είχε γραφτεί από τον Γκάι Ασσίφ και τον Τσίκι Άραντ, δύο από τα τέσσερα μέλη του συγκροτήματος.
Αργότερα, ο Άραντ αποκάλυψε ότι το θεωρούσε το χειρότερο τραγούδι του νέου τους δίσκου και αποφάσισαν να το στείλουν περισσότερο για πλάκα. Με τίποτα δεν περίμεναν ότι θα επιλέγονταν για να εκπροσωπήσουν το Ισραήλ στον μεγαλύτερο ευρωπαϊκό διαγωνισμό τραγουδιού. Άλλωστε, οι “Ping Pong” ήταν μέχρι τότε ένα άγνωστο συγκρότημα χωρίς εμπορικές επιτυχίες. Ωστόσο, δέχθηκαν κι έτσι οι προετοιμασίες ξεκίνησαν άμεσα.

Τα προβλήματα εμφανίστηκαν αμέσως.

Μόλις κυκλοφόρησε το βιντεοκλίπ του “Be Happy”, τόσο τα μέσα όσο και η ραδιοτηλεοπτική αρχή το θεώρησαν προκλητικό. Οι δυο γυναίκες του συγκροτήματος κρατούσαν στα χέρια τους αγγούρια με τα οποία έκαναν κινήσεις που παρέπεμπαν σε σεξουαλικά υπονοούμενα. Από την άλλη, οι δύο άντρες, κατά τη διάρκεια του κλιπ αγκαλιάζονταν και φιλιούνταν στο στόμα. Σε συνέντευξη τύπου, ο Γκάι Ασσίφ, μέλος του γκρουπ και στιχουργός, χαρακτήρισε το κομμάτι ως “bisexual”.

Οι δύο άντρες του συγκροτήματος, κατά τη διάρκεια του κλιπ, αγκαλιάζονταν και φιλιούνταν στο στόμα/ YouTube

Παρά τις αντιδράσεις και τη δυσαρέσκεια της ισραηλινής επιτροπής, όλοι έβαλαν νερό στο κρασί τους και λίγους μήνες αργότερα, οι “Ping Pong” επιβιβάστηκαν στο αεροπλάνο με προορισμό τη Στοκχόλμη.

Όταν προσγειώθηκαν στην σουηδική πρωτεύουσα, ξεκίνησαν κατευθείαν οι πρόβες και οι δημόσιες εμφανίσεις για την προώθηση της συμμετοχής τους. Σε μία από τις εμφανίσεις αυτές, ανήμερα μάλιστα της επετείου της ισραηλινής ανεξαρτησίας, είχαν φέρει μαζί τους σημαίες του Ισραήλ και της Συρίας. Στο τελείωμα του τραγουδιού τις ύψωσαν κι άρχισαν να τις ανεμίζουν.

Η ενέργεια αυτή σχετιζόταν έμμεσα με έναν από τους στίχους του “Be Happy”, ο οποίος έκανε αναφορά στη συριακή πρωτεύουσα: «Έχω ένα νέο φίλο από τη Δαμασκό, όταν είμαι λυπημένη μου στέλνει ένα κόκκινο τριαντάφυλλο. Θέλω να το κάνω μαζί του όλη μέρα».

Οι σχέσεις Ισραήλ-Συρίας ήταν ταραχώδεις από τα χρόνια της ίδρυσης του εβραϊκού κράτους. Οι δύο χώρες είχαν συγκρουστεί σε τρεις μεγάλους πολέμους. Ωστόσο, από τη δεκαετία του ’90, γίνονταν πλέον ενεργές προσπάθειες οι μεταξύ τους σχέσεις να αποκατασταθούν. Ίσως, για τον λόγο αυτό, ο στίχος, που δεν αποτελούσε νέα προσθήκη στο κομμάτι, δεν είχε ξεσηκώσει αντιδράσεις εξαρχής. Ωστόσο, η κίνηση με τις σημαίες ήταν μία πρωτοβουλία που οι “Ping Pong” πήραν αυθαίρετα χωρίς προηγουμένως να ενημερώσουν την ραδιοτηλεοπτική αρχή.

Ο εκπρόσωπος της επιτροπής που είχε ταξιδέψει μαζί τους στη Σουηδία, τους μετέφερε τη δυσαρέσκεια που είχε δημιουργηθεί πίσω στην πατρίδα τους. Τους ζήτησε να μην επαναλάβουν το σκηνικό με τις σημαίες ούτε στις ανεπίσημες εμφανίσεις, ούτε φυσικά στον μεγάλο τελικό.

Οι τέσσερις ερμηνευτές, όμως, δεν είχαν πρόθεση να κάνουν πίσω. Υποστήριζαν ότι η κίνηση αυτή συμβόλιζε την ειρήνη με τον λαό της Συρίας και δεν αποτελούσε πολιτική προπαγάνδα, όπως τους κατηγορούσαν. Έτσι, όχι μόνο συνέχισαν να εμφανίζονται με τις σημαίες, άλλα ξεκίνησαν να δίνουν συνεντεύξεις τύπου, να συμμετέχουν σε εκδηλώσεις, ενώ επισκέφθηκαν ακόμη κι έναν Ασσυριακό κοινοτικό σύλλογο στη Στοκχόλμη.

Οι Ping Pong έδιναν συνεντεύξεις τύπου υποστηρίζοντας την επιλογή τους/ YouTube

Οι υπεύθυνοι από το Ισραήλ και τα ισραηλινά μέσα βρίσκονταν σε παροξυσμό. Λίγες μέρες πριν από τον μεγάλο τελικό της Eurovision, η ισραηλινή ραδιοτηλεοπτική αρχή αποκήρυξε το τραγούδι, λέγοντας ότι οι “Ping Pong” ντροπιάζουν την πατρίδα τους. Μάλιστα άσκησε πιέσεις στους σουηδούς διοργανωτές να μην αφήσουν το συγκρότημα να διαγωνιστεί εκπροσωπώντας το Ισραήλ. Οι διοργανωτές αποσυνέδεσαν τη συμμετοχή από το όνομα της ραδιοτηλεοπτικής αρχής, αλλά δεν μπορούσαν να απαγορεύσουν στην ισραηλινή αποστολή να πάρει μέρος.

Έτσι, στις 13 Μαΐου του 2000 οι “Ping Pong” ανέβηκαν στη σκηνή. Τραγούδησαν “Be Happy”, οι άντρες μεταξύ τους έδωσαν ένα σύντομο φιλί στο στόμα και έκλεισαν την παράσταση ανεμίζοντας τις συριακές σημαίες μαζί με ισραληνινές. Το μόνο που έμενε ήταν να δουν αν το μήνυμα που ήθελαν να περάσουν κατάφερε να κερδίσει τους ευρωπαίους θεατές.

Οι Ping Pong ανέβηκαν στη σκηνή της Eurovision και ανέμισαν τις σημαίες του Ισραήλ και της Συρίας/ YouTube

Τελικά, η ανταπόκριση ήταν αρνητική. Στο τέλος της βραδιάς, το τραγούδι τους είχε συγκεντρώσει μόλις 7 βαθμούς, κατατάσσοντάς τους 22ους (από τους 24) στην τελική βαθμολογία.

Στο Ισραήλ, τα δημοσιεύματα στον Τύπο, οι εκπομπές στην τηλεόραση και οι δηλώσεις των υπεύθυνων της επιτροπής, εξαπέλυαν πυρά εναντίον των “Ping Pong”. Χαρακτήριζαν την εμφάνισή τους ως εθνικό εξευτελισμό και έριχναν όλη την ευθύνη της αποτυχίας πάνω στους τέσσερις ερμηνευτές. Ακόμα και η δισκογραφική εταιρεία, μετά τον διαγωνισμό σταμάτησε την κυκλοφορία του δίσκου τους.

Παρόλα αυτά, η μπάντα επέλεξε να παραμείνει πιστή στα πιστεύω της και να μην αλλάξει στάση.
Ο Τσίκι Άραντ δήλωσε ότι: «οι σημαίες της Συρίας είναι το πιο περήφανο πράγμα που έχω κάνει στη ζωή μου». Το βίντεο της εμφάνισης των Ping Pong στην Eurovision:

Διαβάστε στη «ΜτΧ»: Ποιο τραγούδι της Eurovision, όταν ακούστηκε, ήταν το σύνθημα των συνωμοτών για να ξεκινήσει η εξέγερση κατά της χούντας!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here